نسخه Pdf
ایران عصر
برای پساکرونا از حالا برنامه‌ریزی کنیم
ملیحه پیشداد محمدی
بنیانگذار و عضو شورای مدیریت خانه کتابدار کودک و نوجوان
مدت‌هاست گفته مشترک اغلب مان پیرامون بیماری کرونا و از سویی نقشی است که خواه‌ناخواه در زندگی‌مان ایفا کرده؛ از محدودیت‌های برآمده از آن گرفته تا تغییری که در سبک زندگی و کارمان سبب شده است. دراین‌بین فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی نظیر اینستاگرام حضوری پررنگ و حتی کلیدی‌تر در زندگی‌مان یافته‌اند. این مسأله در عرصه فرهنگ و حوزه کتاب هم نظیر دیگر عرصه ها خودنمایی می‌کند. خود ما، در خانه کتابدار کودک و نوجوان از امکان برپایی بسیاری از برنامه‌های حضوری محروم شده‌ایم؛ هرچند که تا حد امکان تلاش در برقرار ماندن آنها با بهره‌گیری از فضای مجازی داشته ایم. پیش‌تر جلسات متعددی با حضور کودکان و نوجوان علاقه‌مند کتابخوانی برگزار می‌شد که افزون بر فعالیت‌های پیرامون کتاب برای آنان فرصت یادگیری فعالیت‌های گروهی را فراهم می‌کرد. حتی برای مادران به‌عنوان نماینده خانواده‌ها جلساتی برگزار می‌شد و امکانی برای امانت گرفتن کتاب و تبادل آن در نظر گرفته بودیم. حالا برای رعایت پروتکل‌های بهداشتی شرایط برپایی حضوری این برنامه‌ها ممکن نیست، با این حال تا حدی که بشود بخشی از کارها به فضای مجازی منتقل شده‌اند. از جمله اینکه کارگاهی برای نوجوان و با همکاری گروه قصه‌گویی دیجیتال شهرزاد برگزار کردیم و در نتیجه‌اش پادکست‌هایی با نام «قصه‌های کرونا» با موضوعات مختلف تولید شد. البته تا حد ممکن حلقه‌های کتاب‌خوانی‌مان را حفظ کرده‌ایم، حتی کتابخانه‌ای دایر کرده‌ایم که اعضا بدون نیاز به طی روند پیش از کرونا، کتاب‌های موردنظر خود را بردارند، بخوانند و دوباره بازگردانند. حتی جلسات مدیریت و از سویی تعامل با نهادهایی مانند شورای کتاب کودک هم این روزها اغلب از طریق فضای مجازی برگزار می‌شوند. این تغییر محسوسی است که نه‌تنها در عرصه فرهنگ و کتاب، بلکه در همه وجوه زندگی‌مان خودنمایی می‌کند، البته اتفاق ناگزیری نیز هست و چاره دیگری هم نداریم. این تغییرات آن‌قدر بزرگ هستند که بعید می‌دانم حتی با کنترل کامل بیماری کرونا دیگر هیچ وقت به زندگی قبل‌مان بازگردیم. باید از همین حالا برای دوران بعد از کرونا برنامه‌ریزی کنیم؛ به هر حال در برخی حوزه‌ها همچون آموزش و پرورش و حوزه‌هایی از فرهنگ که در تماس با مخاطبان کم سن و سال هستند قطع تعاملات رودررو آسیب بزرگی به دنبال داشته است. باید از همین حالا و تا فرصت هست برای آسیبی که متوجه کودکان و نوجوانان شده چاره‌ای اندیشید چراکه به‌رغم نقش مثبت فضای مجازی اما هیچ‌کدام از تکنولوژی‌های ارتباطی قادر نیستند جای خالی ارتباط رودر رو را پر کنند. البته بحث بزرگسالان فرق دارد چراکه ما فرایند جامعه‌پذیری و... را طبیعی‌تر طی کرده‌ایم.
بنیانگذار و عضو شورای مدیریت خانه کتابدار کودک و نوجوان
مدت‌هاست گفته مشترک اغلب مان پیرامون بیماری کرونا و از سویی نقشی است که خواه‌ناخواه در زندگی‌مان ایفا کرده؛ از محدودیت‌های برآمده از آن گرفته تا تغییری که در سبک زندگی و کارمان سبب شده است. دراین‌بین فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی نظیر اینستاگرام حضوری پررنگ و حتی کلیدی‌تر در زندگی‌مان یافته‌اند. این مسأله در عرصه فرهنگ و حوزه کتاب هم نظیر دیگر عرصه ها خودنمایی می‌کند. خود ما، در خانه کتابدار کودک و نوجوان از امکان برپایی بسیاری از برنامه‌های حضوری محروم شده‌ایم؛ هرچند که تا حد امکان تلاش در برقرار ماندن آنها با بهره‌گیری از فضای مجازی داشته ایم. پیش‌تر جلسات متعددی با حضور کودکان و نوجوان علاقه‌مند کتابخوانی برگزار می‌شد که افزون بر فعالیت‌های پیرامون کتاب برای آنان فرصت یادگیری فعالیت‌های گروهی را فراهم می‌کرد. حتی برای مادران به‌عنوان نماینده خانواده‌ها جلساتی برگزار می‌شد و امکانی برای امانت گرفتن کتاب و تبادل آن در نظر گرفته بودیم. حالا برای رعایت پروتکل‌های بهداشتی شرایط برپایی حضوری این برنامه‌ها ممکن نیست، با این حال تا حدی که بشود بخشی از کارها به فضای مجازی منتقل شده‌اند. از جمله اینکه کارگاهی برای نوجوان و با همکاری گروه قصه‌گویی دیجیتال شهرزاد برگزار کردیم و در نتیجه‌اش پادکست‌هایی با نام «قصه‌های کرونا» با موضوعات مختلف تولید شد. البته تا حد ممکن حلقه‌های کتاب‌خوانی‌مان را حفظ کرده‌ایم، حتی کتابخانه‌ای دایر کرده‌ایم که اعضا بدون نیاز به طی روند پیش از کرونا، کتاب‌های موردنظر خود را بردارند، بخوانند و دوباره بازگردانند. حتی جلسات مدیریت و از سویی تعامل با نهادهایی مانند شورای کتاب کودک هم این روزها اغلب از طریق فضای مجازی برگزار می‌شوند. این تغییر محسوسی است که نه‌تنها در عرصه فرهنگ و کتاب، بلکه در همه وجوه زندگی‌مان خودنمایی می‌کند، البته اتفاق ناگزیری نیز هست و چاره دیگری هم نداریم. این تغییرات آن‌قدر بزرگ هستند که بعید می‌دانم حتی با کنترل کامل بیماری کرونا دیگر هیچ وقت به زندگی قبل‌مان بازگردیم. باید از همین حالا برای دوران بعد از کرونا برنامه‌ریزی کنیم؛ به هر حال در برخی حوزه‌ها همچون آموزش و پرورش و حوزه‌هایی از فرهنگ که در تماس با مخاطبان کم سن و سال هستند قطع تعاملات رودررو آسیب بزرگی به دنبال داشته است. باید از همین حالا و تا فرصت هست برای آسیبی که متوجه کودکان و نوجوانان شده چاره‌ای اندیشید چراکه به‌رغم نقش مثبت فضای مجازی اما هیچ‌کدام از تکنولوژی‌های ارتباطی قادر نیستند جای خالی ارتباط رودر رو را پر کنند. البته بحث بزرگسالان فرق دارد چراکه ما فرایند جامعه‌پذیری و... را طبیعی‌تر طی کرده‌ایم.
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7633/16/577544/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.- دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
- از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
- دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه
ویژه نامه ها
.jpg)
