2 ظلمی که با ندادن حق پخش می‌‌شود

حامد جیرودی
روزنامه‌نگار
حق پخش مسابقات ورزشی بخصوص مسابقات فوتبال، از آن دست موضوعاتی است که بحث آن بیش از 2 دهه است که مطرح شده اما به نتیجه‌ای نرسیده است. البته صدا وسیما در سال‌های قبل بودجه محدودی را برای این موضوع در نظر گرفت که کفاف تیم‌ها بخصوص استقلال و پرسپولیس را که بسیار پیگیر این ماجرا بودند نمی‌داد. با این حال، همان آب باریکه هم قطع شد تا پرونده حق پخش بسته شود. اما حالا که بحث خصوصی‌سازی سرخابی‌ها به صورت جدی از سر گرفته شده، بحث حق پخش که بخش عمده‌ای از درآمد باشگاه‌ها در سراسر جهان را تشکیل می‌‌دهد نیز دوباره باز شده است. بویژه
آن که رئیس سازمان خصوصی‌سازی نیز در صحبت‌های خود بارها به اینکه رسانه ملی باید حق پخش مسابقات ورزشی را بپردازد، تأکید کرده است. مدیران استقلال و پرسپولیس هم بشدت پیگیر این موضوع هستند تا حق قانونی این 2 باشگاه داده شود. نکته‌ای که در این باره باید به آن توجه داشت، این است که تلویزیون با پرداخت نکردن حق پخش، 2 ظلم به ورزش و فوتبال می‌‌کند. یک ظلمی که زیاد دیده می‌‌شود و دیگری ظلمی که کمتر به آن توجه می‌‌شود. اجحافی که زیاد به چشم می‌‌آید، این است که صدا و سیما پول بازی‌ها را نمی‌دهد. در این شرایط، گاهی هم جلوی ورود دوربین‌های تلویزیون به ورزشگاه‌ها گرفته شده و برخی بازی‌ها هم به همین دلیل پخش نشده ولی باز هم با این دلیل که هواداران با این کار از تماشای مسابقات محروم می‌‌شوند، دوباره دوربین‌ها به استادیوم‌ها راه یافته‌اند. اما ظلم دیگری که با ندادن این حق پخش وارد می‌‌شود اما کمتر به چشم می‌‌آید، این است که تلویزیون با این کار خودش را از هزینه‌های برنامه‌سازی معاف می‌‌کند. اگر فقط بازی‌های استقلال و پرسپولیس در لیگ برتر را حساب کنیم، 58 مسابقه می‌‌شود (2 مسابقه هم دربی‌های رفت و برگشت است) و تلویزیون در نبود این بازی‌ها باید 58 برنامه 2 ساعته پر بیننده تولید کند. این در حالی است که تولید پروژه‌های الف صدا وسیما مانند مجموعه «مختارنامه» یا  سریال‌هایی از این دست، میلیاردها تومان هزینه دارد و سر به فلک می‌‌کشد اما رسانه ملی که در حال حاضر این پروژها را کمتر دارد یا مثل پروژه «سلمان فارسی» دارد اما هنوز به پخش نرسیده و چند سال دیگر ساخت آن طول می‌‌کشد، بدون اینکه چنین کارهای تازه‌ای را پخش کند، برنامه‌های پرمخاطبی را درباره استقلال، پرسپولیس، تیم ملی و فدراسیون فوتبال پخش می‌‌کند و بدون اینکه ریالی بابت آن پرداخت کند، آگهی‌های زیادی را می‌‌گیرد که به ثانیه محاسبه می‌‌شود و درآمد سرشاری را به صدا و سیما واریز می‌‌کند. رسانه ملی با برنامه‌های زیادی که درباره ورزش و فوتبال در شبکه‌های مختلف از جمله شبکه سه و شبکه ورزش دارد، به سود فراوانی می‌‌رسد، بدون اینکه پولی به سرخابی‌ها پرداخت کند و دست ورزشی‌ها از این سفره خالی است و حالا باید منتظر بود و دید این بار صدا و سیما وظیفه‌ای را که قانون برعهده‌اش نهاده اجرا می‌‌کند یا خیر.