تنها درخواست فلسطینیان در پانزدهمین سالگرد محاصره غزه
درهای این زندان را بازکنید
حیدر عید، استاد دانشگاه الاقصی در غزه
مترجم: شقایق بردبار
این ماه محاصره غزه وارد پانزدهمین سال خود میشود، محاصرهای که با همکاری امریکا و اسرائیل آغاز شد و آن را تبدیل به بزرگترین زندان بدون سقف جهان کرد. اوایل سال 2006 بود که دولت «جورج بوش» در امریکا، از مردم غزه دعوت کرد با شرکت در انتخابات شوراهای قانونگذاری، نمایندگان خود را انتخاب کنند. فلسطینیهای ساکن غزه نیز با تصور اینکه این یک فرایند دموکراتیک است، در انتخابات شرکت کردند، اما وقایع بعدی نشان داد امریکا میخواسته مردم بر اساس منافع واشنگن و تل آویو رأی خود را به صندوق اندازند. آنها بعد از اینکه شمارش آرا نشان داد، نتایج رأیگیری چیزی نبود که آنان میخواستند، تصمیم به مجازات فلسطینیها گرفتند و اکنون 15 سال است که در حال مجازات آنها هستند.
محاصره مرگباری که مردم غزه به خاطر انتخاب حماس متحمل شدند، این منطقه کوچک را تبدیل به یک اردوگاه کار اجباری کرده است: اکنون در منطقهای که روزگاری بسیار زیبا بود، دو میلیون نفر که نیمی از آنان را کودکان زیر 15 سال تشکیل میدهند، بدون آب، غذا، دارو و برق ماندهاند، چیزی که هر ناظری آن را نقض قوانین حقوق بشر میدانند. در این 15 سال فلسطینیان در محاصرهای قرون وسطایی قرار گرفتند و متحمل 4 جنگ ویرانگر نیز شدند. در این جنگها که باید آنها را نسل کشی نامید، بیش از 4 هزار فلسطینی که بین آنها کودکان زیادی دیده میشدند تنها به جرم اینکه در غزه به دنیا آمدهاند، در بمبارانهای ارتش اسرائیل ،جان باختند. اما جامعه بینالمللی هیچ کاری انجام نداد و تنها در سکوت، فلسطینیها را نگاه کرد، البته مصائب مردم غزه تنها مربوط به وقایع بعد از سال 2006 و محاصره آن نمیشود و در واقع از آغاز دهه 2000 و آغاز انتفاضه دوم، مردم این منطقه تحت فشارهای زیادی قرار گرفتهاند. همه فلسطینیان میدانند که شرایط از این نیز بدتر خواهد شد، زیرا اسرائیل آشکارا و بدون هیچ شرمی این محاصره را تشدید خواهد کرد. اسرائیل از سال گذشته اقدام به دیوار کشی زیرزمینی در اطراف غزه کرده تا مانع حفر تونلها در این منطقه شود. علاوه بر آن تمامی مناطق اطراف غزه را مجهز به صدها دوربین و رادار و... کرده است. اسرائیل با وجود کشیدن دیوارهای عظیم و محاصره همه جانبه غزه، هنوز هم دست از کارهای خود برنداشته و تمام توان خود را به کار گرفته تا آرام آرام غزه را ویران، محو و ناپدید سازد. آنها 15 سال پیش ما را انسانهایی صاحب کرامت میدانستند که باید در انتخابات شرکت کنند، اما امروز در مجازات انتخابی که داشتند، آنها را صاحب هیچ کرامتی نمیدانند و فلسطینیان را مایه ناراحتی خود میدانند. همان طور که روزگاری «اسحاق رابین»، نخستوزیر اسرائیل آشکارا در بیان تمایلات خود گفت که فلسطینیها «می توانند در دریا غرق شوند.» تردیدی نیست که آنها تا زمانی که دنیا بیدار نشوند و به آنان نگویند «دیگر کافی است»، فلسطینیان را در این زندان نگه خواهند داشت. محاصره غزه، لکه ننگی بر تاریخ بشریت است. در سالگرد محاصره غزه، جامعه جهانی موظف است، وارد عمل شده و کاری کند که لازم است تا شاید درهای این زندان باز شود.
منبع: Al Jazeera
مترجم: شقایق بردبار
این ماه محاصره غزه وارد پانزدهمین سال خود میشود، محاصرهای که با همکاری امریکا و اسرائیل آغاز شد و آن را تبدیل به بزرگترین زندان بدون سقف جهان کرد. اوایل سال 2006 بود که دولت «جورج بوش» در امریکا، از مردم غزه دعوت کرد با شرکت در انتخابات شوراهای قانونگذاری، نمایندگان خود را انتخاب کنند. فلسطینیهای ساکن غزه نیز با تصور اینکه این یک فرایند دموکراتیک است، در انتخابات شرکت کردند، اما وقایع بعدی نشان داد امریکا میخواسته مردم بر اساس منافع واشنگن و تل آویو رأی خود را به صندوق اندازند. آنها بعد از اینکه شمارش آرا نشان داد، نتایج رأیگیری چیزی نبود که آنان میخواستند، تصمیم به مجازات فلسطینیها گرفتند و اکنون 15 سال است که در حال مجازات آنها هستند.
محاصره مرگباری که مردم غزه به خاطر انتخاب حماس متحمل شدند، این منطقه کوچک را تبدیل به یک اردوگاه کار اجباری کرده است: اکنون در منطقهای که روزگاری بسیار زیبا بود، دو میلیون نفر که نیمی از آنان را کودکان زیر 15 سال تشکیل میدهند، بدون آب، غذا، دارو و برق ماندهاند، چیزی که هر ناظری آن را نقض قوانین حقوق بشر میدانند. در این 15 سال فلسطینیان در محاصرهای قرون وسطایی قرار گرفتند و متحمل 4 جنگ ویرانگر نیز شدند. در این جنگها که باید آنها را نسل کشی نامید، بیش از 4 هزار فلسطینی که بین آنها کودکان زیادی دیده میشدند تنها به جرم اینکه در غزه به دنیا آمدهاند، در بمبارانهای ارتش اسرائیل ،جان باختند. اما جامعه بینالمللی هیچ کاری انجام نداد و تنها در سکوت، فلسطینیها را نگاه کرد، البته مصائب مردم غزه تنها مربوط به وقایع بعد از سال 2006 و محاصره آن نمیشود و در واقع از آغاز دهه 2000 و آغاز انتفاضه دوم، مردم این منطقه تحت فشارهای زیادی قرار گرفتهاند. همه فلسطینیان میدانند که شرایط از این نیز بدتر خواهد شد، زیرا اسرائیل آشکارا و بدون هیچ شرمی این محاصره را تشدید خواهد کرد. اسرائیل از سال گذشته اقدام به دیوار کشی زیرزمینی در اطراف غزه کرده تا مانع حفر تونلها در این منطقه شود. علاوه بر آن تمامی مناطق اطراف غزه را مجهز به صدها دوربین و رادار و... کرده است. اسرائیل با وجود کشیدن دیوارهای عظیم و محاصره همه جانبه غزه، هنوز هم دست از کارهای خود برنداشته و تمام توان خود را به کار گرفته تا آرام آرام غزه را ویران، محو و ناپدید سازد. آنها 15 سال پیش ما را انسانهایی صاحب کرامت میدانستند که باید در انتخابات شرکت کنند، اما امروز در مجازات انتخابی که داشتند، آنها را صاحب هیچ کرامتی نمیدانند و فلسطینیان را مایه ناراحتی خود میدانند. همان طور که روزگاری «اسحاق رابین»، نخستوزیر اسرائیل آشکارا در بیان تمایلات خود گفت که فلسطینیها «می توانند در دریا غرق شوند.» تردیدی نیست که آنها تا زمانی که دنیا بیدار نشوند و به آنان نگویند «دیگر کافی است»، فلسطینیان را در این زندان نگه خواهند داشت. محاصره غزه، لکه ننگی بر تاریخ بشریت است. در سالگرد محاصره غزه، جامعه جهانی موظف است، وارد عمل شده و کاری کند که لازم است تا شاید درهای این زندان باز شود.
منبع: Al Jazeera
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7963/4/620698/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه




























