وفاداری والاتر

شروع ماجرای ایمیل هیلاری


جیمزکومی
مترجمان: مسعود میرزایی و بهجت عباسی
در سال 1992 به همراه تعداد دیگری از مقامات قضایی و انتظامی به سمت شهر زوریخ در سوئیس پرواز کردیم تا درباره آنچه که به گفته وکلای ریچ قرار بود مذاکراتِ تسلیم وی باشد، با این تاجر فراری نفتی گفت‌وگو کنیم. وکلای ریچ گفته بودند اگر او مطمئن شود که بازپرس‌ها و بازجوهای پرونده‌اش افراد محترمی هستند، خود را تسلیم خواهد کرد. من و رئیسم، «اُتو اوبرمایر» که او هم از دادستان‌های ایالات متحده بود با مارک ریچ و همدستش پینکاس گرین در سوئیت مجللی در یک هتل بزرگ مشرف به دریاچه زوریخ ملاقات کردیم تا ترتیبات لازم را برای تسلیم آنها و بازگشتشان به نیویورک انجام دهیم. در این ملاقات بود که ما دریافتیم در واقع ریچ قبل از اینکه تضمین‌های لازم را از طریق مذاکرات حقوقی در مورد عدم زندانی شدنش دریافت نکند، قصد تسلیم شدن ندارد. ما مجبور شدیم صحبت‌های طولانی او را در مورد کارهای خیریه‌ و حقوق قانونی‌اش در پرونده گوش کنیم و در نهایت تأکید کرد که نمی‌خواهد حتی یک روز را در پشت میله‌های زندان بگذراند. اوبرمایر پاسخ داد: «ما چنین قولی نخواهیم داد.» وی در ادامه گفت ما استقبال می‌کنیم که وقتی ریچ خود را تسلیم قانون کرد، در دادگاه فدرال در منهتن نیویورک همه استدلال‌ها و درخواست‌های خود را مطرح کند. با توجه به اینکه بر اساس قوانین سوئیس قدرت دستگیری ریچ را نداشتیم، دست خالی زوریخ را ترک کردیم و به تلاش خود برای دستگیری او هنگام سفر کردن به نقاط دیگر ادامه دادیم.
بیل کلینتون با یک چرخش قلم به تلاش برای دستگیری این متهم فراری پایان داد و من حالا به‌عنوان دادستان ایالات متحده سرگرم تحقیق درباره این موضوع بودم که آیا این چرخش قلم خریده شده بود یا نه. اکنون می‌توانستم بفهمم که چرا ملاقات با من برای هیلاری کلینتون مشکل بود. البته در پایان تحقیقات ما شواهدی کافی نیافتیم که بتوانیم اتهامی را به‌طور رسمی متوجه کسی بکنیم و به همین دلیل پرونده را مختومه کردیم. تصور من این بود که بعید است مسیرهای ما بار دیگر و در جای دیگر با هم تلاقی داشته باشد.
در ششم ژوئیه 2015 اف بی‌ای ارجاعیه‌ای از سوی بازرس کل جامعه اطلاعاتی امریکا دریافت کرد. بازرسی کل جامعه اطلاعاتی یک اداره مستقل است که توسط کنگره و با هدف تمرکز بر کشف خطرات و آسیب‌پذیری‌های احتمالی در میان این جامعه وسیع، تأسیس شده است. این ارجاعیه، موضوع ایمیل‌های شخصی هیلاری کلینتون را زنده کرد و اینکه «آیا وزیر خارجه‌ در مدیریت اسناد محرمانه دولتی هنگامی که از ایمیل شخصی استفاده می‌کرده، مرتکب اشتباه و خلافی شده است یا نه.» در روز دهم ژوئیه اف بی‌ای یک تحقیق جنایی را در این زمینه آغاز کرد. وزارت دادگستری دولت اوباما که در آن زمان توسط خانم لورتا لینچ رهبری می‌شد، بازپرس‌ها را موظف کرد که از تحقیق حمایت کنند. با توجه به اینکه صدها تحقیق دیگر نیز در اف بی‌ای در جریان بود، تحقیق درباره ایمیل‌های هیلاری کلینتون در سطحی بسیار پایین‌تر از رئیس اف بی‌ای آغاز شده بود و شخصاً زمانی از آن مطلع شدم که معاونم درباره موضوع به من گزارش داد و مرا در جریان جزئیات قرار داد.
واقعیت‌های مربوط به این پرونده کاملاً روشن و سر راست بود: هیلاری کلینتون از سیستم ایمیل شخصی که روی یک سِرورِ شخصی قرار داشت و توسط خود وی ایجاد شده بود، برای انجام کارهای اداری و دولتی به‌عنوان وزیر خارجه امریکا استفاده کرده بود. وی این سِرور را چند ماه بعد از اینکه مسئولیت وزارت خارجه را برعهده گرفت، دایر کرده بود.


آدرس مطلب http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/6953/19/494131/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه ها