گپوگفتی با محمدتقی عزیزیان نویسنده کتاب «باد و خاکستر»
تلاش برای خلق روایتهای ملموس
هانیه علی نژاد
خبرنگار
کتاب از دیرباز منبع موثق و معتبری برای رجوع به سرگذشت پیشینیان و همچنین آگاهی از تاریخ ادبیات اقوام و ملل گذشته بوده و هست، از طرفی کتاب و کتابخوانی مهمترین خوراک و روش تغذیه فکری برای افرادی است که درصدد رشد همهجانبه و در مسیر درست پیشرفت اهداف قرار گرفتن هستند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی و وقوع جنگ تحمیلی، بسیاری از نویسندگان و ناشران اقدام به ثبت و انتشار وقایع و رویدادهای جنگ و همچنین خاطرات رزمندگان به جهت ترویج فرهنگ ایثار و شهادت و الگوسازی فرماندهان و سرداران جبهههای حق علیه باطل برای نسلهای آینده کردند. محمدتقی عزیزیان ازجمله نویسندگانی است که تولید آثار فرهنگی در حوزه دفاع مقدس را در کارنامه کاری خود دارد. «باد و خاکستر» تازهترین اثر محمدتقی عزیزیان است که توسط انتشارات سوره مهر راهی بازار نشر شده است. عزیزیان در این کتاب روایتگر زندگی، شهامت و رشادتهای حاج مرتضی ذهابی از فرماندهان دفاع مقدس است. این کتاب که در 20 بخش تدوین شده عملیاتها و شرح حال زندگی این فرمانده را روایت میکند.
عزیزیان در گفتوگو با «ایران» با اشاره به اینکه سوژه این اثر برایش جذابیت ویژهای داشته، میگوید: «من بهدلیل شغلم، با رزمندهها ارتباط تنگاتنگی داشتم. آقای ذهابی هم از فرماندهان گردان بودند که با بچههای مشهد کار کرده بودند و خاطرات جالبی از ایشان شنیده بودم که جذابیت داشت. این جذابیت باعث شد که ایشان را بهعنوان سوژه کتابم انتخاب کنم.»
او میافزاید: رایزنیها انجام شد و طی جلساتی در منزل ایشان گفتوگوهای لازم را ثبت و ضبط کردم. بعد از گفتوگو هم نامههای زیادی داشتند که آنها را مطالعه کردم. هرچه در مسیر و جمعآوری اطلاعاتم جلو میرفتم بیشتر مطمئن میشدم که سوژه بهدلیل تنوع محل خدمت و تنوع خاطرات ظرفیت خوبی برای نگارش دارد.
این نویسنده با بیان اینکه تولید آثار در حوزه ادبیات مقاومت و پایداری توسط رهبر معظم انقلاب سفارش ویژه شده است، ادامه میدهد: ما کشور مقاومت هستیم و پیشینه دور و درازی در پایداری، چه در برابر تجاوزات بیگانگان و چه در برابر فتنههای داخلی داریم. نحوه زندگی و سیر تمدنی که طی کردیم از کوچنشینی و مخاطرات شهرنشینی تا نگارههای روی دیوارغارها، نشاندهنده این است که ما با یک زیست مقاومتگونه به اینجا رسیدهایم. همچنین بهدلیل حضور در خاورمیانه، جایی که همیشه محل طمع ابرقدرتها چه از لحاظ منابع طبیعی و چه نیروی انسانی است، باید رویکرد مقاومتی خود را حفظ کنیم. من هم به نوبه خودم قلم زدن در حوزه ادبیات پایداری را راه مناسبی برای در پیش گرفتن رویکرد مقاومتی دیدم.
عزیزیان درباره «باد و خاکستر» میگوید: این کتاب به نظر خودم یک کتاب خاص از لحاظ تصویرسازی و توصیفی در ادبیات دفاع مقدس است. در این کتاب سعی شده با حفظ مستندات و طبق چیدمانی هنرمندانه، تصاویر ملموس و صمیمی خلق کنیم. در حوزه زبان نوشتاری این اثر هم ضمن حفظ اصالت بیان راوی، متن را برای ارتباط برقرار کردن مخاطب عام که اطلاعاتی در این زمینه نیز ندارد، آماده کردهایم.
نویسنده کتاب «باد و خاکستر» با تأکید بر اهمیت نگارش تاریخ شفاهی و مستندنگاری دفاع مقدس عنوان میکند: این مسأله از دو جنبه اهمیت دارد؛ بخش اول دادن اطلاعات و آشنا کردن مردم با آنچه در ۸ سال دفاع مقدس بر سر مردم و کشور آمده است که جزئی جداییناپذیر از تاریخ این مملکت شده است، بخش دوم نیز نگاه از جنبه عقیدتی است که میتوانیم به اتحاد مردم در دوران دفاع مقدس نگاه کنیم که همه با هم و با تمام قوا در برابر دشمن ایستادیم و از وطن و مرزهای عقیدتی و معنوی و فرهنگی دفاع کردیم.
عزیزیان همچنین درخصوص میزان مخاطبان این حوزه از ادبیات میگوید: از نظر من، اگر آمار کتابخوانی را از مراجع رسمی و غیررسمی رصد کنید، شاهد خواهید بود که امروزه کتابهای دفاع مقدس از پرفروشترین کتابها در میان اهالی مطالعه هستند و باعث افتخار است که بعضی از این آثار به دفعات چاپ مجدد نیز میشوند.
باد و خاکستر (خاطرات حاج مرتضی ذهابی)
در پشت جلد این کتاب میخوانیم:«از رزم بچههای لرستان، در سالهای جنگ، بسیار شنیده بودم. از کوچه پسکوچههای خرم آباد که گذر میکردم، نام مردانی را میدیدم که در مستطیل کوچکی از فلز خلاصه شده و بر سینه دیوارهای سنگ و سیمانی آرام گرفته بودند. نامهایی بزرگ که معادلات جهان را برهم زدند؛ اما همینها با اینکه تمام بودند -عین ماه شب چهارده- تمام ماجرای ما نبودند. تمام ناتمام دیگری در خانههای شهر نفس میکشید. هنوز بودند کسانی که با دردها و رنجهایی که به جان خریده بودند دست و پنجه نرم میکردند. گاهی ترکشی در سر داشتند که با حرکتی کوچک تمام وجود دریاییشان را به تلاطم میانداخت. گاهی بقایای فلزی کوچک که در پایشان جا مانده بود به این سو و آن سو میدوید تا گامهای استوارشان را به ستوه آورد. حاج مرتضی از همین دست بود؛ از قماش همین مردان. هنوز موهایش کامل سفید نشده بود؛ به قول خیلیها جو گندمی شده بود. قامتش استوار بود و هیکلش چهارشانه. لب باز نکرده، میتوانستم اندوهش را در نگاه عمیق و تودارش ببینم. به نظرم بقایای قلعهای میآمد که از جنگی با شکوه جامانده و گذر لشکریان قومی خونخوار را دیده باشد؛ چیزی شبیه نیشابور بعد از جنگ.»
خبرنگار
کتاب از دیرباز منبع موثق و معتبری برای رجوع به سرگذشت پیشینیان و همچنین آگاهی از تاریخ ادبیات اقوام و ملل گذشته بوده و هست، از طرفی کتاب و کتابخوانی مهمترین خوراک و روش تغذیه فکری برای افرادی است که درصدد رشد همهجانبه و در مسیر درست پیشرفت اهداف قرار گرفتن هستند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی و وقوع جنگ تحمیلی، بسیاری از نویسندگان و ناشران اقدام به ثبت و انتشار وقایع و رویدادهای جنگ و همچنین خاطرات رزمندگان به جهت ترویج فرهنگ ایثار و شهادت و الگوسازی فرماندهان و سرداران جبهههای حق علیه باطل برای نسلهای آینده کردند. محمدتقی عزیزیان ازجمله نویسندگانی است که تولید آثار فرهنگی در حوزه دفاع مقدس را در کارنامه کاری خود دارد. «باد و خاکستر» تازهترین اثر محمدتقی عزیزیان است که توسط انتشارات سوره مهر راهی بازار نشر شده است. عزیزیان در این کتاب روایتگر زندگی، شهامت و رشادتهای حاج مرتضی ذهابی از فرماندهان دفاع مقدس است. این کتاب که در 20 بخش تدوین شده عملیاتها و شرح حال زندگی این فرمانده را روایت میکند.
عزیزیان در گفتوگو با «ایران» با اشاره به اینکه سوژه این اثر برایش جذابیت ویژهای داشته، میگوید: «من بهدلیل شغلم، با رزمندهها ارتباط تنگاتنگی داشتم. آقای ذهابی هم از فرماندهان گردان بودند که با بچههای مشهد کار کرده بودند و خاطرات جالبی از ایشان شنیده بودم که جذابیت داشت. این جذابیت باعث شد که ایشان را بهعنوان سوژه کتابم انتخاب کنم.»
او میافزاید: رایزنیها انجام شد و طی جلساتی در منزل ایشان گفتوگوهای لازم را ثبت و ضبط کردم. بعد از گفتوگو هم نامههای زیادی داشتند که آنها را مطالعه کردم. هرچه در مسیر و جمعآوری اطلاعاتم جلو میرفتم بیشتر مطمئن میشدم که سوژه بهدلیل تنوع محل خدمت و تنوع خاطرات ظرفیت خوبی برای نگارش دارد.
این نویسنده با بیان اینکه تولید آثار در حوزه ادبیات مقاومت و پایداری توسط رهبر معظم انقلاب سفارش ویژه شده است، ادامه میدهد: ما کشور مقاومت هستیم و پیشینه دور و درازی در پایداری، چه در برابر تجاوزات بیگانگان و چه در برابر فتنههای داخلی داریم. نحوه زندگی و سیر تمدنی که طی کردیم از کوچنشینی و مخاطرات شهرنشینی تا نگارههای روی دیوارغارها، نشاندهنده این است که ما با یک زیست مقاومتگونه به اینجا رسیدهایم. همچنین بهدلیل حضور در خاورمیانه، جایی که همیشه محل طمع ابرقدرتها چه از لحاظ منابع طبیعی و چه نیروی انسانی است، باید رویکرد مقاومتی خود را حفظ کنیم. من هم به نوبه خودم قلم زدن در حوزه ادبیات پایداری را راه مناسبی برای در پیش گرفتن رویکرد مقاومتی دیدم.
عزیزیان درباره «باد و خاکستر» میگوید: این کتاب به نظر خودم یک کتاب خاص از لحاظ تصویرسازی و توصیفی در ادبیات دفاع مقدس است. در این کتاب سعی شده با حفظ مستندات و طبق چیدمانی هنرمندانه، تصاویر ملموس و صمیمی خلق کنیم. در حوزه زبان نوشتاری این اثر هم ضمن حفظ اصالت بیان راوی، متن را برای ارتباط برقرار کردن مخاطب عام که اطلاعاتی در این زمینه نیز ندارد، آماده کردهایم.
نویسنده کتاب «باد و خاکستر» با تأکید بر اهمیت نگارش تاریخ شفاهی و مستندنگاری دفاع مقدس عنوان میکند: این مسأله از دو جنبه اهمیت دارد؛ بخش اول دادن اطلاعات و آشنا کردن مردم با آنچه در ۸ سال دفاع مقدس بر سر مردم و کشور آمده است که جزئی جداییناپذیر از تاریخ این مملکت شده است، بخش دوم نیز نگاه از جنبه عقیدتی است که میتوانیم به اتحاد مردم در دوران دفاع مقدس نگاه کنیم که همه با هم و با تمام قوا در برابر دشمن ایستادیم و از وطن و مرزهای عقیدتی و معنوی و فرهنگی دفاع کردیم.
عزیزیان همچنین درخصوص میزان مخاطبان این حوزه از ادبیات میگوید: از نظر من، اگر آمار کتابخوانی را از مراجع رسمی و غیررسمی رصد کنید، شاهد خواهید بود که امروزه کتابهای دفاع مقدس از پرفروشترین کتابها در میان اهالی مطالعه هستند و باعث افتخار است که بعضی از این آثار به دفعات چاپ مجدد نیز میشوند.
باد و خاکستر (خاطرات حاج مرتضی ذهابی)
در پشت جلد این کتاب میخوانیم:«از رزم بچههای لرستان، در سالهای جنگ، بسیار شنیده بودم. از کوچه پسکوچههای خرم آباد که گذر میکردم، نام مردانی را میدیدم که در مستطیل کوچکی از فلز خلاصه شده و بر سینه دیوارهای سنگ و سیمانی آرام گرفته بودند. نامهایی بزرگ که معادلات جهان را برهم زدند؛ اما همینها با اینکه تمام بودند -عین ماه شب چهارده- تمام ماجرای ما نبودند. تمام ناتمام دیگری در خانههای شهر نفس میکشید. هنوز بودند کسانی که با دردها و رنجهایی که به جان خریده بودند دست و پنجه نرم میکردند. گاهی ترکشی در سر داشتند که با حرکتی کوچک تمام وجود دریاییشان را به تلاطم میانداخت. گاهی بقایای فلزی کوچک که در پایشان جا مانده بود به این سو و آن سو میدوید تا گامهای استوارشان را به ستوه آورد. حاج مرتضی از همین دست بود؛ از قماش همین مردان. هنوز موهایش کامل سفید نشده بود؛ به قول خیلیها جو گندمی شده بود. قامتش استوار بود و هیکلش چهارشانه. لب باز نکرده، میتوانستم اندوهش را در نگاه عمیق و تودارش ببینم. به نظرم بقایای قلعهای میآمد که از جنگی با شکوه جامانده و گذر لشکریان قومی خونخوار را دیده باشد؛ چیزی شبیه نیشابور بعد از جنگ.»
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7963/18/620661/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه




























