سه دهه مسیر اقتصاد را اشتباه رفتیم

ادامه از صفحه 7
بیکاری مزمن و طولانی مدت بشدت به اقتصاد کشور ضربه می‌زند. اگر این بیکاری در بین جوانان نخبه و تحصیلکرده باشد بشدت سبب یأس و افسردگی نسل جوان می‌شود و حتی می‌تواند منجر به فرار مغزها از کشور شود.متأسفانه یکی از علل اصلی اقتصاد بیمار این است که هزینه دولت بی‌حساب در حال افزایش است و درآمدها جوابگوی نیازها نیست و همین امر باعث کسری بودجه می‌شود. کسری بودجه از استقراض از بانک مرکزی و یا سایر بانک‌ها تأمین می‌شود که نتیجه آن بدهی دولت به بانک مرکزی و سایر بانک‌ها است. در نهایت این امر سبب رشد تورم می‌شود و اقتصاد روند نزولی به خود می‌گیرد. چنین جریانی به نفع ثروتمندان و به زیان طبقات کم‌درآمد جامعه و حقوق‌بگیران جامعه است. این اتفاق طی سه دهه اخیر کاملاً رخ داده است و همواره طبقات کم‌درآمد جامعه ضعیف‌تر شدند. حتی می‌توان گفت که تورم دو رقمی نشأت گرفته از مورد عنوان شده است.
نکته دیگر در اقتصاد سالم و پایدار که ذکر آن ضرورت دارد عدم تکیه به درآمدهای نفتی است. در تمام این سال‌ها به فروش نفت خام تکیه کردیم و در بودجه این مورد آورده می‌شود؛ با فروش نفت خام می‌خواهیم هزینه‌های مصرفی را تأمین کنیم؛ این اتفاق بدترین نوع استفاده از سرمایه ملی است. سرمایه ملی را باید تبدیل به سرمایه تبدیل کرد. نفت باید تبدیل به سرمایه‌گذاری شود اما نه از سوی دولت بلکه بخش خصوصی و تعاونی باید در این حوزه ورود کند. اگر دولت در این حوزه ورود کند تنها بزرگتر می‌شود و این امر به ضرر اقتصاد کشور است. ولی اگر فرصت برای بخش خصوصی و تعاونی‌ها فراهم شود کسب و کارها افزایش پیدا می‌کند و دولت از طریق دریافت مالیات می‌تواند نیازهای بخش عمومی خود را تأمین کند.