«بدخواه دشمن من» دوست من است!

مارتین چولوف  
خبرنگار حوزه خاورمیانه
همزمان با تلاش‌های اخیر امریکا برای احیای مذاکرات صلح اسرائیل با فلسطین، گفت‌وگوی دیگری در جریان بود که حاصل آن، معاهده عادی‌سازی روابط بین امارات و اسرائیل است. پیش از این بسیاری از طرح‌های امریکا از جمله انتقال سفارت امریکا به قدس و کم کردن کمک‌های نقدی امریکا به فلسطینی‌های آواره، به دیوار بلند اختلاف برخی کشورهای عربی با اسرائیل برخورد کرده و بی‌اثر شده بود. در نهایت جارد کوشنر داماد ترامپ و مشاور او از «در» دیگری وارد شد و به دستاوردی فراتر از مذاکرات صلح بین یاسر عرفات و ایهود باراک در سال 2000 چشم دوخت. اینک مفادی در روابط اسرائیل و امارات و در متن توافق آنها آمده است که هر مقام ارشد و در نظام سیاسی امریکا می‌تواند آن را یک برد برای کاخ سفید بنامد، مشروط بر اینکه اسرائیل با همراه ساختن امارات با خود بیش از حد از سایر کشورهای کلیدی عرب فاصله نگرفته باشد. اسرائیلی‌ها همیشه به معاهده کمپ دیوید به‌عنوان یک پیروزی بزرگ نگریسته‌اند و همین طور به پیمان آتش‌بس با اردن که 17 سال بعد از آن تاریخ منعقد شد. امروز اسرائیل می‌کوشد با جلوه دادن امارات به‌عنوان نظامی که مخالف ایران و سوریه است پیمان صلح‌اش با حاکمان دوبی را بردی از همان دست و یک دستاورد دیپلماتیک عالی توصیف کند و طبق آن ضرب‌المثل معروف بگوید که «بدخواه دشمن من» لابد دوست و موجودی خوب و یک شریک مناسب برای من است. اما واقعیت امر این است که نه سعودی‌ها جایگاه محکم سال‌های گذشته خود را دارند و نه امارات وزنه‌ای است که معادلات را به تنهایی تغییر بدهد.
 منبع: Guardian