فرهنگ اروپا و ریشههایی که از یلدا گرفته
شب یلدا، شب خاطرههاست و کدام ایرانی است که نسبت به این شب هیچ حرف و خاطرهای نداشته باشد. ایرانیها شب یلدا را یکی از عزیزترین شبها در فرهنگ خود میدانند و از قدیمالایام در این سرزمین جشن شب یلدا برگزار شده است. اولین خاطرههای من هم مسلماً به دوران کودکی برمی گردد و آن رنگهای زیبا بر سفره یلدا و انارها و آجیلها. ما هم با همین یادها بزرگ شدیم. در خانه ما هم موسیقی و رقص کردی بود و دورهمیهایی که با حضور بزرگان فامیل شکل میگرفت و سینهبهسینه این زیباییها به نسل امروز رسید و همچنان هم زنده است و زنده خواهد ماند. شب یلدا همانطور که گفته شد شب عزیزی است و عزیزی آن فقط به خوردن آجیل و انار و... نیست. خیلی خوب است که بزرگترها به جوانها از فلسفه این شب بگویند و از سمبلهایی که در آن وجود دارد. این فلسفهها در فرهنگ هیچ مملکتی نباید مسکوت بماند و مهجور شود چرا که دوام هر فرهنگی به پاسداری همین فرهنگها و آیینهاست. در فرهنگ ایرانی اسلامی ما همیشه جدال شب و روز و نور و تاریکی مطرح بوده است و فجر سرخ رنگ یا شفق، نشانه پیروزی نور بر خورشید است و صبح از این پیروزی سر بیرون میآورد.
این فرهنگ که در اروپا هم ریشه داشته آیین ایرانیها بوده است و تا قبل از رسمی شدن مسیحیت در فرهنگ اروپاییها ریشه دوانده است. به همین دلیل است که کلاه بابانوئل قرمز است یا درختی را که برگهایش خزان نمیبیند میآورند تزئین میکنند و جشن میگیرند. ما چنین فرهنگ غنی و پرباری داریم که ریشه تمام فرهنگهای جهان را در خود جمع کرده و حیف است نسبت به آن غافل باشیم و تنها به انار و آجیلش فکر کنیم.
البته خوشبختانه نسبت به شب یلدا، آنچنان مقاومتی وجود ندارد و کمابیش این آیین ایرانی پاسداشته میشود. ما در مقابل آیین فرهنگی دیگری مانند چهارشنبه سوری سالهاست که مقابله میکنیم نتیجه هر مقابلهای، مقابلهای دیگر را در پی دارد. همین باعث شده که چند سال است چهارشنبه سوریهایی چنان پر خطر و مهیب میبینیم. هیچ فرهنگی نباید مورد بایکوت قرار بگیرد آنهم فرهنگ و رسم و رسوماتی که ریشه در تاریخ و فرهنگ یک ملت دارند. اگر چنین اتفاقی بیفتد نتیجه متأسفانه عکس خواهد شد و شاهد اتفاقاتی ناگوار خواهیم بود. حال که صحبت از یلدا شده در ذهن من برنامههایی که به مناسبت شب یلدا روی آنتن زنده تلویزیون داشتیم جان میگیرند. من با جواد آتشافروز و کاظم احمدزاده تهیهکننده را اذیت میکردیم. یادم میآید آنقدر ما میوههای روی میز را بین آیتمها میخوردیم که تهیهکننده مجبور میشد برود و دوباره میوه بخرد. آخر سر هم تصمیم گرفت که روی میوهها پارافین بزند تا دست ما از خوردنشان کوتاه شود. امیدوارم همه ایرانیها هر کجای این کره خاکی که هستند در این شب عزیز، از فرهنگ ایرانی اسلامی خود برای جوانترهای خانواده بگویند و آنها را با این آیین و رسوم درخشان و ماندگار آشنا کنند. یلدا بلندترین شب سال است که پس از آن زمستان میآید و باید آرزو کرد که زمستان تنها و تنها با زیباییهایش در ذهن و دل مردم باقی بماند.
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/6953/12/494105/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه
























