«برای آرتین» تصویری برای باز شدن چشم هاست

سیده مریم سادات گوشه
روزنامه‌نگار

«همان شب که در شاهچراغ آن حادثه دلخراش رخ داد، عکس آرتین را در فضای مجازی دیدم. روی تخت بیمارستان بود با آن حال وخیمش. اصلاً نمی‌دانستم که پدر و مادر و برادرش را در آن فاجعه از دست داده است، تا اینکه نیمه شب پیامی از دوستم دیدم که نوشته بود: «راستی آن پسر بچه را دیدی که پدر و مادرش در شاهچراغ شهید شدند؟» حالم دگرگون شد. همان شب تصمیم گرفتم این طرح را بکشم.» طرحی جگر‌سوز که آدم را یاد سال های جنگ می‌اندازد؛ بچه‌هایی که پدر و مادرشان را از دست ‌دادند. آنها می‌ماندند و یک دنیا تنهایی و رنج.
دانیال فرخ، طراح گرافیک «برای آرتین» که داستان کشیدن طرحش را تعریف می‌کرد، درباره تأثیر اثرش در جامعه به «ایران» می‌گوید: «اگر به ذات هنر و هنرمند به معنای واقع آن نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که هنرمند باید همیشه چند قدم از جامعه جلوتر باشد تا بتواند توسط قوه خیالش آن را به تصویر بکشد. یا با صنایع ادبی مثل تشبیه و استعاره و ایهام حرفی لطیف بیان کند تا به دل‌ها بنشیند و اثر‌گذار باشد. در مورد همه هنرها این موضوع مصداق دارد. از هنرهای تجسمی گرفته تا فیلم و تئاتر و نوشتن کتاب.»
این هنرمند که تصویر نگاره دیوار میدان ولیعصر را هم به تصویر می‌کشد و قرار است بزودی از آن رونمایی شود، درباره تأثیر آثار هنری بصری در موضوعات اجتماعی توضیح می‌دهد: «ما معمولاً با کارهایمان سعی می‌کنیم در همه موضوعات روح جامعه را تلطیف کنیم، مگر موضوعاتی که چشم بشر باید نسبت به آن باز شود، مثل واقعه‌ای که در شاهچراغ رخ داد، نیاز بود که تصویری دردناک و دلخراش بکشم. جور دیگری نمی‌شد آن را کشید. تصویری که من به‌عنوان طراحش برای لحظه لحظه‌اش اشک ریختم چطور می‌تواند دلخراش نباشد. ذاتاً نمی‌خواهم تصویر دردناک بکشم اما در این شرایطی که جنگ رسانه پیش آمده که می‌خواهند این دردها پوشیده بماند تا با درد دیگری پر شود، وظیفه من به‌عنوان هنرمند نشان دادن درد است. کار من این است که نگاه بشر را به سمت آن درد منعطف کنم تا نگاه انسانی اش منقلب شود.»
او درباره وقایع اخیر و تغییر رفتار برخی افراد در جامعه اعم از بی‌تفاوتی و خشم نسبت به این اتفاقات ، توضیح می‌دهد: «اکنون شرایط جامعه به سمتی رفته که برخی آدم های متأثر از هجمه‌های دشمن پر از خشونت شده و از عاطفه خالی شده‌اند.این را جریانی از بیرون کشور به ما القا می‌کند.از تصاویر خون آلود تا جنبشی با الفاظ و فحش‌های رکیک می‌توان فهمید که خط قرمزی بر اخلاق و انسانیت کشیده‌اند، تا به هر چیزی که تا پیش از این به آن افتخار می‌کردیم وسرآمد بودیم، لطمه بزنند. از همه بدتر دائماً این اتفاق در جامعه پمپا ژ می‌شود تا چشم مخاطب به آن عادت کند تا به این جنایت ها و بی‌رحمی ها احساس نیاز کند. ما هنرمندان دراین بین وظیفه سنگینی بر دوش داریم. عمق فاجعه را باید با هر چه در توان داریم و با قلم مان به تصویر بکشیم و به مردم گوشزد کنیم و از تأثیر وقایع بگوییم.» فرخ با اشاره به تصویر آرتین روی تخت بیمارستان می‌گوید: «تصویر یک بچه در این شرایط ناگوار شاید برای برخی هاعادی به نظر برسد، اما اگر به آینده این کودک نگاه کنیم، خیلی دردناک است. من به برخی  افراد که غرق این شرایط شده‌اند نهیب زده‌ام. قساوت قلب پرده‌ای است که دشمن درباره‌اش خوب کار کرده است؛ اینکه بعضی از آدم‌ها با آن مستتر شوند و بی‌تفاوت از کنار این وقایع بگذرند.»
این هنرمند درباره آثاری که دراین مدت در راستای اتحاد ایران کشیده توضیح می‌دهد: «دراین مدت آثاری کشیدم که ایران متحد بماند. سعی کردم بیشتر مسأله اتحاد را به تصویر بکشم، اما اکنون مسأله دیگر بحث اتحاد صرف نیست حتی بحث ایرانی بودن هم دیگر نیست.باید تصویری بکشم تا مخاطبی که ذهنش توسط معاندین و دشمنان و تهاجم دشمنان بیمار شده روی آن تأثیر بگذارد.»
این هنرمند معتقد است که باید همه هنرمندان واصحاب رسانه پای کار بیایند و دعوت رهبری را لبیک بگویند تا ایران همچون گذشته سرافراز و امن بماند.
اکنون عده‌ای از هنرمندان پای کار آمده‌اند. از همان اول حسن روح الامین، تابلوی «از خون جوانان وطن لاله دمیده» را به تصویر کشید و فردای همان روز در فضای مجازی منتشر شد. بعد از آن هم هنرمندان دیگر آثاری با عنوان «یک ملت هنر» به تصویر کشیدند. هنرمندانی همچون دانیال فرخ، مهناز صابر پور، صالح کوشکی، مهدی آزاد بخت و... که همه در فضای مجازی منتشر شد و مخاطبان وعلاقه‌مندان بسیاری آن را نشر دادند.