نسخه Pdf
ایران عصر
نیاورده‌اند که...
افشار جابری
روزی مراد تب کرد. مریدی گفت: از سوز عشق است. دیگری گفت: داغ صبر است. دیگری گفت: آتش هجر است. مراد گفت: سرما خورده‌ایم. پس مراد نزد طبیب رفت. طبیب دمای بدن مراد را اندازه گرفت و گفت: یامراد! گلودرد نیز دارید؟ مراد گفت: خیر. طبیب گفت: برای پیشگیری می‌نویسم، دل‌درد چطور؟ مراد گفت: خیر. طبیب گفت: برای پیشگیری خوب است این قرص را هم استفاده کنی، سرطان چی؟ مراد گفت: الله اعلم. طبیب گفت: می‌نویسم. مراد گفت: وقت است سر چوب‌پاره سرخ کنی. طبیب گفت: جان؟ مراد گفت: آتل داری؟ طبیب گفت: یامراد! نه. مراد گفت: بگیر شاید لازمت شد، عصا داری؟ طبیب عرق سردی کرد و گفت: یامراد! نه. مراد گفت: داشته باش نیازت می‌شود، ویلچر چطور؟ که طبیب بر خود لرزید و لحظه‌ای بعد از هوش رفت و به زمین افتاد. مریدی گفت: از هول حق است. دیگری گفت: ذوق وصل است. دیگری گفت: بیم قهر است. مراد گفت: خیر، کار عقل است. مریدان نفهمیدند. مراد گفت: نخست هشدارش دادیم از آنچه خواهد شد و پرده‌ای از سرانجامش را بر او فاش ساختیم، پس عقلش کشید و تنش لرزید و روال خود را تغییر داد، ولی از آنجا که ذات آدمی لایتغیر است، توانش نکشید و از هوش رفت که او را نه چشم بیداری است، نه دل بیکاری. تَمَّتْ.
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7841/20/601406/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.- دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
- از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
- دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه
ویژه نامه ها
.jpg)
