مردی با چشمان حادثه ساز

داستان تولد پهلوان




محمد بلوری/ روزنامه نگار
پهلوان حیدر آماده می‌شد از خانه بیرون برود تا گشتی در آبادی بزند و ضمن پرس و جو از دوستان بداند شلوغی خشونت طلبان و هواداران رمال‌ها چرا راه افتاده است. روبه‌روی آیینه قدی اتاقش ایستاده بود و موهای بلندش را که روی شانه‌هایش افشان شده بود مرتب می‌کرد. با  سینه برآمده و عضلانی‌اش آه عمیقی کشید و زیر لب گفت: دختر بیچاره! خدانکنه در هجوم آشوب طلب ها صدمه دیده باشی.
فاطمه سلطان دایه پیرش وسط اتاق یک پای واریسی‌اش را دراز کرده بود و داشت پیرهن پهلوان را اتو می‌کشید. یکباره از درد واریس چهره درهم کشید رگ‌های کبود و برجسته پایش را با دست مالید و پرسید چی گفتی پسرم؟ کدام دختر بیچاره؟
حیدر گفت: سهیلا ننه جان( دختری که معلم مکتب خانه است) بر و بچه‌های اوباش امروز صبح ریختند تو مکتب در و پنجره کلاس را شکاندند. خدایی بچه‌ها در مکتب خانه نبودند اما دختر طفلکی را کتکش زدند که چرا بچه‌ها را از راه خدا و رسول دورشان می‌کنی و راه و رسم شیطان را نشان‌شان می‌دهی. می بینی ننه جان سواد یاد گرفتن راه و رسم شیطان شده. این آشوب و فتنه زیر سر رمال‌ها و دعانویس‌هاست. می‌ترسند بچه‌ها سواد دار بشوند بعد به پدر و مادرهایشان سواد یاد بدهند. آنوقت می‌فهمند بدبختی‌هایشان با جادو و جنبل و دعانویسی برطرف شدنی نیست. دیگر به توصیه رمال‌های دغلکار تو قبرستان دوای دردشان را از مرده‌ها طلب نمی‌کنند. یا فضله خفاش‌ها را در آب حل نمی‌کنند و زن ها به خورد شوهرها نمی‌دهند یا پنجه گرگ را شب‌ها زیر متکای مردشان نمی‌گذارند که واله و شیدایشان کنند.
میرزای دهدارباشی هم بیخود نیست که هوای رمال‌ها را دارد چون می‌شود خون یک مشت مردم بی‌سواد و خرافاتی را راحت توی شیشه کرد و در کوچه و خیابان راهشان انداخت که بگویند سوادآموزی خدمت به شیطان است و واکسن ضد هاری تزریق روح شرارت به آدم هاست.
مصیبت دیگری که گریبانگیر مردم آبادی شده این است که با زاد و ولد سگ‌های هار دیگر حمله این سگ‌ها مثل گذشته فقط شب‌ها شروع نمی‌شود هرساعت از روز هم که آدم‌ها از خانه‌ها بیرون می‌آیند ناغافل سگ‌ها برای پیدا کردن طعمه و غذا حمله به آبادی را شروع می‌کنند آنهایی که در این حمله‌های ناگهانی زخم برمی‌دارند چند روز بعد مرض هاری می‌گیرند. پیرزن با شنیدن این موضوع وحشت زده دستانش را رو به سقف گرفت و با نگاهی غمزده زیر لب چیزی گفت و به دعایی لب گزید. پهلوان گفت: ننه جان مبادا این روزها پا از منزل بیرون بگذاری هر روز یکی از بچه‌ها را می‌فرستم تا هرچه خواستی برایت مهیا کند.
من تو زندگی به وجود تو خوش هستم. سپس شوق زده خم شد و گیس‌های سپید ننه سلطان را بوسید. سال‌ها پیش در یک شب زمستانی که آبادی زیر بارش سنگین برف مانده بود با تولد پهلوان حیدر مادرش سر زا رفت. فاطمه سلطان نقش مادر را برای این نوزاد برعهده گرفت. آن شب وقتی میرزا جعفر برای آوردن قابله به در خانه‌اش رفت فهمید از شانس بدش او دو روز قبل مرده است و به ناچار دختر او را برای زایمان به خانه برد اما وقتی به خانه رسید از شنیدن صدای شیون زن‌ها فهمید که همسرش مرده است. فرزند سالم به دنیا آمده بود اما جای مادر چه کسی می‌توانست به این نوزاد شیر دهد؛ از زنان حاضر در خانه یک به یک کودک را در آغوش گرفتند اما کودک در آغوش هیچکدام آرام نگرفت و کسی نتوانست به او شیر بدهد، تا اینکه فاطمه سلطان پا پیش گذاشت و برای کودک گرسنه گریان آغوش گشود.
- بچه را بدهید به من!
همه با تعجب و ناباوری نگاهش کردند و از او پرسیدند یک بیوه چهل ساله نازا چگونه می‌تواند به یک نوزاد شیر بدهد؟ مگر معجزه‌ای اتفاق افتاده باشد. میرزا جعفر با اطمینان خاطر نهیب زد: بچه‌ام را بدهید به فاطمه سلطان شیرش بدهد.
زنی که نوزاد را روی بازوانش گرفته بود جلو رفت و او را به فاطمه سلطان داد و گفت: بیا بغلش کن شاید به لطف خدا امشب معجزه‌ای اتفاق بیفتد. آنگاه که نوزاد گریان و گرسنه را به آغوش خدمتکار بیوه سپرد خودش به جمع زنان منتظر معجزه پیوست.
ننه سلطان نوزاد را در آغوش گرفت و آنگاه در خلسه‌ای روحانی فرو رفت. گویی معجزه‌ای اتفاق افتاده بود و زنان با دیدن شیری که از گوشه لب‌های گلرنگ نوزاد به بیرون می‌تراوید شاهد معجزه‌ای بودند و از شوق می‌گریستند. ننه سلطان پیراهن را که اتو زد داد به پهلوان که بپوشد. بعد روکرد به او و با لحن ملتمسانه‌ای گفت: تو راه مواظب باش مبادا با دار و دسته رمال‌ها و دعانویسان در بیفتی. در این هنگام در کوچه را کوبیدند. پهلوان در را که باز کرد خدمتکار پیر درمانگاه را دید. با تعجب پرسید: چی شده مش صفر چرا سرت زخمی شده؟
پیرمرد گفت: آقا پهلوان تظاهرکنندگان هجوم آوردند به درمانگاه و همه چیز را به غارت بردند. میز و صندلی‌ها را شکستند و ریختند سر آدم‌ها و کتکشان زدند...
ادامه دارد...

آدرس مطلب http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7434/12/553390/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه ها