نقاشان دیواری کوچک

شهره طاعتی
مددکار اجتماعی
کودکی مرحله‌ای از زندگی است که از ابتدای این دوران، انسان با لمس کردن، مشاهده کردن، شنیدن و دیدن به شناخت اطرافش می‌پردازد. اولین رابطه حسی، جسمی، دیداری و شنیداری کودک با مادرش برقرار می‌شود. مادر نوعی ابزار مهم برای کمک به درک و شناخت دنیا برای کودک است به همین جهت رفتارهای او، کلام او که از طرز فکر و دیدگاهش به زندگی نشأت می‌گیرد در شناساندن موضوعات و محیط اطراف کودک بسیار حائزاهمیت است.
کودکان در سنینی که قدرت در دست گرفتن اشیای مختلف را پیدا می‌کنند، دوست دارند از طریق لمس آنها به درک و شناخت برسند. عموماً آنها از دو سالگی به بعد علاقه بسیاری به خلق و درست کردن، ساختن شیء یا کاردستی دارند که خود نوعی بروز بیرونی هنری است که در ذات بشر نهفته است. خلاقیت و نوآوری، اعتماد به نفس و بروز احساسات درونی همه و همه از طریق لمس همین اشیا در کودک شکل می‌گیرد. کودکان از سن دو سال به بعد علاقه بسیار زیادی به در دست گرفتن قلم و خودکار و مداد دارند ما نمی‌توانیم آنها را محدود به کشیدن خط و شکل در یک ورق کوچک یا حتی بزرگ نماییم و به محض غافل شدن از آنها خطوطی نامفهوم البته برای ما نامفهوم و برای خودشان دنیایی از درک و فهم به همراه دارد را روی دیوارها، کمد و هر آنچه که در دور و برشان است رسم می‌کنند. آنها شادمان و مسرور از این هنرنمایی خود به نقش بستن‌ها ادامه می‌دهند. کودکان دوست دارند رنگ‌ها را روی دیوار تجربه کنند یکی از مهم‌ترین علا‌قه‌مندی‌های آنها رنگ‌های مایع است که با دست خود و بدون استفاده از قلم و پارچه آن رنگ‌ها را روی دیوارها تجربه کنند و شکل دست و انگشتان خودشان را روی دیوار ببینند. این، یکی از کشفیات مهم کودکان است که از ذات هنری آنها بیرون می‌آید. حال اگر والدین یا سرپرستان کودک از روی نا آگاهی او را از خلق و تجربه هنری باز دارند و به آن به چشم یک رفتار نادرست و نامناسب نگاه کنند، از همان زمان استعداد هنری کودک را در همان مقطع کور می‌کنند، اعتماد به نفس، بروز احساسات و هیجاناتش را از او می‌گیرند و آثار منفی این رفتارشان را در دوران نوجوانی و بزرگسالی فرزندشان دیده می‌شود. نقاشی‌های دیواری کودکان آثار بسیار ارزشمندی از آنها است کودک با ابزاری مثل قلم و رنگ و مداد هیجانات خود را که به‌دلیل دایره لغات محدود و ذهن تحلیلگر اندک در آن سن توان گفتنشان را با زبان و کلام ندارد، با زبان هنر بیان می‌کند. ما بزرگترها والدین، سرپرستان باید مجال بروز و ظهور هنرمندی کودکانمان را به آنها بدهیم تا نشان دهیم هنر در ذات انسان‌ها جاری و ساری است.