فصل ائتلاف‌ها در هند

بیش از یک هفته از شروع انتخابات پارلمانی‌ هند، بزرگ‌ترین انتخابات جهان می‌گذرد و گمانه‌زنی‌ها درباره کاندیداهایی که شانس بیشتری برای پیروزی در این انتخابات دارند، آغاز شده است. روزنامه امریکایی نیویورک تایمز امکان ائتلاف کاندیداها را مورد توجه قرار داده و در گزارشی تحلیلی نوشته است: در انتخابات ملی هند در حال حاضر تمام توجه‌ها به کاندیدای پیشتاز «نارندرا مودی»، از حزب بهاراتیا جاناتا است. مودی رهبری ایالت گجرات که از ایالت‌های آباد هند است را برعهده دارد. او خود را یک اصلاح‌طلب تکنوکرات با تفکرات نو می‌داند و قصد دارد پس از رسیدن به قدرت، وضع سیاسی دهلی‌نو را متحول کند.
نیویورک تایمز در ادامه نوشت: اما آقای مودی می‌داند که راه رسیدن به دفتر نخست وزیری چندان هموار نیست و برای پیروزی به ائتلاف با دیگر سیاستمداران منطقه‌ای نیاز است. تنها در یک صورت است که آقای مودی می‌تواند بدون ائتلاف به قدرت برسد آن هم تصاحب 272 کرسی پارلمانی است. از این رو که چنین چیزی غیرممکن یا حداقل بسیار دشوار است، حزب بهاراتیا جاناتا ناگزیر به ائتلاف با حداقل یکی از 3 کاندیدای زن خانم‌‌ها «جایارام»، «ماماتا بانرجی» و «مایاواتی» است.
حزب مودی برای ائتلاف هم دشواری‌های خاصی دارد زیرا این حزب در نخستین تجربه قدرت خود در سال 1996 تنها 13 روز دوام آورد و در جذب متحدان لازم و کافی شکست خورد. برخی در حزب بهاراتیا جاناتا از تکرار این سرنوشت واهمه دارند زیرا بازیگران اصلی منطقه‌ای تمایلی به همکاری با مودی ندارد.
یکی دیگر از دشواری‌های ائتلاف مودی با دیگر کاندیداها «شورش مذهبی خونین» سال 2002 در ایالت گجرات است که مسلمانان آقای مودی را مقصر این شورش می‌دانند در حالی که تاکنون هیچ دادگاهی او را در این زمینه مجرم و مسئول ندانسته است. تمام کاندیداهای انتخابات پارلمانی هند و همچنین 3 کاندیدای زن که مودی به ائتلاف با آنها نیاز دارد، نمی‌خواهند رأی مسلمانان را از دست بدهند و به همین دلیل نسبت به ائتلاف با او که یک رهبر قدرتمند است، دچار شک و تردید هستند.
کاندیداهای تأثیرگذار منطقه‌ای در نتایج انتخابات هند
«جایالالیتا جایارام»، وزیر اول ایالت <تامیل نادو>
<جایارام> کسی است که به رفتارهای با تندخویی معروف است و در مواردی دولت را به خشونت کشیده است. از این جهت نمی‌تواند شریک ائتلافی قابل اعتمادی باشد. از سوی دیگر، ایالت تامیل نارو جمعیت مسلمان کمتری نسبت به دیگر ایالت‌ها دارد و ائتلاف جایارام با مودی خطر کمتری برای هر دو کاندیدا دارد. انتظار می‌رود که حزب خانم جایارام بیش از 20 کرسی پارلمان سفلای هند (لوک سابا) را تصاحب کند.
ماماتا بانرجی، وزیر اعظم ایالت بنگال غربی
<بانرجی> یک پوپولیست شکست خورده است که در گذشته ائتلاف‌های ناموفقی داشته و هزینه سنگینی هم برای وفاداری به این ائتلاف‌ها پرداخته است. حزب او پتانسیل تصاحب بیش از 25 کرسی را دارد.
مایا واتی، وزیر اول سابق ایالت <اوتار پرادش>
مایا واتی وزیر اول سابق بزرگترین ایالت هند است. حزب او می‌تواند 20 کرسی را تصاحب کند اما امکان ائتلاف او با مودی کم است زیرا این کاندیدا نگران از دست دادن رأی دهندگان و حامیان مسلمان خود است.
مولایام سینگ یاداو، وزیر اول اسبق ایالت اوتار پرادش
<یاداو> تاکنون 3 بار به سمت وزیر اولی ایالت اوتار پرادش انتخاب شده و در حال حاضر هم پسرش وزیر اول این ایالت است. حزب یاداو پتانسیل تصاحب 20 کرسی را دارد و احتمال ائتلاف این حزب با دیگر احزاب وجود دارد اما مطمئناً یاداو با حزب مودی و حزب کنگره ملی هند ائتلاف نمی‌کند.
ناوین پاتنائیک، وزیر اول ایالت اودیشا
پاتنائیک درگذشته متحد حزب بهاراتیا جاناتا بوراما در حال حاضر با هیچ حزبی ائتلاف ندارد. پاتنائیک می‌تواند برنده بیش از 10 کرسی باشد و ائتلاف با او برای هر حزبی مفید و تأثیرگذار است.
نارا چاندرا بابو نائیدو، وزیر اول سابق ایالت آندرا پرادش
ایالت آندرا پرادش که نائیدو کاندیدای آن است احتمال دارد در ماه ژوئن به 2 ایالت تقسیم شود. <نائیدو> اخیراً با حزب مودی ائتلاف کرده و می‌تواند باز هم وزیر اول شود. نائیدو پتانسیل تصاحب بیش از 10 کرسی را در پارلمان سفلای هند (لوک سابا) دارد.
مترجم: کبری آکیش
منبع: نیویورک تایمز