مادربزرگ ها و پدربزرگ ها پای ثابت شب های یلدا
یاسمن صادق شیرازی
خبرنگار
مادربزرگ همیشه چند روز قبلتر از شب یلدا خانه را برای آمدن میهمانها آب و جارو میکند. کشمش، گردو، آجیل، شیرینی، انار و پشمک میخرد. لنگان لنگان کرسی را از ته انباری میآورد و ملافه معروفش را روی آن پهن میکند. برگهای حیاط را جارو کرده و دست و رویی به خانه میکشد. هر روز به بهانههای مختلف شماره نوهها و دخترهایش را میگیرد تا در لابهلای حرفهایش به آنها یادآوری کند که روز موعود را فراموش نکنند. پدربزرگ هم برای این روز ذوق زده است. از شب قبل خود را آراسته میکند. بهترین پلیورش را میپوشد. موهایش را شانه میزند تا آراستهتر از همیشه در کنار نوهها و فرزندانش یلدا را جشن بگیرند. ماجرا به همین جا ختم نمیشود.
شوق و شادی وصفناپذیری که حتی گذشت زمان نتوانسته آن را کم رنگ کند چنان در نگاه پدربزرگ و مادربزرگ نمایان است که میتواند انرژی و گرما بخش جشن یلدا باشد. ناتوانی و بیرمق بودن جسم آنها مانع پذیرایی از میهمانها نمیشود و همیشه برای تعارف کردن خوراکیها خودشان پیشقدم میشوند. پدربزرگ که شروع به قصه گویی میکند بچهها ناخواسته از فضای میهمانی جدا شده و خود را در میان داستان تصور میکنند. انگار بزرگ ترهای خانواده همه درس زندگی را در خط به خط همین داستانها به کودکان که بزرگ ترهای سالهای آینده هستند میآموزند. مادربزرگ با لبخند همیشگیاش درحالی که دانههای انار را در پیالههای فیروزهای میریزد از خاطرات گذشتهاش میگوید تا درس زندگی را در ذهن فرزندانش نهادینه کند.
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/6953/9/494094/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه
























