پژوهشی برای حفظ هنر بافندگی

عقیل سیستانی
دانشجوی دکترای پژوهش هنر دانشگاه تهران
 نخست، به این باور رسیدم که چنانچه فرش کرمان و درکل، ایران، مستندنگاری، ثبت و منتشر می‌شد، نه مسؤلین و متولیان مربوطه نادیده‌اش می‌گرفتند و نه بیگانگان به این سادگی دست به کپی‌برداری و تقلید از آن می‌زدند؛ دوم، اهمیت چنین پژوهشی، با توجه به پتانسیل منطقه، جهت حفظ، ترویج، توسعه و ارتقای فرهنگ و سنت ارزشمند گذشته و ثبت و انتقال آن به آیندگان، لازم و جای خالی‌اش محسوس بود؛ سوم، وظیفه تحصیل، تحقیق و پژوهش و کار درحوزه هنرهای سنتی و صنایع دستی ـ چهار سال تحصیل در مقطع کارشناسی صنایع دستی و دوسال‌ونیم تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد هنر اسلامی و دو سال خدمت در واحد حفظ و احیای معاونت صنایع دستی و هنرهای سنتی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمان و 10 سال تحقیق در زمینه هنرهای سنتی استان کرمان، بخصوص هنر بافندگی و تحصیل در دوره دکترای تخصصی رشته پژوهش هنرِ دانشگاه تهران ـ برآنم داشت، بعد از شناخت از وضعیت ممکن، تصمیم بگیرم، بدین طریق ـ چاپ کتاب ـ دینم را به این حوزه ادا نمایم. این مجموعه در گام نخست شامل هشت جلد می‌شود که جلد چهارم و پنجم آن مربوط به دستبافته عشایری و روستایی و دستبافته گلیم‌باف منطقه سیرجان است. سه جلد اول مجموعه، از سوی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری کشور و اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمان به چاپ ‌رسید و جلد دوم شامل دستبافته‌ عشایری و روستایی مناطق بردسیر و شهربابک است. جلد اول، شامل دستبافته‌ عشایری و روستایی مناطق بافت، رابُر و اُرزوئیه (رابُر و اُرزوئیه در گذشته زیر نظر حوزه بافت بوده‌اند و در چنددهه اخیر ـ براساس تقسیمات کشوری ـ به شهرستان مستقلی تبدیل شده‌اند) می‌شود که قبل از این کتاب در سال 1396، ـ از سوی انتشارات پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری کشور و اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمان ـ چاپ شد.