یادمان

حمیدرضا طاووسی

یاد کردی از رزمنده دلاور حاج علی طاووسی
حبیب دوران

حاج علی طاووسی در سال 1304در شهرستان شهرضا از توابع استان اصفهان در خانواده‌ای مذهبی و کشاورز دیده به جهان گشود واز همان ابتدا به خاطر نوع تربیت و بینش خانوادگی علاقه‌مندی به امور مذهبی و قرآن و احادیث پیدا کرد و در کلاس اکابر در کنارفعالیت شغلی خود که همانا نجاری بود مشغول به تحصیل شد ولی انگار دست تقدیر سرنوشت ایشان را به شکل دیگری رقم زده بود، چرا که در همان ابتدا به تحصیل پدر خود را از دست داده و ایشان به خاطر خانواده مجبور به ترک تحصیل و پرداختن به شغل و کاسبی شد.ایشان مدتی را در کارخانه ریسندگی نوین شهرضا مشغول به‌کار بوده وهمان موقع با خانواده همسر خود آشنا شده وازدواج می‌نمایند. ایشان در سال 49 به خاطر رفاه عمومی شهروندان که اغلب در منزل خود حمام نداشته‌اند منزل خود را فروخته و حمام گلستان را جهت رضای حق تعالی وخدمت به خلق راه‌اندازی می‌کنند و سپس تصمیم به ساخت مسجدی در محل به نام مسجد امیرالمؤمنین علیه السلام می‌ گیرد. حاج علی طاوسی مدتی را به‌ اتفاق همسر و فرزندان خود در کربلای معلی ساکن و به شغل نجاری مشغول بوده و در بازسازی حرم مطهر امام حسین و حضرت ابوالفضل نیز مشارکت داشته تا جایی که همیشه با افتخار از آن یاد می‌کردند. ایشان می‌گفتند که موقع طلاکاری گنبدها چونکه داربست فلزی نبود مجبور بودند  با چوب و با خطرات فراوان داربست زده بنابراین ،این افتخار نصیب ایشان شده و پس از اتمام کار و بازکردن داربست‌ها و بوسه بر گنبد حضرت ابوالفضل موقع پایین آمدن خطاب به سالار شهیدان و قمربنی هاشم می‌گویند این خدمت ناچیز را از من بپذیرید و تربت خود را موقع دعوت حق و فوتم قسمت روزی من کنید. ایشان چند ماه قبل از انقلاب به خاطر آشنایی با اندیشه‌های امام راحل مجدداً به‌اتفاق خانواده به عتبات رفته وبا امام(ره) دیدار کرده و موقع برگشت با وجود خطرات پیش رو برخی اعلامیه‌های سخنرانی و عکس‌های ایشان را به ایران آوردند.حاج علی پس از کودتا و روی کار آمدن صدام به ایران برگشته و مدتی را در کشور قطر به شغل نجاری فعالیت داشته که در زمان موسم حج با سردار شهید حاج ابراهیم همت برخورد کرده و پس از شنیدن خبر شهادت پسرعمویم مهدی طاوسی که به‌اتفاق برادر حاج غلامرضا در عملیات ثامن الائمه ابتدای جنگ شرکت داشته ، به ایران برگشته و علی‌رغم اینکه جواز مقیم قطر را داشتند پس از آموزش نظامی به جبهه‌ها اعزام و به ‌اتفاق برادرانم غلامرضا واحمدرضا و اینجانب حمیدرضا به دفعات مکرر در مناطق مختلف و عملیات‌های متعدد شرکت والحمدالله هر چهارنفرمان به درجه جانبازی مفتخرگردیدیم ایشان به خاطر سن بالا و انرژی مثبت و روحیه بالا در بین رزمندگان عنوان حبیب ابن مظاهر جبهه‌ها را به خود گرفته بودند. عاقبت در سال 90 در نجف اشرف در حرم مطهر در هنگام نماز ظهر براثرسکته قلبی و انتقال به هتل دعوت حق را لبیک و پس از سال‌ها با عهد خود با سالار شهیدان  به آرزوی خود رسیدند و در وادی السلام کربلای معلی روبه روی عمود 1234غنوده  آرام گرفتند. خداوند روح ملکوتی و آسمانی ایشان را با معصومین و امام و شهدا محشور نماید. آمین