محمد سیفی: با تعویق بازی‌های آسیایی آرزوهایم از بین رفت

فائزه زمانی/ تعویق بازی‌های آسیایی هانگژو، رؤیای بسیاری از ورزشکاران را برای رسیدن به سکوی قهرمانی قاره به باد داد. محسن محمدسیفی ملی‌پوش ووشو از جمله ورزشکارانی است که این تعویق را به ضرر ورزشکاران می‌داند. اوکه 3 طلای بازی‌های آسیایی را در کارنامه دارد، به‌ دنبال چهارمین طلا بود که کرونا رؤیایش را ناک دان کرد. او در گفت‌و‌گو با خبرنگار «ایران» تأکید کرد، تعویق بازی‌های آسیایی به ضرر ووشوکاران شد: «بعد از تعویق بازی‌های آسیایی اردوها تعطیل شد، از زمانی که به خانه آمدم بیرون نرفته‌ام تا حالم بهتر شود. من در این مدت سختی زیادی کشیدم، زمانی که اردوها و مکان‌های ورزشی تعطیل بود، به تنهایی در کوه‌های زنجان تمرین می‌کردم، تمام سختی‌ها را به جان خریدم تا چهارمین مدال طلایم را در بازی‌های آسیایی بگیرم. 5 ماه سخت را در اردوهای تیم ملی پشت‌ سر گذاشتیم، شرایط بدنی‌ام بسیار خوب بود و هم تیمی‌ها و کادرفنی می‌توانند حرف‌های من را تأیید کنند، همه چیز مهیا بود و من در مسیری بودم که می‌توانست اتفاقات خوبی برایم رقم بخورد. حالا با تعویق بازی‌های آسیایی، تحقق آرزوها و هدف‌هایم حداقل یکسال به تعویق افتاد.» او صحبت‌هایش را ادامه داد: «تعویق یکساله مسابقات کار را برای همه سخت کرد. بعد از شنیدن خبر تعویق مسابقات و تعطیلی اردوها حال ملی پوشان بسیار بد بود و روز آخر اردو همگی بغض داشتند و گریه می‌کردند تا جایی که من نمی‌دانستم خودم ناراحت باشم یا به آنها دلداری بدهم. بقیه ملی پوشان از من جوان‌تر و کم تجربه‌تر هستند و شرایط سخت تری دارند. تعدادی از آنها حالا باید به سربازی بروند وتعدادی باید وزن عوض کنند. در کل اگر مسابقات یکسال به تعویق بیفتد ووشوکاران باید مجدداً در انتخابی‌ها شرکت کنند و خودشان را بالا بکشند. امیدوارم 20 روز دیگر درباره برگزاری هر چه سریع‌تر بازی‌ها تصمیم‌گیری شود. فکر می‌کنم بهترین زمان برای برگزاری مسابقات بین فروردین تا خرداد سال آینده است که تداخلی با مسابقات انتخابی المپیک رشته‌های المپیکی صورت نگیرد، چون در صورت تداخل به ‌خاطر اهمیت بالای المپیک، احتمالاً تیم‌ها از این مسابقات استقبال نخواهند کرد.»  محمدسیفی که به‌دنبال چهارمین طلایش در بازی‌های آسیایی بود در صورت عدم برگزاری این دوره، با 3 طلای بازی‌های آسیایی پرونده قهرمانی اش را می‌بندد: «درصورت عدم برگزاری این دوره، مسابقات 4 سال بعد برگزار می‌شود که در این صورت من به این بازی‌ها نخواهم رسید، نه اینکه نتوانم ولی زندگی فقط ورزش نیست و دوست ندارم تا 37 سالگی مسابقه بدهم. من فعلاً به برگزاری مسابقات فکر می‌کنم و بعد از استراحتی 2-3 روزه از امروز تمریناتم را شروع می‌کنم. امیدوارم این دوره از بازی‌ها برگزار شود تا بتوانم پرچم ایران را به اهتزاز دربیاورم.» او با تعطیلی اردوها و مسابقات ووشو، حالا به‌دنبال درخشش در رشته MMA است: «من اصلاً به خداحافظی از تیم ملی فکر نکرده‌ام، من عاشق ووشو هستم و بهترین روزهای زندگی‌ام را صرف این رشته کرده‌ام. من چیزی در زندگی ندارم ولی هر چه دارم از ووشو است. بنابراین اگر از تیم ملی هم خداحافظی کنم در کنار تیم خواهم ماند و گوشه‌ای دیگر از کار را خواهم گرفت. ووشو تا پایان سال مسابقه‌ای در رده بزرگسالان ندارد و عملاً دستمان بسته است، من با سازمانMMA قرارداد دارم و حالا که مسابقه‌ای در ووشو ندارم با مدیر برنامه‌هایم صحبت کرده‌ام تا ترتیب مسابقه‌ای در MMA را بدهد. اگر در کنار تمریناتم مسابقه داشته باشم، کمک زیادی به حفظ آمادگی‌ام می‌شود تا در صورت برگزاری بازی‌های آسیایی افت نکنم.»