نیما هوای مادرش را دارد

یگانه خدامی
امسال ماه مهر برای نیما که کلاس سوم دبستان است با سال‌های قبل فرق داشت. مادر نیما همان روزهای اول مهر یک دختر به دنیا آورد و نیما حالا یک خواهر کوچک دارد. چند روز اول همه خانه مادربزرگ بودند و نیما از همان جا به مدرسه می‌رفت. مادربزرگ از مادر و نوزاد مراقبت می‌کرد تا مادر نیما حالش بهتر شود. الان سه روز است آنها به خانه‌شان برگشته‌اند. مادر نیما  باید کارهای قبلی را انجام دهد یعنی غذا بپزد، خانه را تمیز کند و به نیما در درس‌هایش کمک کند و هم باید به نوزاد برسد که خیلی هم کار دارد. خواهر کوچک که اسمش نیلاست خیلی وقت‌ها گریه می‌کند و باید شیر بخورد یا پوشکش عوض شود و بعد هم مادر یا پدر او را راه ببرند یا بغل کنند تا بخوابد. تازه خیلی وقت‌ها نصف شب نیما صدای نیلا را می‌شنود که گریه می‌کند و مادرش مجبور می‌شود بیدار شود.
نیما وقتی دید مادرش خیلی کار دارد و نمی‌تواند بخوابد و حسابی خسته می‌شود تصمیم گرفت کمکش کند. حالا او تختش را خودش مرتب می‌کند، وقتی از مدرسه برمی‌گردد لباس‌هایش را مرتب آویزان می‌کند و وقتی ناهار یا شام می‌خورند کمک می‌کند تا ظرف‌ها را جمع کنند. قبلاً مادر نیما باید مراقب بود تا او مشق‌هایش را بنویسد و درس‌هایش را بخواند اما نیما حالا سعی می‌کند خودش این کارها را انجام دهد تا مادر خیالش راحت باشد.
مادر دیروز از نیما برای این کارها و کمک‌هایش تشکر کرد و گفت پسر خوبی است که هوای مادرش را دارد. نیما خیلی خوشحال شد و تصمیم گرفت باز هم کارهایی را که می‌تواند، انجام دهد تا مادرش بتواند با خیال راحت‌تر به نیلا برسد و کمتر خسته شود.