بیانیه تکراری و بازی در زمین تروریست ها!

گروه سیاسی/ میرحسین موسوی از سران فتنه سال 88 طی بیانیه‌ای واکنشی به اغتشاشات اخیر و با عصبانیت از جانفشانی نیروهای انتظامی گفته است نیروهای مسلح کنار آنچه او «مردم» می‌نامد، بایستند. گرچه بیش از دو هفته از فوت مرحومه مهسا امینی می‌گذرد اما وی اکنون زمان را مناسب یافته تا به این بهانه در قالب پیامی از مأموران نیروهای امنیتی و انتظامی بخواهد به جای تأمین امنیت در کنار آشوبگرانی بایستند که موسوی پیش‌تر در جریان حوادث عاشورای 88 آنها را «امت خداجو»! نامیده بود. این موضع مخدوش از سوی عنصری که اکنون حتی نامش هم از ذهن مردم ایران پاک شده، حداکثر شاید بتواند او را به عنوان تکرار تاریخ از نوع کمدی تلخ قابل ارزیابی کند. اما سؤالی که پیش می‌آید آن است که چرا وی در چنین شرایطی دوباره به بیانیه‌نویسی از پیش شکست خورده دست زده است؟ چه کسانی مأموریت تحریک او برای فرورفتن بیشترش در منجلاب خودساخته را طراحی و اجرایی کرده‌اند؟
آغازی بر یک خونریزی
بیش از دو هفته از فوت مهسا امینی می‌گذرد. فوتی که گرچه بسیاری را ناراحت کرد اما عده‌ای به دلیل آنکه احتمالاً بستری برای پیگیری اهداف ضدایرانی خود پیدا کرده‌اند شادمان شدند. گرچه مردم و مسئولین در کنار یکدیگر برای این اتفاق ابراز ناراحتی کرده و خواهان روشن و شفاف شدن ابعاد ماجرا شده بودند اما جریان‌های اپوزیسیون با به انحراف کشاندن خواسته‌های مشروع و قانونی تلاش کردند آن را مأمنی برای ناامنی و آشوب در راستای پروژه‌های ضدایرانی خود یا همان «سوریه‌سازی» ایران کنند. هرچه گذشت زمان از کمیت افرادی که به صورت خیابانی عصبانیت و ناراحتی خود را نشان دادند کاست ولی بر چگالی خشونت و اقدامات رادیکال افزوده شد. حجم قابل توجهی کلت کمری، انواع مسلسل، فشنگ‌های مربوطه، تفنگ‌های ساچمه‌زنی و ورود تمام قد گروهک‌های تروریستی چون منافقین و کومله و حتی جیش‌الظلم نشان داد ایران نه با یک اعتراض یا حتی اغتشاش ناخواسته که با یک طراحی هدفمند و سازماندهی شده روبه‌روست که شباهت بالایی با پروژه سوریه‌سازی یا لیبی‌سازی دارد.
از همین رو هرگاه از حجم آشوب‌ها کاسته شد و مردم برای اعلام موضع به خیابان‌ها آمدند تا حمایت خود از جمهوری اسلامی ایران را نشان دهند، دشمنان در مقابل با طراحی جدید سعی کردند تا احساسات مردم را جریحه‌دار کرده و از آن سوء‌استفاده کنند. انتشار اخباری جعلی مانند کشته شدن دختری که با بستن موهای خود در میانه اغتشاشات مورد توجه در فضای مجازی قرار گرفت یا استمرار خشونت‌آمیز پروژه کشته‌سازی و تحریک کردن چهره‌های رسانه‌ای برای اعلام موضع و دعوت مردم به آشوب از جمله اقداماتی بود که تلاش داشت تا هر بار آتش آشوب‌ها را روشن نگه دارد و از سرد شدن آن جلوگیری کند. همزمان با فروکش کردن قابل توجه و جدی اغتشاشات و عصبانیت مردم از افزایش ناامنی و هرج و مرج و بی‌اثر شدن تلاش‌های گروه‌های مختلف اپوزیسیون، تلاش شد تا بخت یکی از گزینه‌های ضدانقلاب که از آن در این آشوب‌ها استفاده نشده بود بار دیگر آزموده شود. از همین رو می‌توان بیانیه میرحسین موسوی را اقدامی در جهت تقلای ضدانقلاب برای روشن نگه داشتن وضعیت هفته گذشته مورد توجه قرار دارد. به بیان دیگر کفگیر جریان اپوزیسیون آنقدر به ته دیگ خورده است که پس از شکست سازماندهی مردم توسط برخی سلبریتی‌های خارج‌نشین به دنبال مهره‌هایی مطرود، شکست‌خورده و آزمون داده رفتند.
کمک پروژه جدید امریکا
هرچند تأخیر دو هفته‌ای موسوی در اعلام موضع درخصوص اتفاقات اخیر را می‌توان به بازی خوردن مجدد او و تبدیل وی به یک عروسک خیمه‌شب‌بازی در بین اپوزیسیون مرتبط دانست اما هنرنمایی وی برای دشمن در جریان تلاش برای اجرای پروژه سوریه‌سازی ایران در کنار شواهدی مختلف نشان می‌دهد که او همچنان اهداف ضدایرانی خود را پیگیری می‌کند. این شواهد عبارتند از:
یکم؛ گروه‌های تروریستی و تجزیه‌طلب چه در سال 88 و چه اکنون همصدا با سران فتنه شدند. گروه تروریستی جند الشیطان ریگی در سال 88 با پوشش گسترده اخبار فتنه از فتنه‌گران اعلام حمایت کرد. ماه‌ها بعد و شروع جنگ داخلی سوریه نشان داد که این سناریو قرار بوده ابتدا در ایران رقم بخورد که با هوشیاری مردم و مسئولان ناکام ماند. بازماندگان این گروه در جیش‌الظلم اکنون و در روزهای اخیر با انجام عملیات تروریستی گسترده در زاهدان و کشته و مجروح کردن دهها نفر عملاً تلاش دارند تا در کنار دوگانه‌های دشمن‌ساز کرد و فارس، دوگانه شیعه و سنی را دامن زده و با بازطراحی شکاف‌های قومی و مذهبی جنگ داخلی را به مرحله عملیاتی برسانند.
دوم؛ موسوی در نوشتاری که در مردادماه منتشر کرده بود با حمله به شهید مدافع حرم سردار حاج حسین همدانی و توهین آشکار به وی خشم خود از شکست پروژه سوریه‌سازی ایران را نشان داد. اکنون نیز در بیانیه خود با توهین به نیروهای انتظامی و با ادبیاتی دستوری، آنها که برای جوگیری از ناامنی در حال مجاهدت هستند را «چشم بسته» و «نوکران قدرت» معرفی کرده است.
ســــوم؛ حمایت‌هــــای مجـــــدد صهیونیست‌ها، امریکایی‌ها و برخی کشورهای اروپایی و متحجر منطقه که سال 88 با توهم براندازی یا ایجاد فرسودگی و ناامنی به میدان آمده بودند گواهی از یک سناریوی تکراری بر بسترهای جدید دارد. نتیجه این وضعیت نیز همان نتیجه تکراری یعنی پناه بردن دشمن به ابزار تحریم و شکست پروژه آشوب خواهد بود.