دیگه چه خبر؟

رسانه اصلاح طلب: ملکه به «رحمت خدا» رفت

 خبر اول اینکه، پوشش خبری مرگ ملکه انگلیس توسط یک رسانه اصلاح‌طلب سوژه فضای مجازی شد. کانال خبری اصلاحات نیوز در تلگرام خبر درگذشت الیزابت دوم را با تیتر «ملکه انگلیس به رحمت خدا رفت» منتشر کرده بود.  کاربران  فضای مجازی با مقایسه نوع پوشش خبر فوت ملکه الیزابت و خبر درگذشت آیت‌الله ناصری در این رسانه، از خودباختگی جریان مدعی اصلاحات نسبت به انگلیس انتقاد کرده بودند.

لفاظی پمپئو درباره حق حضور رئیس‌جمهور ایران در سازمان ملل

 خبر دیگر اینکه، وزیر پیشین امور خارجه امریکا در توئیتی درباره حضور رئیس جمهور ایران در نشست سالانه مجمع عمومی سازمان ملل لفاظی کرد. به گزارش ایسنا، مایک پمپئو در حساب توئیتری‌اش با طرح ادعاهایی واهی همچون اینکه «ایران در حال تلاش برای کشتن امریکایی‌ها در خاک امریکاست و به تازگی نیز از حمله علیه یک مخالف ایرانی در نیویورک حمایت کرده است»! از بایدن خواست از صدور روادید برای رئیس جمهور ایران در سفر به نیویورک خودداری کند. ایده سیاستمداران امریکایی برای استفاده قلدرمآبانه از وجود مقر اصلی سازمان ملل متحد در خاک این کشور نخستین بار نیست که مطرح می‌شود. نخستین سخنرانی آیت‌الله رئیسی از جایگاه رئیس جمهور در سازمان ملل به دلیل شرایط کرونایی حاکم بر مجمع، به صورت مجازی انجام شد. با این حال امسال مطابق برنامه اعلام شده، قرار است رئیس جمهور ایران برای سفر به نیویورک و سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل حضور یابد.

غرامت‌خواهی جاسوس‌های امریکایی بعد از گذشت 10 سال!

 شنیدیم که، سه جاسوس امریکایی زندانی در ایران بعد از گذشت حدود یک دهه از آزادی، با ادعای واهی ربوده شدن در مرز ایران و اقلیم کردستان عراق و شکنجه شدن در زندان مدعی دریافت غرامت شدند! سارا شورد، شین بائر و جاشوا فتال، سه شهروند امریکایی بودند که همزمان با آشوب‌های انتخاباتی تابستان ۱۳۸۸ به جرم ورود غیرقانونی به ایران، در مناطق مرزی بازداشت شدند. شورد شهریور ۸۹ با تأمین وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی و دو تبعه دیگر نیز شهریور سال 90 آزاد شدند. سارا شورد پس از آزادی از رأفت مقامات ایرانی قدردانی کرد.حال همزمان با اوج‌گیری مذاکرات رفع تحریم‌ها و با گذشت بیش از یک دهه از آزادی آنها، این جاسوسان شکایتی را برای دریافت غرامت از ایران مطرح کرده‌اند. پرونده‌ای که ریچارد لئون، قاضی فدرال در واشنگتن به آن رسیدگی می‌کند. نکته مهم در پس این سناریوی جدید امریکایی‌ها آن است که دولت جو بایدن تحت فشار شدید رسانه‌های درونی امریکا قرار داشته و از هر دستاویزی به عنوان یک پروژه برای اقناع افکار عمومی سیاسیون این رژیم علیه ایران استفاده می‌کند؛ چنانچه پیش تر با طرح ادعای فروش پهپاد به روسیه و حمله هکری به آلبانی به دنبال زمینه‌سازی جهت اتخاذ سیاست‌های ضد ایرانی برآمده بود تا از این حیث، ضعف مذاکراتی تیم خود را پوشش دهد و در انتخابات پیش‌رو، کارنامه قابل قبول رسانه‌ای ارائه کند.
گفتنی است، قاضی پرونده پیش‌تر در سال ۲۰۱۹ و در جریان رسیدگی به شکایت مشابهی از سوی جیسون رضائیان، روزنامه نگار دوتابعیتی «واشنگتن پست»، دولت ایران را به پرداخت ۱۸۰ میلیون دلار غرامت محکوم کرد. غرامت‌های ادعایی که با حکم دادگاه‌های امریکایی از محل دارایی‌های بلوکه شده ایران تأمین می‌شود؛ به نوعی به شیوه راهزنی امریکایی در مقابل آزاد کردن زندانیان و مبادله آنها با ایرانیان زندانی شده در امریکا تبدیل شده است.

برجام ربطی به روحانی نداشت مسئولیت آن با رئیسی است!
​​​​​​​
 دست آخر اینکه، تحلیل‌های سطحی و سیاست زده اصلاح‌طلبان از وضعیت و چیستی برجام از فکاهی‌های این روزهای سیاست در ایران است. عباس عبدی که تحلیلگر سیاست داخلی است مدتی است که در خصوص مسائل سیاست خارجی نیز صاحب تخصص شده است. این عنصر نزدیک به دولت سابق با ادعای اینکه تقریباً احیای برجام قطعی شده بود همصدا با امریکایی‌ها توپ را در زمین دولت سیزدهم انداخت و نوشت: «حتی تاریخ امضای توافق نیز به قولی معلوم شده بود. هم ایالات متحده توافق کرده بود و هم مسأله پادمان در ذیل یک تفاهم کلی و در قالب اعتماد متقابل و در آینده حل می‌شد.» وی در حالی خبر از حل شدن همه مسائل در توافق می‌دهد که همچنان امریکایی‌ها تلاش دارند تا مسأله ادعاهای سیاسی آژانس را به عنوان یک استخوان لای زخم نگه داشته و ظرفیت «بحران زی» بودن برجام را بالا ببرند، همچنین آنها تعهداتی را شفاهی در طول مذاکرات پذیرفته‌اند که در برابر مکتوب شدن آنها طفره می‌روند. امریکایی‌ها در حالی شانه از بسته شدن پرونده‌های ادعایی علیه ایران خالی می‌کنند که همین مسأله می‌تواند به اهرمی برای اعمال فشار بر کشورمان تبدیل شود و حتی در صورت حل و فصل نشدن واقعی آن به بهانه‌ای برای فعال‌سازی مکانیزم ماشه مبدل گردد. هر چند عباس عبدی و دیگر اصلاح‌طلبان هیچ گاه پاسخ نداده‌اند که چرا در دولت مطلوب و مطبوع خودشان چنین توافقی با مشکلات ساختاری همچون مکانیزم ماشه را پذیرفته و برای تهران تعهد بین‌المللی ایجاد کرده‌اند اما آنها استادان خوبی در مغالطه و خلط مباحث هستند.
عبدی در حالی در نوشتار اخیر خود آورده است که «مسئولیت اصلی برجام برعهده رئیس‌جمهور است» که قبلاً در مواجهه با نقض عهد امریکایی‌ها و شکست یکباره برجام تلاش داشت تا مسئولیت فرجام برجام را از دوش حسن روحانی برداشته و آن را به رهبر انقلاب نسبت دهد. حالا که رئیس جمهور پیشین قدرت را واگذار کرده او به یادآورده است که رئیس جمهور در این خصوص مسئولیت هم دارد! هرچند ایده‌آل اصلاح‌طلبان از یک رئیس جمهور در قبال هرگونه توافقی وجود فردی به عنوان ماشین امضای زیاده‌خواهی‌های غرب در برابر ایران است، دولت سیزدهم تلاش دارد تا جایگاه حراست بخش خود از منافع جمعی ایرانیان را اعمال کرده و با توافقی که رفع مؤثر تحریم‌ها، دریافت تضامین لازم و راستی آزمایی و همچنین خارج کردن اهرم سیاسی آژانس از دست غرب است به توافقی پایدارتر از گذشته دست یابد و تجربه خسارت بار پیشین بار دیگر تکرار نشود. گفتنی است ادعای برخی حامیان دولت سابق در خصوص نیاز به تصمیم‌گیری دولت سیزدهم برای سرنوشت برجام درحالی است که بسیاری از کشورهای عضو برجام همچون چین و روسیه نیز عامل تأخیر در مذاکرات را تعلل امریکا، انتخابات کنگره و ناتوانی دولت جو بایدن در تصمیم‌گیری سیاسی معرفی می‌کنند و مواضع و رویکرد ایران را سازنده و معقولانه توصیف کرده‌اند.