پسرا شیرن مثل شمشیرن؟! دخترا موشن مثل خرگوشن؟!

مجید احمدی‌نیا
هفته‌ پیش، روز جهانی دختر بود. سال‌ها پیش که من هم مثل شما دانش‌آموز بودم، بیشتر دعواهای ما در مهدکودک و مدرسه و کوچه و خیابان این بود که من پسرم، پس ‌قوی‌ترم و یکی هم می‌گفت من دخترم، من از شما بهترم. اما الان چند سالی می‌شود که بیشتر آدم‌ها فهمیده‌اند دختر بودن یا پسر بودن، به این معنی نیست که کسی از دیگری بهتر است.
سال‌ها گذشت و من معلم شدم، معلم زبان انگلیسی. همیشه حواسم بود تا شاگردهایم با حرف‌هایشان همدیگر را آزار ندهند، حتی به شوخی. مثلاً بعضی وقت‌ها که قرار بود یک بازی خاصی انجام دهیم، یکی از پسرها می‌گفت این بازی پسرانه است، شما (دخترها) نمی‌توانید و نباید بازی کنید. من هیچوقت اجازه ندادم تا در این دعواها، حتی به شوخی، کسی ناراحت شود و دلش نخواهد بازی کند. یا مثلاً بعضی وقت‌ها که قرار بود دانش‌آموزهایم یک نمایش را از گفت‌وگوهای کتاب‌شان، در کلاس بازی کنند، می‌دیدم که بعضی‌ها دوست نداشتند نقش دختر داشته باشند. یا اگر کسی می‌خواست نقش یکی از دخترها را بازی کند، دیگران به او می‌خندیدند. به این لحظه که می‌رسیدیم، من برایشان توضیح می‌دادم که این فقط یک نمایش است و اصلاً هیچ اهمیتی ندارد که شما نقش معلم را بازی کنید یا دانش‌آموز را، نقش پسر را بازی کنید یا دختر را، پدر باشید یا مادر، راننده باشید یا خلبان. مهم این است که در هر نقشی و در هر شغلی و جنسیتی، کنار هم با خوشحالی و آرامش زندگی کنید و اگر یکی از شما مشکلی داشت، بقیه باید به او کمک کنند تا او هم مثل شما خوشحال شود.