آرزویم بازگشت شعر به بطن زندگی مردم است

محمود معتقدی
شاعر
و منتقد ادبی
«ترانه‌های گمشده در کوچه‌های باد» مجموعه شعری تازه از محمود معتقدی، شاعر و منتقد ادبی است؛ مجموعه‌ای دربرگیرنده نزدیک به 80 عنوان شعر در قالب سپید انتشارات آرادمان آن را منتشر کرده است.

مجموعه شعر تازه‌ام دربرگیرنده اشعاری با مضامین اجتماعی و عاشقانه است که در قالب سپید جای می‌گیرند. البته خودم آنها را کوتاه‌نوشته‌هایی می‌دانم که سروده‌های دو سال اخیرم را دربرمی‌گیرند. همواره تلاش می‌کنم در تعامل با جوانان از آنان بیاموزم تا به فضای بهتری در فرم و زبان در اشعارم دست پیدا کنم. کاری که در همین راستا در مجموعه مذکور انجام داده‌ام افزودن بر ضرباهنگ و از سویی ضربه‌های انتهایی اشعار است. در غالب این شعرها تلاش کرده‌ام مخاطبان را متوجه برخی فضاهایی کنم که هم در فضای اجتماعی و هم در فضای عاشقانه در جامعه‌مان می‌گذرد. حالا که بحث فضای اجتماعی و شعر به میان آمد بگذارید نیم نگاهی هم به وضعیت شعر امروز داشته باشم.
بخش مهمی از ادبیات سرزمین‌مان حال و روز خوبی ندارد. این مسئله را می‌توان از ابعاد مختلفی بررسی کرد. یکی از جهت، شرایط نامطلوب اقتصادی که کل نشر را گرفتار کرده و متاسفانه بیشترین آسیب آن هم متوجه شعر کرده، و دیگری از جهت افت کیفی اشعار که از بی توجهی جوانان و عبور گذرای آنان از داشته‌های شعر و ادب فارسی نشأت می‌گیرد. البته در همین اوضاع و احوال هم کم نیستند شاعران جوانی که هم به مضمون توجهی ویژه دارند و هم به فرم و ساختار آن. منتهی تا جایی که من پیگیری کرده‌ام معمولا سروده‌های امروز در دو بخش جای می‌گیرند: بخشی که عمده توجه آن به محتوا بوده، و دیگری که فرم و قالب برای آن در اولویت است. این در حالی است که اگر خواهان بهبود وضعیت کیفی شعر هستیم هر دو اینها باید کنار هم قرار بگیرند؛ به گمانم در این شرایط وظیفه مهمی به گردن متولیان فرهنگی به ویژه در وزارت ارشاد است. مسئؤلان این وزارتخانه باید در تعامل با اهالی رسانه و اساتید ادبیات دست به آسیب شناسی بزنند و ببینند مجموع چه عواملی منجر به آن شده که بخش مهمی از فرهنگ‌مان که ایران به واسطه‌اش در دنیای ادبیات مطرح شده حالا اینچنین از زندگی مردم دور شده است. البته نمی‌دانم می‌توان دوباره شعر را به بطن زندگی مردم بازگرداند یا نه. منتهی این آرزوی من است و امیدوارم که تا بیشتر از این دیر نشده متولیان کاری کنند.