داور جنجالی جام ملتها:
خدا گفت سوت بزنم و بازی را تمام کنم!
در جریان بازی دو تیم مالی و تونس در جام ملتهای آفریقا در دور گروهی این رقابتها، اتفاقات عجیبی از سوی داور بازی رقم خورد که باعث آن بازی تبدیل به سوژه رسانههای جهان شود. داور زامبیایی آن مسابقه، جانی سیکازو که با زدن سوت پایان در دقیقه 85 یکی از بازیهای جام ملتهای آفریقا جنجالساز شد، برای توجیه اشتباهش دلیل عجیبی آورد. مالی در آن بازی با نتیجه یک-صفر برنده شد. داور البته بعد از اینکه در دقیقه 85 سوت پایان بازی را زد متوجه اشتباهش شد و بازی را دوباره به جریان انداخت اما مجدداً دقیقه 89 بازی را تمام شده اعلام کرد که این موضوع با اعتراض شدید مسئولان و سرمربی تیم تونس همراه بود. درآن سو بازیکنان و مربیان مالی که برخلاف انتظار توانسته بودند از یکی از قدرتهای قاره سیاه پیش بیفتند، لحظهشماری میکردند که هرچه زودتر بازی تمام شود و جانی سیکازوه، داور زامبیایی بازی هم آنها را به خواستهشان رساند.
این داور که یکی از بدترین قضاوتهای جام را رقم زده حالا در این مورد سکوت خود را شکسته و اینطور گفته: «من بارها دیدهام که چطور هموطنانم برای کار از کشور خارج شدند و در تابوت به کشور برگشتند. من هم تا اینطوری برگشتن به کشورم فاصله زیادی نداشتم و خوششانس بودم که در جریان بازی به کما نرفتم. اگر به کما رفته بودم داستان بازی طور دیگری رقم میخورد. وقتی وارد شهر محل برگزاری مسابقه شدم، هوا بسیار گرم بود و درجه رطوبت هم 80درصد بود. در این شرایط جوی مهم نیست که چقدر آب بخورید چون همیشه احساس عطش میکنید. هر چقدر از دقایق بازی میگذشت هم وضعیتم بدتر میشد. بین دو نیمه از فرصت استفاده کردم و کمی به پاهایم استراحت دادم. در پایان نیمه اول آنقدر خسته شده بودم که داشتم تعادلم را از دست میدادم. دچار سرگیجه شدم و نمیفهمیدم که در اطرافم چه میگذرد. صدای دستیارانم را که سعی داشتند با من ارتباط برقرار و کمکم کنند نمیشنیدم. آنها متوجه شده بودند که حال من خوب نیست. من اما هیچ چیز از آن لحظات را به یاد نمیآورم. در دنیای خودم بودم و جدا از دستیارانم. در بیمارستان پزشکان به من گفتند که دمای بدنم پایین نمیآمد و فقط 5 دقیقه دیگر تا رفتن به کما فاصله داشتم و بعدش هم تمام. فکر میکنم خدا به من گفت که سوت پایان بازی را بزنم. او مرا نجات داد. خوشحالم که سالم هستم.»
این داور که یکی از بدترین قضاوتهای جام را رقم زده حالا در این مورد سکوت خود را شکسته و اینطور گفته: «من بارها دیدهام که چطور هموطنانم برای کار از کشور خارج شدند و در تابوت به کشور برگشتند. من هم تا اینطوری برگشتن به کشورم فاصله زیادی نداشتم و خوششانس بودم که در جریان بازی به کما نرفتم. اگر به کما رفته بودم داستان بازی طور دیگری رقم میخورد. وقتی وارد شهر محل برگزاری مسابقه شدم، هوا بسیار گرم بود و درجه رطوبت هم 80درصد بود. در این شرایط جوی مهم نیست که چقدر آب بخورید چون همیشه احساس عطش میکنید. هر چقدر از دقایق بازی میگذشت هم وضعیتم بدتر میشد. بین دو نیمه از فرصت استفاده کردم و کمی به پاهایم استراحت دادم. در پایان نیمه اول آنقدر خسته شده بودم که داشتم تعادلم را از دست میدادم. دچار سرگیجه شدم و نمیفهمیدم که در اطرافم چه میگذرد. صدای دستیارانم را که سعی داشتند با من ارتباط برقرار و کمکم کنند نمیشنیدم. آنها متوجه شده بودند که حال من خوب نیست. من اما هیچ چیز از آن لحظات را به یاد نمیآورم. در دنیای خودم بودم و جدا از دستیارانم. در بیمارستان پزشکان به من گفتند که دمای بدنم پایین نمیآمد و فقط 5 دقیقه دیگر تا رفتن به کما فاصله داشتم و بعدش هم تمام. فکر میکنم خدا به من گفت که سوت پایان بازی را بزنم. او مرا نجات داد. خوشحالم که سالم هستم.»
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7841/19/601398/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه




















































































