آسیب‌های کرونا بر هنرمندان


شهره طاعتی
مددکار اجتماعی
زمستان ۹۸ همراه شد با ورود ویروسی خطرناک و بیماری‌زا به‌نام کرونا در کل جهان که سرعت انتقال این ویروس باعث وحشت در جامعه شد و به‌واسطه این وحشت و جهت پیشگیری از کرونا، قوانین محدودیتی در کل دنیا به اجرا درآمد. در نتیجه این محدودیت‌ها، بسیاری از مشاغل با آسیب‌های جدی مواجه شدند؛ خانه‌نشینی، تنهانشینی در منازل و عدم معاشرت بین افراد شکل‌های دیگری از روابط را بروز داد. مدل جدید زندگی مردم باعث به وجود آمدن خلقیات جدیدی در آنها شد. نوع مواجهه افراد با این موقعیت پیش آمده و اتفاق، بخش‌های نهفته درون ذهن و روان آدم‌ها را به نمایش گذاشت.در این میان هنر و هنرمندان نیز از قافله دور نبودند. در موقعیت پیش آمده به خاطر شیوع بیماری کرونا، هنر را می‌توان از دو جنبه مورد بررسی قرار داد:
جنبه اول نوع رفتار و برخورد و عکس‌العمل هنرمندان با شیوع این بیماری و بروز نهفته‌های درونی‌شان است و جنبه دوم آسیبی است که این ویروس و شیوع آن به شاخه‌های هنری و هنرمندان وارد آورده است که این را می‌توان به‌صورت مفصل و در مطلبی دیگر عنوان کرد اما در این یادداشت به‌صورت کلی راجع به مورد اول صحبت می‌کنیم.
همانطور که عنوان شد در موقعیت‌های بحران و وحشتی که بیماری کرونا بر جوامع حاکم کرد، تنهایی ناشی از محدودیت‌ها و تغییر سبک زندگی کل مردم دنیا، آسیب‌های جدی به افراد وارد آورد. در این دوران هنرهای دستی شامل آسیب‌های متعددی شد. از تعطیلی مراکز آموزشی گرفته تا تغییرات خلق و خوی هنرمندان به‌واسطه تنهایی مضاعفی که در این عصر تجربه کردند. هنرمندان واقعی ذاتاً افرادی با نگاه‌های عمیق هستند، دردهای دیگران و جامعه آنها را بیشتر تحت تأثیر قرار می‌دهد و از سختی دیگران رنج می‌برند، به همین دلیل آنها با دیدن کسادی بازار‌ها و کم درآمد شدن همنوعان خود دچار رنج و درد‌های بیشتر از گذشته شدند و عکس‌العمل‌های متفاوتی از خود نشان دادند، اما در همین حین بعضی از آنها به‌دنبال راه حل مسأله گشتند تا بتوانند جو و رخوتی را که در جامعه ایجاد شده، کمی تعدیل کنند. به طور مثال، تعدادی از هنرپیشه‌ها به ضبط نمایش‌های درون منازل خود و انتشار آن در شبکه‌های اجتماعی پرداختند یا بعضی از هنرمندان حیطه موسیقی با ساختن موزیک و کلیپ‌های شاد و آموزشی و انتشار آن در شادابی جمعی و اطلاع‌رسانی جهت پیشگیری از بیماری، سهمی را به خود اختصاص دادند.
بعضی از هنرمندان شاخه‌های هنری دیگر از این محدودیت به‌عنوان فرصت بهره گرفتند، مثلاً نویسندگانی بودند که شرایط خلق یک کتاب برای آنها منوط به تنهایی و دوری از معاشرت‌های روزمره بود، از این رو توانستند کتاب‌هایی را که مدت‌ها برای آن برنامه‌ریزی می‌کردند، بنویسند.
در دوران کرونا سبک شغلی و درآمدی بسیاری از افرادی که در شاخه‌های مختلف هنری مشغول به کار هستند نیز تغییر کرد. فروش محصولات از جمله ساخته‌های هنری، از فروش حضوری به فروش مجازی منتقل شد. در این شیوه کسب و کار، خلاقیت‌هایی در ارائه محصول و فروش آن بروز کرد. به‌دلیل محدودیت‌های تردد و همچنین تعطیلی طولانی مدت اکثر مشاغل، تهیه مواد اولیه، ساخت خیلی از کالاها و آثار هنری را سخت کرد. بعضی از هنرمندان بخش‌های تجسمی و دست‌سازه‌ها دست به کار شدند و از ذات هنری خود و دانشی که هم خدادادی است و هم بخشی از آن را با پیگیری و آموزش کسب کرده بودند، توانستند وسایل اولیه مورد نیاز خلق یک اثر هنری را خودشان ساخته و ارزش آن اثر را چندین برابر افزایش دهند.شاید مسائل گفته شده جزو اثرات مثبت این دوران محسوب شود ولی ضربه‌ها و آسیب‌هایی که دور ماندن از معاشرت‌ها، عدم برگزاری جلسات هنری، عدم تبادل و بروز آثار در تمامی شاخه‌های هنری، اثرات جبران‌ناپذیری بر پیکر هنر و هنرمندان در جوامع وارد کرد.

آدرس مطلب http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7823/24/597432/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه ها