در مذمت ناامیدی

سیما امیرحسینی
منتقد
بعد از یک شب طوفانی در شهر، اهالی هراسان شهر، تصمیم می‌‌گیرند از فروشگاه، مواد غذایی کافی برای انبارکردن بخرند؛ اما بعد از ورود به فروشگاه، توسط مِهی غلیظ و عجیب، گرفتار می‌شوند که در این زمان با  پدیدار شدن موجوداتی عجیب و وحشت‌آور، همه‌ اهالی در فروشگاه حبس می‌شوند و...
در نمای ابتدایی دیوید فیلم «مِه»، در حال نقاشی است که طوفان مهیبی منجر به قطع برق می‌شود و افتادنِ درختِ کنار پنجره، شیشه اتاق کار او را شکسته و نقاشی را از بین برده است. فردای روز طوفان، دیوید برای تعمیر پنجره، کشیدن دوباره نقاشی، بریدن دو درخت مزاحم و حتی خرید مایحتاج منزل برنامه‌ریزی می‌کند تا بیننده پی به صبوری و مسئولیت‌پذیری وی ببرد و در ادامه نیز با امید به رهایی و برای نجات فرزندش برای زندگی تقلا می‌کند، با امیدواری می‌جنگد و باعث نجات جان افراد زیادی می‌شود و حمله موجودات عجیب او را نمی‌ترساند. فیلم کم‌کم پرده از یک اتفاق بزرگ‌تر برمی‌دارد و آن ازهم گسیختگی روابط انسانی آدم‌ها و بیدار شدن هیولاهای درون افراد زندانی شده است. در تنگنای این شرایط است که آدم‌ها برای بقای خود دست به هرکاری می‌زنند، رفته رفته مردم دو دسته می‌شوند با ترویج عقاید خرافی توسط یکی از آن‌ها به فکر قربانی کردن دوستان خود در پیشگاه خدا، برای نجات خویش می‌افتند.
فیلم در اینجا ترس واقعی را به جان بیننده می‌اندازد، ترسی که برخلاف موجودات عجیب و غریب، برخلاف خونریزی و تکه تکه شدن دست و پای آدم‌ها و بر خلاف مه وحشتناک هوا، دست بر عمیق‌ترین لایه‌های درونی آدم می‌گذارد و آن ترس از مسخ شدگی است. اینجاست که ناخودآگاه بیننده از بیم این که در شرایط مشابه ممکن است روی شر خود را نشان دهد و به یک‌باره تمام قراردادهای انسانی و اجتماعی را برای بقا زیر پا بگذارد ترس واقعی را لمس می‌کند، ترس مواجهه با شرِ درون. اما این تمامِ قصه نیست. دارابونت در ادامه فیلم مصرانه قصد دارد به مخاطب بگوید، ترس بزرگ آدم، تن دادن به ناامیدی است. آنچه که شخصیت اصلی فیلم را به قهقرا می‌برد، ناامیدیِ انتهای قصه است، درست در جایی که با همه ترس‌های خود جنگیده، در جایی که از چنگ موجودات عجیب فرار کرده، در جایی که با هیولای درون انسان‌ها مواجه شده و از آن گریخته و در جایی که یک قدم تا رهایی دارد، ناامیدی او را به زمین می‌افکند و این پایانی تلخ، اما به زعم من درست برای این فیلم است. آنچه دارابونت در سکانس پایانی فریاد می‌زند، شاید نزدیک به این جمله منسوب به قهرمان بوکسِ جهان باشد، که می‌گوید: «کسی که فقط یک راند دیگر به مبارزه ادامه می‌دهد، هرگز شکست نمی‌خورد.»
«مه»
نویسنده و کارگردان: فرانک دارابونت
با نگاهی به کتاب «مه» اثر استیون کینگ
بازیگران: توماس جین، مارسیا گی هاردن، لوری هولدن، آندره بروگر، توبی جونز، نیتن گمبل و...