دیلی صباح (ترکیه)
رجب طیب اردوغان در سفری که به کی‌یف داشت، در مذاکرات خود با ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین از آمادگی کشورش برای میانجیگری در بحران اوکراین خبر داد و تأکید کرد، در حل آنچه که در روابط بین روسیه و اوکراین و غرب بروز کرده، راه حل‌های مسالمت‌آمیز و صلح‌آمیز بهترین روش خواهد بود.

فیگارو (فرانسه)
مارین لوپن، رهبر راست‌های افراطی فرانسه چند ماه مانده به انتخابات ریاست جمهوری در این کشور در گفت‌و‌گوهایی با سر دادن شعارهای پوپولیستی مدعی شد خواهان بهتر کردن شرایط زندگی برای خانواده‌های کم درآمد است و ضمن کاهش مالیات‌های آنها، می‌خواهد کمک هزینه‌ خانواده‌های تک سرپرست را دو برابر کند.

هندو (هند)
دولت هند در اعتراض به انتخاب سربازی که سال 2020 در درگیری‌ها با هند جنگیده، به‌عنوان مشعل‌دار بازی‌های المپیک زمستانی اعلام کرد، نه تنها افتتاحیه این مسابقات را که دیروز برگزارشد، پخش نخواهد کرد، در این مراسم نیز حضور دیپلماتیک نخواهد داشت. دو کشور سال‌ها است که درگیر مناقشات مرزی هستند.

بنفشه غلامی/  در حالی که غرب به مسکو بابت مسأله اوکراین و به پکن بابت سلسله مسائل مختلفی فشار وارد می‌آورد، روز گذشته رؤسای جمهور روسیه و چین دیدار و تلاش کردند جبهه متحد خود مقابل غرب را به نمایش در آورند.
به گزارش سایت شبکه خبری «الجزیره»، دیدار «ولادیمیر پوتین» و «شی جین پینگ» در پکن و ساعتی پیش از افتتاحیه بازی‌های زمستانی المپیک که امریکا در جدیدترین فشارهای خود بر چین مدعی تحریم دیپلماتیک آن شده است، صورت گرفت. این نخستین دیدار چهره به چهره رئیس جمهور چین در دو سالی بود که ویروس کرونا بر جهان حاکم شده است. هرچند که قرار است وی در طول بازی‌های المپیک با بیش از 20 رهبر جهان دیدارهایی داشته باشد. «پوتین» در سخنانی تلویزیونی بعد از این دیدار با ستایش پیوندهای نزدیک بین دو کشور در اوج تنش‌هایی که هر دو طرف با غرب دارند، گفت: «روابط روسیه و چین، روابطی بی‌سابقه و نمونه‌ای کامل از یک روابط شرافتمندانه است.»
یک اقتصاد شرقی
«پوتین» و «شی» در این دیدار درباره طیف مسائلی که دو طرف در ارتباط با آنها با غرب دچار چالش‌های کم‌سابقه هستند، مذاکره کردند. آنها در کنار بحران اوکراین درباره اقتصاد نیز مذاکره داشتند. به گفته «پوتین»، در پی این دیدار روسیه قرارداد جدیدی را آماده کرده است که بر مبنای آن صادرات گاز روسیه به چین تا 48 میلیارد متر مکعب افزایش می‌یابد. ضمن آنکه طی یک سال آینده، روسیه از طریق خط لوله جدیدی که در دست احداث است، سالانه 10 میلیارد مترمکعب گاز به منطقه خاور دور در چین صادر خواهد کرد. بنابر گفته‌های «پوتین» با توافق‌های انجام شده، سطح تجارت بین دو کشور به 200 میلیارد دلار خواهد رسید. این در حالی است که تراز تجاری بین آنها در سال 2021 به 140 میلیارد دلار رسیده بود. با این قراردادها به نظر می‌رسد چین به عنوان یکی از دو قدرت برتر اقتصادی در جهان، قصد داشته این پیام را به غرب بدهد که در صورت افزایش تحریم‌ها علیه روسیه، این کشور اراده آن را دارد که از شریک قدیمی خود در برابر تهاجم‌های اقتصادی دفاع کند و اجازه ندهد بار تحریم‌ها بر متحدان چین فشار زیادی وارد کند. این در حالی است که تنها چند ساعت قبل از دیدار رؤسای جمهور چین و روسیه، واشنگتن به پکن بابت کمک‌های احتمالی به مسکو که به فرار آن از تحریم‌های غرب کمک کند، هشدار داده بود.
به گزارش «واشنگتن پست»، در بیانیه‌ای که دو طرف بعد از این دیدار منتشر کردند، آنچه بیش از هر چیز به چشم می‌آمد، تأکید آنها بر اتفاق نظر بر سر طیفی از مسائل ژئوپلیتیک بود. چین هرچند به خاطر طرح اقتصادی خود موسوم به «یک جاده، یک کمربند» روابط مستحکمی با اوکراین به عنوان یکی از  کشورهای عضو این طرح دارد، در روزهای اخیر بر همسویی خود با روسیه تأکید کرده و مخالفت آشکار خود را با سیاست‌های تهاجمی غرب اعلام کرده است. در این بیانیه نیز دو طرف با اشاره به مسائل اخیری که پیرامون اوکراین بروز کرده، از گذاردن نام بحران بر رویدادهای اخیر اوکراین پرهیز کرده و در عوض به طور یکصدا بر مخالفت خود با «انقلاب‌های رنگی» تأکید کرده و از «رویکردهای یک‌جانبه برای حل مسائل بین‌المللی» انتقاد کردند.
دیدار «پوتین» و «شی» دیروز در حالی برگزار شد که دو طرف در سال‌های اخیر تحت فشارهای سیاسی، اقتصادی زیادی از جانب امریکا و پیرو آن غرب بوده‌اند. در همین ارتباط روزنامه انگلیسی «گاردین» در تحلیلی نوشت: 50 سال پیش درست در چنین ایامی «ریچارد نیکسون» و «مائو تسه تونگ» رهبران امریکا و چین، دیداری تاریخی داشتند که مورخان آن را «هفته‌ای که جهان را تغییر داد» نامیدند. اکنون جنگ سرد دیگری در حال بروز و ظهور است که این بار با چین است نه با روسیه و همزمان با این جنگ سرد، در جبهه‌ای دیگر مسکو و پکن در حال نزدیک‌تر شدن به یکدیگر هستند. نمایش این اتحاد در قراردادهایی که با وجود تهدیدهای امریکا علیه چین بسته شد، قابل مشاهده است.

لاله مهرزاد/ «بوریس جانسون» هر روز با چالش جدیدی روبه‌رو می‌شود، چالش‌هایی که هرکدام برای بستن کوله‌بارش از خانه شماره 10 داونینگ استریت، دفتر نخست‌وزیری انگلیس کافی است. در جدیدترین این چالش‌ها، روز پنجشنبه 4 نفر از مشاوران عالی او و چند نفر از کارمندان دفترش استعفا کرده و او را در دفترش تنها گذاردند.
به گزارش سایت شبکه خبری «سی‌ان‌ان»، چهار مشاور عالی که از سمت‌های خود استعفا کرده‌اند؛ «منیر میرزا» مشاور سیاسی و مسئول سیاستگذاری، «دان روزنفیلد» رئیس دفتر، «مارتین رینولدز» دبیر ارشد خصوصی و «جک دویل» مسئول روابط عمومی دفتر نخست‌وزیری انگلیس بودند. روز پنجشنبه علاوه بر این افراد، «پاول گیوان» وزیر اول ایرلند شمالی نیز استعفای خود را تقدیم کرد. همه این استعفاها واکنشی بود به گزارش «سو گری» از میهمانی‌های متعددی که دفتر نخست‌وزیری انگلیس در اوج کرونا برگزار کرده بود؛ آن هم در شرایطی که همین دفتر قوانین سختگیرانه‌ای را برای عموم مردم به اجرا در آورده و با توجه به شیوع کرونا در ایام کریسمس، اجازه گرد هم آمدن خانواده‌ها به مناسبت سال نو را نمی‌داد. در گزارش «سو گری» که از کارمندان ارشد دولت انگلیس است، با تأکید بر «پایین بودن توان رهبری» در دولت «بوریس جانسون»، نوش‌خواری‌های بیش از حد در این دولت فاش شده و اعلام شده بود: «در زمانی که دولت از شهروندان می‌خواست محدودیت‌های کرونایی را در زندگی خود بپذیرند، توجیه این دست رفتارها، دشوار است.»
به گزارش روزنامه امریکایی «نیویورک تایمز»، هرچند تحمل این استعفاها برای «بوریس جانسون» سخت است اما تحمل استعفای «منیر میرزا» برای او بسیار سخت خواهد بود. «میرزا» یکی از یاران قدیمی نخست‌وزیر کنونی انگلیس است. او به عنوان متحد دیرینه «جانسون» همواره به وی کمک کرده و زمانی که او قصد تشکیل دولت را داشت، کمک کرد تا بتواند ساختار دولتش را پی‌ریزی کند. همین کمک‌ها باعث شده بود «میرزا» بین دیگر محافظه‌کارانی که منتقد «جانسون» بودند، منفور شود. از همین رو استعفای «میرزا» ضربه‌ای سخت برای «جانسون» است، بویژه که او همزمان با استعفای خود نامه‌ای هم به نخست‌وزیر انگلیس نوشته و در آن تأکید کرده، اتهاماتی که علیه «کی یر استارمر»، رهبر حزب کارگر مطرح کرده، اتهام‌زنی «مضحک» هستند. اشاره او به اتهاماتی است که دوشنبه هفته پیش «جانسون» علیه «کی یر استارمر» مطرح کرد و او را که پیشتر دادستان بوده است، به ناکامی در یکی از قضاوت‌هایش متهم کرد. نامه سرگشاده «میرزا» چیزی نبود که «جانسون» توقع آن را داشته باشد.
برخلاف استعفای «میرزا» که برای نخست‌وزیر انگلیس کاملاً غیرمنتظره بود، بقیه استعفاها کاملاً قابل انتظار بودند. زیرا رسانه‌های انگلیسی بارها «روزنفیلد» را بخاطر سوء‌مدیریتش در خانه شماره 10 داونینگ استریت، «رینولدز» را بخاطر دعوتنامه‌ای که برای 100 کارمند دفتر نخست‌وزیری فرستاد تا در پارتی مورد نظر شرکت کنند و «دویل» را که تلاش کرده بود، بعد از افشای این میهمانی دست به تکذیب آن بزند، مورد انتقاد قرار داده و سرزنش کرده بودند.
این استعفاها می‌تواند چالشی جدی برای «بوریس جانسون» باشد. زیرا با استعفای همزمان این افراد که هر کدام بخش مهمی از دولت را اداره می‌کردند، ممکن است، نخست‌وزیر انگلیس تسلط خود بر کارش را از دست بدهد و زنجیره ناکامی‌هایش آنقدر بالا بگیرد که درخواست‌های استعفای او بیشتر شود. با افزایش این درخواست‌ها، احتمال استیضاح او نیز بیشتر خواهد شد. اگر 54 نماینده حزب محافظه‌کار، یعنی حزبی که «بوریس جانسون» از آن بالا آمده است، خواستار رأی عدم اعتماد او شوند، وی دیگر چاره‌ای جز کناره‌گیری نخواهد داشت. در حال حاضر 12 نماینده خواهان چنین چیزی هستند. اما با استعفاهای پنجشنبه شاید شمار نمایندگان حامی استیضاح «بوریس جانسون» سریع‌تر از آنچه انتظار می‌رود، افزایش یابد.

شقایق بردبار/ «جو بایدن»، رئیس‌جمهور امریکا در بیانیه‌ای خبر داد، نظامیان کشورش در عملیاتی هلی برن در شمال غربی سوریه، «ابو ابراهیم القرشی»، سرکرده داعش را محاصره کرده و وی که راه گریزی نمی‌دیده، خود را منفجر کرده است. این در حالی است که نیروهای عراقی نیز اعلام داشته‌اند، این عملیات با کمک آنها به سرانجام رسیده است.
به گزارش سایت شبکه خبری «فرانس 24»، «جو بایدن» در این بیانیه که روز پنجشنبه منتشر شد، اعلام کرد: «این عملیات اخطاری شدید به تروریست‌های سراسر جهان بود: ما به‌دنبال شما خواهیم آمد و شما را پیدا خواهیم کرد. همان طور که «ابو ابراهیم القرشی» این رهبر وحشتناک دیگر وجود ندارد.»
به گفته «بایدن» و سایر مقام‌های امریکایی از جمله مقاماتی در پنتاگون، «ابو ابراهیم القرشی» که در پی کشته شدن «ابوبکر البغدادی» رهبری داعش را به دست گرفت، بعد از آنکه نیروهای امریکایی در شمال غرب سوریه به او نزدیک شدند، در جمع خانواده‌اش که بین آنها زنان وی و کودکانش هم بودند، خود را منفجر کرد. مقامات امریکایی گفته‌اند، شدت این انفجار طوری بود که اجساد از ساختمان سه طبقه‌ای که رهبر داعش در آن مخفی شده بود، به بیرون پرتاب شدند. پنتاگون نیز خبر داده، پیش از آغاز عملیات کشتن «ابو ابراهیم القرشی»، این عملیات را به اطلاع نیروهای روسی رسانده بود. بعد از این عملیات نیز وزارت خارجه روسیه بر حمایت خود از تلاش‌ها برای مبارزه با تروریسم تأکید کرد و خواهان تحقیقات درباره کشته شدن احتمالی غیرنظامیان در این عملیات شد.
هر چند مقامات امریکایی شمار کشته شدگان در این رخداد را اعلام نکرده‌اند، اما به گفته نیروهای امدادی سوریه حداقل 13 نفر از جمله 4 زن و 6 کودک کشته شده‌اند. با این حال به گفته«وسیم نصر»، کارشناس امور تروریسم «فرانس 24» مرگ «ابو ابراهیم القرشی» که موتور محرکه داعش در کشتار ایزدی‌ها بود، در کوتاه مدت ضربه بزرگی برای داعش خواهد بود.
«جو بایدن» در حالی کشته شدن «ابو ابراهیم القرشی» را به نام نیروهای امریکایی ثبت کرد که به گزارش ایسنا به نقل از شفق نیوز، سرلشکر یحیی رسول، سخنگوی نیروهای مسلح عراق اعلام کرده این عملیات بعد از اطلاعاتی صورت گرفت که سازمان اطلاعات عراق در اختیار ائتلاف بین‌المللی تحت امر امریکا قرار داد.
نخست‌وزیر عراق نیز در پیام توئیتری حضور نیروهای عراقی در این عملیات را مؤثر دانست.

فد‌ریکو فوبینی / دبیر سیاسی- اقتصادی روزنامه کوریره دلاسرا
مترجم: وصال روحانی
ظهور سیاستمداران تازه تندرو در پهنه جهان این باور را ایجاد کرده که شاید دموکراسی بر اثر رویکردهای نه چندان آزادی‌خواهانه این سیاستمداران بیش از پیش پایمال شود و به عنصری لرزان‌تر از همیشه تبدیل گردد. در فرانسه نه یک پوپولیست بلکه دو فرد از جمع دست راستی‌های تندرو در راه شرکت در دوره جدید انتخابات ریاست جمهوری این کشور قرار دارند. در ایتالیا، ماتئو سالوینی از حزب موسوم به «اتحاد» و جورجیا ملونی از حزب «برادران پسا فاشیستی» نقشه‌های دور و درازی برای احراز پست نخست‌وزیری این کشور در سال آینده کشیده‌اند و با اینکه دو سال و هشت ماه تا انتخابات بعدی امریکا مانده و پرونده دونالد ترامپ مشعشع نشان می‌دهد، این پوپولیست افراطی از حالا اسبش را زین کرده تا پست ریاست جمهوری را از جو بایدنی پس بگیرد که طبق ادعای ترامپ فقط به یاری یک تقلب بزرگ برنده انتخابات 2020 معرفی شد. اگر به عقاید فلاسفه کهن رجوع کنیم، می‌بینیم پلاتو، اریس توتل و پولی بیوس هم معتقد بوده‌اند که دموکراسی به معنای سنتی‌اش یک چیز پایدار نیست و با وزش هر نسیم نامساعدی لرزان و کم‌اثر می‌شود و حتی رویکردها و جریانات مردمی نیز در تغییر این پروسه تأثیر داشته‌اند. امروزه هم حکومت‌های به اصطلاح دموکرات دنیا به چیزی بیش از هل دادن‌های مردمی برای تغییر یافتن و رفتن به سمت استبداد چندان محتاج نبوده‌اند. اگر امریکا را نادیده بگیریم که هنوز دو حزب بزرگ و اصلی آن (دموکرات و جمهوری‌خواه) حرف اول را می‌زنند، در سایر کشورها تعدد احزاب مدعی و برابری نسبی قوای آنها سبب شده هر رویدادی متصور باشد و دموکراسی بیش از هر زمانی آماج حملات و سلایق شخصی قرار گیرد. در بریتانیا نخست‌وزیری (بوریس جانسون) بر سر کار است که حتی هم‌حزبی‌های او (جناح محافظه‌کاران) وی را قبول ندارند، در ایتالیا آنقدر نخست‌وزیر را عوض کرده‌اند که حساب از دست همه در رفته و تکنوکرات‌ها چنان ضعیف کار کرده‌اند که مردم بینوا به احزاب فاشیست‌واری امید بسته‌اند که خود معترفند هرگونه دموکراسی را برمی‌چینند زیرا این واژه تبدیل به بهانه و سرپوشی برای اختلاس و پولشویی و نظایر آن شده است. رفتار ماریو مونتی نخست‌وزیر سال‌های 2011 تا 2013 ایتالیا تبلیغ کننده این نوع برخورد بود و ماریو دراگی هم اینک از روی دست او کپی‌برداری می‌کند. دل بستن به تجدید احتمالی ریاست جمهوری سرجیو ماتارلا هم شاید حلال مشکلات ایتالیا نباشد زیرا تندروها شاید در ظاهر ملاحظه او را بکنند اما مردم نمی‌پذیرند که عملکرد آنها همانی باشد که از نخست‌وزیران به اصطلاح دموکرات این کشور مشاهده شده است. میزان ضعف سیاستمداران به اصطلاح دموکرات و بخصوص جو بایدن (طی یک سال و 16 روز زمامداری وی) به چنان حدی رسیده که حتی مردم آزادی‌خواه در غرب صاحب این باور شده‌اند که شاید تندروها و رادیکال‌های دست راستی آنها را بیشتر متحول کنند. جالب‌ترین حرف و البته تأسف‌آورترین اظهارنظر در این خصوص از زبان لسلی مونوس، رئیس سابق شبکه تلویزیونی «سی بی‌اس» امریکا بیان شده است که می‌گوید: «بدترین چیزی که می‌تواند در سال 2024 روی بدهد، به قدرت رسیدن مجدد ترامپ است اما وقتی می‌بینیم جانشینان وی از حزب رقیب به بهانه نجات دموکراسی چه بلایی بر سر این کشور آورده‌اند، می‌بینیم که پوپولیسم و برخوردهای افراطی و ملی‌گرایانه آنقدرها هم چیز بدی نیست!»
منبع: Project Syndicate