سفرهای سیاسی نباید تفرقه‌انداز و زیانبار باشد

گروه سیاسی/ انتقاد از سفرهای استانی بویژه در مورد مقامات سیاسی که از حیث مسئولیت‌ها و اختیارات نمی‌توانند رأساً با تصمیم‌گیری خود به رفع مشکلات جاری در استان‌های مختلف بپردازند یا سطح اختیارات‌شان در حدی است که باید به تصمیم گیری‌های کلانی بپردازند که نه فقط یک استان بلکه مشکلات مشابه در همه کشور را تحت تأثیر قرار دهد امر تازه‌ای نیست.
با این حال این روزها که شائبه انتخاباتی بودن نیز بر این نقد افزوده شده، رسانه‌ها توجه بیشتری به این موضوع دارند. از جمله خبرآنلاین که در گفت‌و‌گویی با عباس عبدی به نقد این دست از سفرهای استانی پرداخته است.
عباس عبدی در این گفت‌و‌گو با بیان اینکه کارکرد سفرهای استانی در مرحله قبل از رسیدن به قدرت، جلب اعتماد و بسیج نیرو برای کسب رأی است، گفت: «سفرهای استانی بعد از رسیدن به قدرت باید معطوف به حل مشکلات مردم باشد اما واقعیت این است که سفرهای استانی نمی‌تواند مشکلات مردم را حل کند چرا که اگر این‌طور بود باید بهترین دوره این مملکت دوره احمدی‌نژاد می‌بود».
این تحلیلگر مسائل سیاسی با وجود این سفرهای استانی برای حل مشکلات مدیریتی را در نظام‌های جدید بی‌معنی دانست و افزود: اداره امور کشور از طریق نهادها و سلسله مراتب صورت می‌گیرد. اطلاعات و مطالبات مردم هم باید از طریق رسانه‌ها و نهادهای مدنی به عرصه عمومی و مراتب بالاتر منتقل شود و مطالبات آنجا منعکس شود و تحقق آنها نیز از طریق سازمان‌ها ونهادهای رسمی مدیریت و اجرا شود و به لحاظ نظارتی نیز پیگیر این موضوع باشند.
او در پاسخ مقاماتی که معتقدند می‌توانند با حضور در مناطق مختلف مشکلات آن مناطق را حل کنند، گفت: «شما چطور می‌خواهید کار کنید؟!! شما بیست دقیقه، یک ساعت اصلاً بگویید ۲ روز به یک منطقه سفر کنید چطور در این مدت می‌خواهید به مشکلات آن منطقه پی‌ ببرید؟ اصلاً فرض را بر این می‌گذاریم که در این مدت کوتاه تمام زیر و زبر مشکلات را هم متوجه شدید چگونه می‌خواهید آنها را پیگیری کنید؟ بنابراین سفرهای استانی به لحاظ مدیریتی کلاً منتفی است و بیشتر وجه سیاسی دارد».
او در عین حال با تأکید بر اینکه ایرادی ندارد یک فرد برای انجام کار تبلیغاتی و انتخاباتی به چنین سفرهایی برود و سلسله سفرهای انتخاباتی خود را کلید بزند، ادامه داد: «پس این سفرها باید یک سفر شخصی باشد و نه یک سفر حکومتی چراکه در غیر این‌صورت چنین سفرهایی سوء‌استفاده از امکانات دولتی محسوب می‌شود.
حال اگر افرادی می‌خواهند رئیس‌جمهوری شوند باید به طور مستقل به سفر بروند و خیلی هم خوب است، می‌توانند قول و وعده هم بدهند البته نه وعده‌ دروغی که از کیسه خلیفه ببخشند که امروز انجام می‌شود بلکه وعده‌ای که قرار است اگر در مقام رئیس‌جمهوری قرار گرفتند اجرایی خواهد شد و بکوشند مردم را در این راستا قانع و جلب مشارکت کنند به‌طور طبیعی هزینه آن را نیز باید از جیب خود بپردازند و نه از امکانات و بودجه دولتی. البته برخی سفرها برای همراهی با مردم خیلی هم خوب است بویژه زمانی که حوادث ناگواری مثل سیل و زلزله رخ می‌دهد».
عبدی درباره واکنش‌ها به سفرهای استانی رئیس مجلس اینگونه تفسیر کرد که «قاعدتاً آقای قالیباف چون در مجلس نمی‌تواند کاری بکند و هیچ برنامه‌ای هم ندارند بنابراین با یک رفتار جایگزین می‌خواهند نشان دهند که کاری انجام می‌شود و هم اینکه زمینه‌ای باشد برای انتخابات ریاست جمهوری احتمالی». او درباره هزینه زا بودن وعده‌هایی که در بعضی سفرهای استانی داده می‌شود هم با بیان اینکه طبعاً نمایندگان نمی‌توانند در مورد وظایف دولتی قولی دهند، افزود: «مردم تمایز چندانی میان نهاد دولت و مجلس نمی‌دهند و همه را جزو ساختار حکومتی می‌بینند و اگر بد شوند با همه آنها بد می‌شوند بنابراین یکی از ضعف‌های ساختار سیاسی ایران همین تشتت آن است و هر نوع اقدامی که می‌تواند وحدت بخش باشد عین سفرهای سیاسی برای اینها تبدیل می‌شود به یک عامل تفرقه‌انداز و زیانبار».