«باد صبا» فیلم زیبایی‌است که دل و روده ندارد

مراسم نکوداشت هفتاد سال فعالیت فرهنگی و هنری منوچهر انور با حضور این کارگردان، گوینده، نویسنده و ویراستار پیشکسوت یکشنبه ۲۱ مهر در سالن استاد شهناز خانه هنرمندان ایران برگزار شد. به گزارش روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، اکبر عالمی در سخنانی در این مراسم گفت: بسیاری افراد حنجره خدادادی حیرت‌آوری دارند، اما رنگ و زنگ و طعم صدای منوچهر انور آنِ حیرت‌آوری دارد که فرصت بی‌اعتنایی را از شنونده می‌گیرد. گاهی اوقات یک دیدار، یک حرف، یک کتاب یا یک سخن می‌تواند زندگی ما را دگرگون کند و من هر زمان پای صحبت‌های انور نشسته‌ام زندگی‌ام تغییر کرده است.» در بخش دیگری از این برنامه محمدرضا اصلانی، فیلمساز پیشکسوت، گفت: «حضور افرادی مانند منوچهر انور، به مثابه یک متن است. انسان یک امر تاریخی‌ست و جامعه بدون تاریخ، جامعه مردگان است. در بخش دیگری از مراسم خسرو سینایی به بیان خاطره‌ای از سهراب شهید ثالث در ارتباط با منوچهر انور پرداخت و اشاره کرد که شهید ثالث می‌گفت تا وقتی منوچهر انور هست، من می‌خواهم به کجا برسم؟»
در بخش پایانی این مراسم منوچهر انور در پاسخ به سؤال یکی از حضار در مورد فیلم مستند تحسین‌شده «باد صبا» اثر آلبر لاموریس گفت: «الان که آن فیلم را نگاه می‌کنم، عیب‌ها و ضعف‌هایی در گفتار خودم می‌بینم که باید درست شود. لاموریس با اصرار از من خواست که گفتار متن فرانسوی را نیز بخوانم که نپذیرفتم چون توانایی انجام آن‌ را نداشتم.» انور در ادامه سخنان خود هم گفت: «او از من پرسید تلقی‌ات از فیلم «باد صبا» چیست؟ به لاموریس گفتم بسیار فیلم زیبایی‌ست اما دل و روده ندارد؛ در واقع باید می‌گفتم دل و روده‌اش کافی نیست. به نظر من «باد صبا» باید به درون خانه‌های قدیمی چندصد ساله می‌رفت که آن زمان هنوز وجود داشتند. در این خانه‌ها چیزهای اعلایی پیدا می‌شد و رازهای درون این خانه‌ها فراوان بود. او با پیشنهاد من موافقت کرد و قرار شد به ابرقو برویم و کار را شروع کنیم. دو روز بعد خبر درگذشت لاموریس را شنیدم. باید بگویم شنیدن خبر مرگ آلبر لاموریس بیش از مرگ مادرم من را شوکه کرد.»