قرقاول ها چگونه از تهدیدها جان سالم به در می برند؟
«دراج» در آتش میانکاله
زیست بوم: بیشترین آسیب از آتشسوزیهای میانکاله را جمعیت دراج دیده است چرا؟ چرا با وجود ۵ دهه حفاظت از میانکاله، جمعیت گونه دراج بر اساس آماربرداری،۱۳۵۵ یکهزارو 500 بال، ۱۳۸۱ یکهزارو 550 بال بوده، اما هم اکنون درسال ۱۴۰۱ با توجه به آتشسوزیهای زیستگاه اصلی دراجها (سازیلستانهای حاشیه تالاب) جمعیت این گونه شاید حتی کمتر از این مقدار (در 20 سال پیش) باشد. هر چند آماربرداری دقیقی با روش علمی صورت نگرفته است. اما با توجه به شرایط زیستگاهی ظاهراً و تقریباً یکسان، جمعیت قرقاول حدود ۱۶ هزار طاقه (آماربرداری سال ۸۱) و جمعیت دراج تقریباً ۱۶۰۰ بال (آماربرداری ۸۱) بوده است؟ به گفته علی ابوطالبی کارشناس مسئول آموزش زیست محیطی ذخیرگاه زیست کره میانکاله، قرقاول و دراج هر دو حلال گوشتند. او البته به «ایران» یادآوری میکند که میانکاله منطقه حفاظت شده است و شکار در آن ممنوع اما میگوید:«نمیتوان عامل شکار قاچاق دور از چشم مأموران حفاظتی را بهکلی نفی کرد.» دراج و قرقاول هر دو تخمگذار و لانه ساز روی زمین هستند، با این تفاوت مهم که تعداد تخمها در قرقاول عموماً بین ۷ تا 10 و برای دراج بین ۵ تا ۷ است. طالبی این تفاوت را یکی از عوامل افزایش جمعیت قرقاول نسبت به دراج میداند و میگوید: «دراج در تمام فصل روی زمین میخوابد و گونه درخت خواب نیست، ولی قرقاول ماده بجز حدود ۲۱ روز در اردیبهشت که ماده روی تخم میخوابد مابقی را مثل قرقاول نر بر بالای درختچههای انار، توسکا و بوتههای تمشک میخوابند. بنابراین گربههای وحشی، روباه، شغال، گرگ و دیگر دشمنان شبگرد روی زمین تمام شبها کابوس زمین خوابی دراجها هستند.»
طالبی میگوید:«موسم آواز خوانی و اعلام قلمرو قرقاول در میانکاله از پنجم فروردین شروع و در ۲۰ اردیبهشت پایان مییابد. طی این ۴۵ روز قرقاول نر با اعلام قلمرو مکان خود را در واقع علاوهبر دشمن انسانی، شکارچی و تلهگذار به انواع پرندگان شکاری و پستانداران شکارگر اعلام میکند اما این زمان برای دراج نر از اول اردیبهشت تا آخر مرداد است،بنابراین 45 روز بیشتر از قرقاول نر تهدید میشود. در این مدت طولانی در حوالی و در کنار دراج نر، دراج مادهایاست که او نیز تهدید میشود.
صدای اعلام قلمرو دراج نر بلند بوده و تا دو کیلومتر برای دشمنانش قابل شنیدن است. به گفته طالبی دراج نر علاقه دارد بر بالای مرتفعترین درختچه، تپه، یا بوته سازیلی رفته و فریاد بزند ای دشمنان من اینجا هستم، در حالی که این اعلام قلمرو و بانگدهی برای قرقاول تا ۵۰۰ متری شنیده میشود. قرقاول چندان علاقهای ندارد که روی بلندی اعلام قلمرو کند، بنابراین کمتر از دراج در معرض خطر است.
دراجها بیشتر زیستگاه سازیلستانهای انبوه یا پراکنده را ترجیح میدهند ولی قرقاول در تمشکزار، انارستان و ماسه زار هم دیده میشود. چرا دراج سازیلستان را ترجیح میدهد؟ طالبی رمز این علاقه را حشره خواری دراج میداند و میگوید: «سیخهای سازیل محل مناسبی برای تاربافی انواع عنکبوتهای میانکاله است. این دامها مملو از انواع حشرات گرفتار است. عنکبوتها نهایتاً ۳۰ درصد این حشرات افتاده در تور را میخورند و ۷۰ درصد باقیمانده بلااستفاده باقی میماند. بنابراین عنکبوتها سفره غذایی لذیذی برای دراجها فراهم میکنند. سازیلستانها برای دراج شرایط زیستی لازم چون استتار، اختفا، طعمه و غذا بهوفور، امنیت و پناه را هم فراهم میکند. طالبی منابع آبی موجود از جمله استخرهای طبیعی و انسان ساخت را یکی دیگر از دلایل ترجیح سازیلستانها بر بقیه مناطق از سوی دراجها میداند و میگوید: «زیست دراجها برخلاف قرقاولها در میانکاله وابسته به پوشش گیاهی خاص سازیلستان است، لذا جمعیت دراج آسیبپذیرتر است.» دراج پرندهای تک همسر بوده و قرقاول پرندهای هموزیگوت، چندهمسر و دارای حرمسرا، بنابراین کاهش جمعیت نرها با توجه به تک همسری اثر شدیدتری بر جمعیت گونه دارد.
طالبی موسم تخمگذاری دراجها را یکماه دیرتر از قرقاولها و در فصل گرم خرداد میداند و میگوید: «در این فصل علاوهبر اینکه گرمای شدید هوا ممکن است اثر منفی روی تبدیل تخم دراجها به جوجه نسبت به قرقاولها داشته باشد، گرمای خرداد و خشک شدن سبزینه و علوفه هم احتمال کمبود انواع ویتامینها و مواد معدنی در جوجه دراجها و آسیبپذیری آنان نسبت به بیماریهای انگلی ناشی از فضله دامها را افزایش میدهد.»
طالبی یکی از نقاط ضعف دراجها را برد پروازی کم میداند و میگوید: «البته دراجها هرگز بهصورت مستقیم با پای خود به لانهای که تخم دارند یا به خوابگاه نمیروند. آنها سعی میکنند رد خود را گم کنند تا شغالها یا روباهها از رد بوی باقیمانده از پاهایشان به لانه آنها نرسند و آنها را غافلگیر نکنند.اگر هم قرار باشد قدمزنان بیایند دهها بار اطراف لانه میگردند تا تعقیب کننده را گیج و خسته کنند .» حال پاسخ سؤال اول مشخص است. چرا با آتشسوزی سازیلستانها دراجها بیشتر از قرقاولها میسوزند؟ به گفته طالبی، بقای دراج وابسته به بقای عنکبوتهاست و بقای عنکبوتها وابسته به بقای سازیلستانهاست. با نابودی سازیلستانها نه تنها انواع عنکبوتها منقرض و دچار کاهش جمعیت شدهاند که دراجها هم بشدت آسیب دیدهاند.
طالبی میگوید:«موسم آواز خوانی و اعلام قلمرو قرقاول در میانکاله از پنجم فروردین شروع و در ۲۰ اردیبهشت پایان مییابد. طی این ۴۵ روز قرقاول نر با اعلام قلمرو مکان خود را در واقع علاوهبر دشمن انسانی، شکارچی و تلهگذار به انواع پرندگان شکاری و پستانداران شکارگر اعلام میکند اما این زمان برای دراج نر از اول اردیبهشت تا آخر مرداد است،بنابراین 45 روز بیشتر از قرقاول نر تهدید میشود. در این مدت طولانی در حوالی و در کنار دراج نر، دراج مادهایاست که او نیز تهدید میشود.
صدای اعلام قلمرو دراج نر بلند بوده و تا دو کیلومتر برای دشمنانش قابل شنیدن است. به گفته طالبی دراج نر علاقه دارد بر بالای مرتفعترین درختچه، تپه، یا بوته سازیلی رفته و فریاد بزند ای دشمنان من اینجا هستم، در حالی که این اعلام قلمرو و بانگدهی برای قرقاول تا ۵۰۰ متری شنیده میشود. قرقاول چندان علاقهای ندارد که روی بلندی اعلام قلمرو کند، بنابراین کمتر از دراج در معرض خطر است.
دراجها بیشتر زیستگاه سازیلستانهای انبوه یا پراکنده را ترجیح میدهند ولی قرقاول در تمشکزار، انارستان و ماسه زار هم دیده میشود. چرا دراج سازیلستان را ترجیح میدهد؟ طالبی رمز این علاقه را حشره خواری دراج میداند و میگوید: «سیخهای سازیل محل مناسبی برای تاربافی انواع عنکبوتهای میانکاله است. این دامها مملو از انواع حشرات گرفتار است. عنکبوتها نهایتاً ۳۰ درصد این حشرات افتاده در تور را میخورند و ۷۰ درصد باقیمانده بلااستفاده باقی میماند. بنابراین عنکبوتها سفره غذایی لذیذی برای دراجها فراهم میکنند. سازیلستانها برای دراج شرایط زیستی لازم چون استتار، اختفا، طعمه و غذا بهوفور، امنیت و پناه را هم فراهم میکند. طالبی منابع آبی موجود از جمله استخرهای طبیعی و انسان ساخت را یکی دیگر از دلایل ترجیح سازیلستانها بر بقیه مناطق از سوی دراجها میداند و میگوید: «زیست دراجها برخلاف قرقاولها در میانکاله وابسته به پوشش گیاهی خاص سازیلستان است، لذا جمعیت دراج آسیبپذیرتر است.» دراج پرندهای تک همسر بوده و قرقاول پرندهای هموزیگوت، چندهمسر و دارای حرمسرا، بنابراین کاهش جمعیت نرها با توجه به تک همسری اثر شدیدتری بر جمعیت گونه دارد.
طالبی موسم تخمگذاری دراجها را یکماه دیرتر از قرقاولها و در فصل گرم خرداد میداند و میگوید: «در این فصل علاوهبر اینکه گرمای شدید هوا ممکن است اثر منفی روی تبدیل تخم دراجها به جوجه نسبت به قرقاولها داشته باشد، گرمای خرداد و خشک شدن سبزینه و علوفه هم احتمال کمبود انواع ویتامینها و مواد معدنی در جوجه دراجها و آسیبپذیری آنان نسبت به بیماریهای انگلی ناشی از فضله دامها را افزایش میدهد.»
طالبی یکی از نقاط ضعف دراجها را برد پروازی کم میداند و میگوید: «البته دراجها هرگز بهصورت مستقیم با پای خود به لانهای که تخم دارند یا به خوابگاه نمیروند. آنها سعی میکنند رد خود را گم کنند تا شغالها یا روباهها از رد بوی باقیمانده از پاهایشان به لانه آنها نرسند و آنها را غافلگیر نکنند.اگر هم قرار باشد قدمزنان بیایند دهها بار اطراف لانه میگردند تا تعقیب کننده را گیج و خسته کنند .» حال پاسخ سؤال اول مشخص است. چرا با آتشسوزی سازیلستانها دراجها بیشتر از قرقاولها میسوزند؟ به گفته طالبی، بقای دراج وابسته به بقای عنکبوتهاست و بقای عنکبوتها وابسته به بقای سازیلستانهاست. با نابودی سازیلستانها نه تنها انواع عنکبوتها منقرض و دچار کاهش جمعیت شدهاند که دراجها هم بشدت آسیب دیدهاند.
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7898/17/611555/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه




























