خانوادهای عاشق، آبرودار و بیپناه
افشین اخلاقی
کارگردان «هاجرو»
ایده فیلم «هاجرو» براساس داستان کوتاهی از کتاب «فصل پنجم» خالد نویسا شکل گرفته است که توسط امیرمسعود سهیلی اقتباس شده است. اگر بخواهیم «هاجرو» را از منظر روایت ببینم فرم گراست و تم اصلی را حصاری میبینم که چه در قصه و چه در دکوپاژ فرا گرفته است، زیرا این فیلم محوریتش شخصیت زنان در کشورهای جهان سوم و حرفش مبارزه با تبعیض جنسیتی در این کشورهاست.
حضور در جشنواره فجر بهعنوان ویترین سینمای ایران بسیار دلنشین است اما اگر این رویداد میتوانست در چهل سالگی خودش با جدی گرفتن فضای فیلم کوتاه بهعنوان یک بنیان مهم برای نسل جدید سینمای بلند اهمیت ویژهای قائل گردد، این حسرت چندین ساله را تسکین میبخشید. دریغ و صد افسوس که در چهل سالگی جشنواره فیلم فجر باز هم جامعه فیلم کوتاه مهجور مانده است... مستندات من نسبت به این ادعا سانس اکران محدود برای فیلمهای کوتاه در جشنواره و عدم نمایش آن برای مردم در پایتخت و شهرستانها است. انگار فقط رفع تکلیفی بیش نیست.
فیلم کوتاه در همه چیز مهجور است، در تأمین بودجه، مراحل ساخت و... فیلمسازان چه مبتدی و چه حرفهای مشکلات فراوانی را در روند ساخت یک اثر تجربه میکنند و با مشقتهای فراوان مانند ماهی سالمون که برای رسیدن به اقیانوس از میان خطرات مختلف به سمت هدفش پیش میرود، به ریسکی بزرگ اقدام میکنند. با همه این مشقتها وقتی فیلمساز به جشنوارهای میرسد باز هم آنجا او را مهجور و بیپناه میبینند. پس بدانیم که با چه خانوادهای سروکار داریم؛ خانوادهای عاشق، آبرودار و بیپناه در ایران....
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7841/14/601365/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه




















































































