یک فیلم بلندپروازانه قابل قبول

فیلم سینمایی «ملاقات خصوصی» به‌عنوان اولین گام یک فیلمساز جوان و تازه کار در حیطه سینمای بلند حرفه‌ای، اثری بلندپروازانه و ریسک‌پذیر مبتنی بر یک درام پرپیچ و خم و پر شخصیت است که خوشبختانه به نتیجه‌ای قابل قبول رسیده است.
امید شمس پس از ساخت فیلم‌های کوتاه متعدد همچون «جشن تولد»، «گذر» و «شب تولد» که در جشنواره‌های جهانی هم درخشیده‌اند، برای اولین فیلم بلند سینمایی‌اش سراغ پرونده‌ای واقعی از قاچاق مواد مخدر رفته که اعضای یک خانواده را درگیر بحرانی چندلایه و پیچیده کرده است.
همین وامداری به رئالیسم و البته اشراف و شناخت فیلمساز از قشر، طبقه، روابط و مناسباتی که قرار بوده به آنها بپردازد باعث شده همه تلاش خود را پیش بگیرد تا مخاطب را بدون پیشداوری و قضاوت به همراهی با اثر خود وادارد.
به همین واسطه است که اطلاعات و شناسنامه آدم‌ها، خاستگاه و روابطشان بتدریج و به شیوه‌ای هوشمندانه ارائه می‌شود تا مخاطب ابتدا تحت تأثیر بطن مفاهیمی همچون عشق قرار بگیرد و بعد با برچسب‌هایی همچون فقر، قاچاق، شرارت، زندان، دروغ، خیانت و... مواجه شود تا در نهایت به خوانشی تازه و غیر کلیشه‌ای از آنها منجر شود و این اتفاق مهم می‌افتد.
از ابتدای فیلم شاهد شکل‌گیری عشق بین دو جوان در موقعیتی خاص هستیم که این روند مدت دار با تمهیداتی فشرده شده و با یک ضرب‌الاجل دراماتیک مهر تأیید به این عشق زده می‌شود که مرحله‌ای جدید برای بروز شخصیت‌ها و البته غافلگیر کردن مخاطب است.
همانطور که اشاره شد از آنجا که فیلمساز همه تلاش خود را بر خوانش غیر کلیشه‌ای از کلیشه‌های رایج گذاشته، شخصیت‌پردازی کاراکترها را نیز به گونه‌ای ظریف و تو در تو در مرحله فیلمنامه و بعد کارگردانی پیش برده است.
به گفته بهتر با شخصیت‌هایی به غایت پرداخته شده با منحنی و اوج و فرودهای دراماتیک حساب شده روبه‌رو هستیم که قرار است در طول این درام 2 ساعته، مرتب خود و مخاطب را غافلگیر کنند و چه چیز مهم‌تر از اینکه کاراکتر برای خودش هم غافلگیرکننده باشد! این اتفاقی است که در فیلم شکل می‌گیرد.
به همین واسطه فیلم در بخش ابتدایی و پایانی برای رسوب و ته‌نشین شدن دریافت‌های کاراکترها و تصمیم‌های انتحاری و تعیین‌کننده‌ای که می‌گیرند، نیازمند به تصویر کشیدن گذر زمان بخصوص برای باورپذیری کنش و واکنش‌ها است که همین ناگزیری باعث طولانی شدن این دو بخش شده است. بخصوص در پایانبندی که به نظر می‌آید چند سکانس آخر با وجود اهمیت، انرژی و جان لازم برای قرار گرفتن در راستای کلیت فیلم را ندارند
و   چه بسا نیاز به بازنگری داشته باشند.
دیگر ویژگی مهم فیلم؛ مانور دادن بر ترکیبی تازه از بازیگران چهره و شناخته شده در قالب کاراکترهایی است که تا یک جایی از فیلم باید رمز و رازهای حول و حوش آنها حفظ شود و این انتخاب‌های هوشمندانه این مهم را ممکن کرده است.
پریناز ایزدیار و هوتن شکیبا ترکیب طلایی فیلم «ملاقات خصوصی» هستند که در کنار نادر فلاح، ریما رامین فر، سیاوش چراغی‌پور، رؤیا تیموریان و پیام احمدی‌نیا توانسته‌اند حضوری متمایز از خود ثبت کنند که در خدمت هدف اولیه فیلم قرار می‌گیرد؛ همراهی مخاطب بدون پیشداوری و قضاوت.