افتخاراتی که خاک میخورند
مهدی مناجاتی
سرمربی اسبق تیم ملی
20 آبان 99 روز تیره و تاری برای فوتبال ایران شد. در این روز محمود یاوری بازیکن، مربی و پیشکسوت فوتبال ایران پر کشید و به آسمان رفت. «یاوری» یار و یاور همیشگیام بود و من را در همه دورههای فوتبالی چه زمانی که فوتبالیست بودم و چه زمانی که مربی شدم، راهنماییام میکرد. او مرد خوب و زحمتکشی بود و در دوران بازیگری و همچنین مربیگری تعصب بسیار بالایی به تیمهای تحت هدایت خود داشت. یاوری از افسرهای خوب نیروی انتظامی به شمار میآمد و دل بسیار پاکی داشت. فوتبال مرد بزرگی را از دست داد و ای کاش زمانی که هستیم کسی قدرمان را بداند و افتخارات ما خاک نخورد و فراموش نشود. بنده از تیم پاس با یاوری فوتبالم را شروع کردم و در کنار او بودم. مهمترین موضوع برای بنده کسب تجربیات محمود یاوری بود تا در فوتبال همانند یاوری به مدارج بالا دست یابم، محمودخان یاوری الگوی من محسوب میشد و از شروع فوتبال تا دوران مربیگری من را راهنمایی میکرد. او مرد بسیار مهربان و خوشقلبی بود و در موقعیتهای مهم به همه دوستان و اطرافیانش کمک میکرد. حضورم با یاوری در تیم پاس و ملی از افتخاراتم است. خانه یاوری در خیابان چهارباغ اصفهان بود و در خانه او همیشه به روی من و سایر دوستانش باز بود. یاوری به دلیل حضور در نیروی انتظامی دیسیپلین بسیار بالایی داشت و این دیسیپلین را در تیمهای تحت هدایتش رعایت میکرد. امثال یاوریها خیلی کم هستند و شاید افرادی با چنین خصوصیات اخلاقی دیگر در فوتبال وجود نداشته باشند. فدراسیون به عنوان بزرگ خانواده فوتبال همیشه پیشکسوتان را فراموش میکند و هیچگاه مسئولان از این اشخاص خبری نمیگیرند. در حال حاضر تنها تیم ملی بزرگسالان را به عنوان تیم ملی میشناسند و به تیمهای پایه اهمیتی نمیدهند در حالی که تیمهای پایه مهمتر هستند و شخصیت ورزشکار در تیمهای نونهالان و نوجوانان شکل میگیرد و امثال یاوریها را باید در تیمهای پایه تربیت کرد. این در حالی است که در فدراسیون به این موضوع اهمیتی داده نمیشود و در حال حاضر فدراسیون جبههبندی شده و افرادی که در فدراسیون هستند، برای رسیدن به مقاصدشان یارکشی میکنند. در سالهای گذشته مربیان توپ زیر پای جوانان میگذاشتند و مهارتهای بازیکنان را تماشا میکردند اما هماکنون مربیان از بازیکنان سؤال میکنند که شغل پدر و مادر بازیکن چیست؟ در زمانی که من به عنوان سرمربی سپاهان بودم و یاوری سرمربی ذوبآهن با وجود اینکه ما رقیب همدیگر بودیم اما همیشه من را راهنمایی میکرد. فوتبال ایران مرد بزرگی را از دست داد و باید این مصیبت بزرگ را به جامعه فوتبال تسلیت بگوییم و باید امثال یاوریها و دهداریها را تربیت کنیم. فوتبال زمانی علاوه بر بعد فنی از بعد اخلاقی هم اهمیت زیادی داشت اما متأسفانه در حال حاضر تنها بعد فنی برای همه مهم است و اخلاق جزو اولویتهای بعدی محسوب میشود.
سرمربی اسبق تیم ملی
20 آبان 99 روز تیره و تاری برای فوتبال ایران شد. در این روز محمود یاوری بازیکن، مربی و پیشکسوت فوتبال ایران پر کشید و به آسمان رفت. «یاوری» یار و یاور همیشگیام بود و من را در همه دورههای فوتبالی چه زمانی که فوتبالیست بودم و چه زمانی که مربی شدم، راهنماییام میکرد. او مرد خوب و زحمتکشی بود و در دوران بازیگری و همچنین مربیگری تعصب بسیار بالایی به تیمهای تحت هدایت خود داشت. یاوری از افسرهای خوب نیروی انتظامی به شمار میآمد و دل بسیار پاکی داشت. فوتبال مرد بزرگی را از دست داد و ای کاش زمانی که هستیم کسی قدرمان را بداند و افتخارات ما خاک نخورد و فراموش نشود. بنده از تیم پاس با یاوری فوتبالم را شروع کردم و در کنار او بودم. مهمترین موضوع برای بنده کسب تجربیات محمود یاوری بود تا در فوتبال همانند یاوری به مدارج بالا دست یابم، محمودخان یاوری الگوی من محسوب میشد و از شروع فوتبال تا دوران مربیگری من را راهنمایی میکرد. او مرد بسیار مهربان و خوشقلبی بود و در موقعیتهای مهم به همه دوستان و اطرافیانش کمک میکرد. حضورم با یاوری در تیم پاس و ملی از افتخاراتم است. خانه یاوری در خیابان چهارباغ اصفهان بود و در خانه او همیشه به روی من و سایر دوستانش باز بود. یاوری به دلیل حضور در نیروی انتظامی دیسیپلین بسیار بالایی داشت و این دیسیپلین را در تیمهای تحت هدایتش رعایت میکرد. امثال یاوریها خیلی کم هستند و شاید افرادی با چنین خصوصیات اخلاقی دیگر در فوتبال وجود نداشته باشند. فدراسیون به عنوان بزرگ خانواده فوتبال همیشه پیشکسوتان را فراموش میکند و هیچگاه مسئولان از این اشخاص خبری نمیگیرند. در حال حاضر تنها تیم ملی بزرگسالان را به عنوان تیم ملی میشناسند و به تیمهای پایه اهمیتی نمیدهند در حالی که تیمهای پایه مهمتر هستند و شخصیت ورزشکار در تیمهای نونهالان و نوجوانان شکل میگیرد و امثال یاوریها را باید در تیمهای پایه تربیت کرد. این در حالی است که در فدراسیون به این موضوع اهمیتی داده نمیشود و در حال حاضر فدراسیون جبههبندی شده و افرادی که در فدراسیون هستند، برای رسیدن به مقاصدشان یارکشی میکنند. در سالهای گذشته مربیان توپ زیر پای جوانان میگذاشتند و مهارتهای بازیکنان را تماشا میکردند اما هماکنون مربیان از بازیکنان سؤال میکنند که شغل پدر و مادر بازیکن چیست؟ در زمانی که من به عنوان سرمربی سپاهان بودم و یاوری سرمربی ذوبآهن با وجود اینکه ما رقیب همدیگر بودیم اما همیشه من را راهنمایی میکرد. فوتبال ایران مرد بزرگی را از دست داد و باید این مصیبت بزرگ را به جامعه فوتبال تسلیت بگوییم و باید امثال یاوریها و دهداریها را تربیت کنیم. فوتبال زمانی علاوه بر بعد فنی از بعد اخلاقی هم اهمیت زیادی داشت اما متأسفانه در حال حاضر تنها بعد فنی برای همه مهم است و اخلاق جزو اولویتهای بعدی محسوب میشود.
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7488/18/559894/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه

























