وقتی فاصله ما با ایده‌آل‌ها به اندازه خودمان با ژاوی است

حامد جیرودی
خبرنگار
ژاوی از فوتبال خداحافظی کرد، آن هم در ورزشگاه آزادی. به قول یکی از دوستان اگر 6-5 سال پیش می‌گفتی فوق ستاره تاریخ بارسلونا در ورزشگاه آزادی و در بازی با پرسپولیس از فوتبال خداحافظی می‌کند، کسی آن را باور نمی‌کرد اما به لطف حضور «مهندس» در تیم باشگاهی کشور همسایه و حضورش در لیگ قهرمانان آسیا، این توفیق اجباری نصیب فوتبال ایران و پرسپولیس شد تا ژاوی آخرین دویدن‌های خود به عنوان بازیکن فوتبال را در چمن آزادی انجام دهد. چه آن که خودش هم در گفت‌وگوی تازه‌ای که داشته، به این موضوع اشاره کرده که فکرش را نمی‌کرده روزی در ایران فوتبال بازی کند.
با اینکه از قبل مشخص شده بود که کاپیتان سابق بارسا، آخرین بازی خود را با پیراهن السد مقابل پرسپولیس انجام خواهد داد اما مشخص بود که تمهیداتی برای تقدیر از ژاوی اندیشیده نشده و پس از انتقاد گسترده رسانه‌ها و مطالب منتشر شده در فضای مجازی بود که باشگاه پرسپولیس چند ساعت قبل از شروع مسابقه به تکاپو افتاد تا به نوعی از ژاوی تقدیر کند. این موضوع حتی در جلسه هماهنگی قبل از بازی (یکشنبه) پیش‌بینی نشده بود ولی با نامه‌ای که در روز بازی به AFC زده شد، موجبات تقدیر از این ‌هافبک بازیساز و مطرح فوتبال جهان فراهم شد و فدراسیون فوتبال و باشگاه پرسپولیس با دادن هدایایی به صورت یادگاری، از ژاوی قدردانی کردند. تقدیری که عجله و پیش‌بینی نشدن مراسم در آن کاملاً نمایان و ضعف روابط عمومی و رسانه‌ای در این برهه تاریخی کاملاً مشهود بود. از سویی اتفاقی که می‌توانست این تقدیر را شکیل‌تر کند، این بود که تماشاگران  بیشتری به ورزشگاه می‌رفتند و سکوهای خالی ورزشگاه آزادی توی ذوق نمی‌زد. پرسپولیس نخستین بازی خود پس از قهرمانی در لیگ برتر را در ورزشگاه آزادی انجام می‌داد و از سویی قرار بود ژاوی از فوتبال خداحافظی کند و چه موضوعی بهتر از این می‌توانست یک روز ویژه را در آزادی رقم بزند؟ اما نه تبلیغ مناسبی برای این بازی از سوی باشگاه صورت گرفت و نه تماشاگران به صورت خودجوش استقبال خوبی داشتند. موضوعی که گلایه شجاع خلیل‌زاده از هواداران را هم در پی داشت. در واقع هیچ چیزی نمره قبولی نگرفت. این تقدیر می‌توانست زمانی که پیراهن شماره 6 پرسپولیس به ژاوی داده شد، زیباتر صورت بگیرد. آیا باشگاه پرسپولیس با داشتن ستاره‌های نامداری چون علی دایی، مهدی مهدوی کیا و علی کریمی که سال‌ها در لیگ‌های معتبر فوتبال جهان درخشیده‌اند، نمی‌توانست از آنها بخواهد که هدیه ژاوی را به او بدهند؟ آیا نمی‌شد از جواد نکونام، کاپیتان سابق تیم ملی که 7 سال در لالیگا بازی کرده، برای این مراسم دعوت کرد؟ اصلاً فرض کنیم شرایط برای حضور آنها فراهم نبود، مگر کریم باقری به عنوان یکی از اسطوره‌های فوتبال ایران و پرسپولیس که خودش پیراهن شماره 6 را بر تن می‌کرد، روی نیمکت این تیم نبود که به جای دو مسئول کت و شلوارپوش ناشناخته در خارج از مرزهای ایران، هدیه را به ژاوی بدهد؟ به هر حال، این اتفاق هم از آن بزنگاه‌هایی بود که نشان داد هنوز تا رسیدن به ایده‌آل‌ها فاصله زیادی داریم؛ فاصله‌ای به اندازه خودمان و فوتبال‌مان با ژاوی.