نخود سیاه برای زنان

فیروزه کوهیانی
در نهایت تأسف و تأثر مطلع شدیم که نظام غیر اعلیحضرتی ایران در اقدامی بی‌ادبانه و افراطی، جهت منزوی کردن و حبس کردن زنان جامعه به آنها پست‌های پشت میزی و اداری داده است.
آن طور که مشخص است آقای نظام قصد دارد فعالیت خانم‌ها را به گرفتن قلم در دست و امضای برگه زیر کولر محدود کند.
آقای نظام چرا نمی‌گذارید نسوان‌تان، مانند لیدی‌های ما با انتخاب شغل‌هایی مثل رانندگی بیابان، جابه‌جایی سنگ در معادن، تعارف نوشیدنی در میهمانی، فروش باقالی کنار خیابان و خوشامدگویی دم در هتل حضور فعال و پررنگی در جامعه داشته باشند؟ مگر زن پشت کامیون چه کم از زن پشت میز دارد؟
اصلاً چرا پشت میز کار؟ چرا پشت میز بار نه؟ کاملاً مشخص است که هدف‌تان محدود کردن رابطه‌های یک خانم است. شما با دادن شغل پشت میزی به یک خانم در یک اتاق تنگ و گذاشتن آبمیوه و بیسکوئیت ساقه‌طلایی روی میز قصد دارید سبب کم تحرکی و اضافه وزن وی شوید. اما کور خوانده‌اید! گر چه ما دورافتادگان از وطنیم؛ لکن با ابراز انزجار از این تصمیم اجازه نمی‌دهیم ماجرای تلخ چاقی نرگس محمدی بعد از آزادی از زندان تکرار شود.
ما بشدت با این اقدام مقابله می‌کنیم، چرا که هر بازاری دست یک کسی است. بالاخره باید با ما که سردمدار انتخاب شغل مناسب برای بانوان هستیم، مشورت می‌کردید تا بگوییم کی را کجا بگذارید که با آنجا سِت باشد. حالا شما که گذاشتید، چرا مسیح علینژاد نه؟ مشکلی هم با اضافه وزن نداشت. مسیح را دوست ندارید، پونه قدوسی هم هست. ریحانه پارسا چطور؟
در آخر آقای نظام، شما موظف هستید تا اطلاع ثانوی از هرگونه انتصاب بانوان در هر شغلی خودداری کنید و اجازه دهید بانوان با خیال راحت در ورزشگاه به حضور فعال‌شان بپردازند.
اینقدر سرشان را با این انتصابات الکی گرم نکنید آقا!