سایر محمدی
 خبرنگار
تجاری شدن دانشگاه و رشد بی‌رویه آموزش عالی و...پیامد‌های مخرب گسترده‌ای برای آموزش عالی داشته که یکی از آنها گسترش افسار گسیخته فساد در تعاملات کنشگران دانشگاهی و تولیدات به اصطلاح علمی (مقاله، کتاب، پژوهش، پایان نامه و...) نمود پیدا کرده و به‌عنوان معضل اساسی آموزش عالی در آمده است. بنابه اعلام وزارت علوم تعداد دانشگاه‌های ایران 2640 دانشگاه است. این در حالی است که بنابر اعلام مؤسسه اسپانیایی cisc تعداد دانشگاه‌ها در اغلب کشور‌های پیشرفته جهان زیر 500 دانشگاه است. آلمان 412، بریتانیا 291، کانادا 329، ایتالیا 236و... امریکا با 320 میلیون جمعیت 3280 دانشگاه دارد از این میان 59 دانشگاه امریکا جزو 100 دانشگاه برتر جهان است اما هیچ یک از 2640 دانشگاه ایران جزو دانشگاه‌های برتر جهان نیست.  نویسنده کتاب «فساد دانشگاهی» در مقدمه کتاب می‌نویسد: «ربع قرنی که در دانشگاه زیسته‌ام در حوزه‌های مختلف و واحد‌های ستادی و دانشکده‌های مختلف کار کرده‌ام و نقش‌های مختلفی را عهده دار بوده‌ام که این همه به من امکان فهم عمیق‌تر و دقیق‌تری از مسائل نظام دانشگاهی را داده است».
نویسنده علت تحقیق و پژوهش خود را بر اساس دغدغه و تعهد و علاقه‌ای که به نهاد علم و دانشگاه دارد، می‌داند. چرا که یکی از کارکردهای اصلی و اساسی دانشگاه و نهاد علم ارائه الگوی تعامل سالم و سازنده میان اعضای جامعه، تربیت آینده سازان کشور مبتنی بر آموزه‌های اخلاقی وسلامت و حساس کردن آنها نسبت به پدیده فساد و مبارزه با فساد است. بنابراین سکوت در برابر آن بسیار غیرمسئولانه خواهد بود. داود حسینی هاشم‌زاده، نویسنده کتاب، تلاش کرده ضمن طرح و تحلیل مسأله در پنج فصل چارچوب و روشی برای مطالعه فساد در آموزش عالی فراهم کند، تا زمینه‌ها، علل، پیامد‌ها و راهبردهای مبارزه با فساد دانشگاهی روشن شود.
داود حسینی هاشم‌زاده، نویسنده این کتاب از ربع قرن تجربه زیسته‌اش در نظام دانشگاهی استفاده کرده است تا به تحلیلی جامع دراین باره برسد. نویسنده که در طی این ربع قرن نقش‌های مختلفی را عهده‌دار شده است، حالا در تلاش است تا از لایه‌ای عمیق‌تر مسائل نظام دانشگاهی را بررسی کند.
کتاب «فساد دانشگاهی» با عنوان فرعی گونه‌شناسی، روش سنجش، علل، پی‌آمدها و راهبردهای مبارزه با آن همراه با یافته‌های پیمایش فساد دانشگاهی نوشته داوود حسینی هاشم‌زاده با شمارگان ۵۵۰ نسخه منتشر شده است و خواندنش به کتابخوان‌های حرفه‌ای حوزه آکادمیک و کسانی که دغدغه دانشگاه و محیط علمی دارند، توصیه می‌شود.

فساد دانشگاهی
(گونه شناسی، روش سنجشی، علل، پیامد‌ها و راهبردهای مبارزه با آن)
داود حسینی هاشم زاده
چاپ اول 1398
ناشر: انتشارات آگاه

حسین پاکدل
کارگردان تئاتر و بازیگر
حسین پاکدل را شاید به‌عنوان مجری و تهیه‌کننده تلویزیون بشناسید و شاید به‌عنوان نمایشنامه‌نویس، کارگردان و بازیگر. انگار این فعالیت در چند عرصه از هنر ویژگی خانواده پاکدل است. همان‌طور که این روزها مهدی پاکدل بازیگر نمایشگاهی از عکس‌هایش به‌نام «مکث روی سکوت» برگزار کرده است. حسین پاکدل به‌عنوان یک هنرمند و البته برادر مهدی پاکدل از این نمایشگاه و ویژگی‌هایش می‌گوید.

نمایشــــــــــــــــــگاه «مکــــــث روی ســـــــــــکوت» مجموعــــــــه عکس‌هایی است که مهدی پاکدل طی 15 سال عکاسی کرده و از بین تعداد زیادی عکس آنها را انتخاب کرده است. من کمکی برای انتخاب عکس‌ها نکردم و دخالتی در نمایشگاه نداشتم فقط یک مخاطب بودم.
مهدی به‌عنوان هنرمند در ورودیه نمایشگاهش کلیدی را به مخاطب می‌دهد و آن کلید پرواز است. مرغانی که پرواز می‌کنند براساس قصه مرغان سهروردی. در حقیقت به ما پرواز و ارتفاع گرفتن را یادآوری می‌کند. در تمام عکس‌ها در ارتفاعی حضور دارید و چشم‌اندازی را می‌بینید که فقط در ارتفاع معنی می‌دهد و احساس می‌کنید در حال پرواز هستید و از فراز آسمان به هستی نگاه می‌کنید. به کوه‌ها و دریا و مناظر. اگر قصه مرغان سهروردی را بخوانید متوجه می‌شوید که در گرفتن این عکس‌ها چقدر پرواز منظر نگاه مهدی بوده است.
من تمام عکس‌های این نمایشگاه را دوست دارم. هر کدام را از یک منظر. یکی کوه است، یکی دریا، یکی پرنده و یکی مه. هر کدام برای خودشان زیبایی شناسی خاصی دارند. من مجموعه را می‌بینم و در حقیقت رشد این هنرمند را طی این سال‌ها که وارد وادی هنر شده در این عکس‌ها می‌بینم. زیبایی شناسی مهدی را در مجموعه آثارش چه آثار نمایشی و چه کارهای دیگر و چه عکس‌هایش می‌بینم. به نوعی این نمایشگاه نمادی از مسیری است که مهدی این سال‌ها طی کرده است.
یک هنرمند یک شبه هنرمند نمی‌شود یا با رفتن به دانشگاه و فارغ‌التحصیل شدن هنرمند نمی‌شود. این هنر و زیبایی شناسی در وجود هنرمند به ودیعه گذاشته شده است. گاهی یک نفر این ودیعه را در وجود خودش کشف و پالایش می‌کند و گاهی برای یک نفر شرایط یا خودش یا عافیت طلبی باعث می‌شود این را در وجود خودش خفه کند و به آن جلوه ندهد. هنرمند در طی مسیر به آن چیزی که هست تبدیل می‌شود.
بر اثر گذر زمان است که دیگران متوجه هنر هنرمند می‌شوند یا هنرمند خودش جلوه‌هایی از آفرینش را در اثر هنری خودش نشان می‌دهد و ترجمه می‌کند به چیزی که من و شما می‌توانیم ببینیم.
نام نمایشگاه یعنی «مکث روی سکوت» کاملاً با آنچه در عکس‌ها می‌بینیم همخوانی دارد. در ارتفاع که می‌روید به سکوت و آرامش می‌رسید. وقتی بالای کوه می‌روید متوجه می‌شوید از بالای کوه سکوت غریبی بر هستی حاکم است. اگر امکان سفر به کرات دیگر و خارج از جو برایمان وجود داشته باشد می‌بینیم چه سکوت وهم انگیزی آنجا حاکم است. اگر می‌توانستیم جای پرنده‌ها باشیم می‌دیدیم چه سکوتی حاکم است. حتی در تهران شلوغ وقتی بالای برج میلاد می‌روید با اینکه وهم شهر شما را می‌گیرد سکوت را می‌شنوید. سکوتی که صدا دارد ولی وقتی ارتفاع می‌گیرید و به جایی مثل بالای کوه می‌روید دیگر هیچ چیز این سکوت را نمی‌تواند بشکند.
شبیه سکوت برف. وقتی صبح بیدار می‌شوید و می‌بینید شهر پر از برف است و عجب سکوتی همه جا را فراگرفته است.
بخشندگی یک هنرمند را در وجود مهدی می‌بینم. نه به معنای اینکه کاری را به رایگان ببخشد. بخشندگی به معنای اینکه زیبایی شناسی و چیزی را که از آن لذت می‌برد با دیگران تقسیم می‌کند.
این موهبتی است که بسیاری از هنرمندان دارند. ذوق و شوق و تمام وجوه خودش را در اثر می‌ریزد و هبه می‌کند به مخاطبین خودش. مهدی این ویژگی را دارد.
ممکن است برگزاری نمایشگاه هزینه زیادی ببرد و حتی اگر با قیمت خیلی خوب تابلوها را بفروشند باز چندان جوابگوی زحماتی که کشیده شده نباشد اما آن چیزی که هنرمند را اقناع می‌کند حسی است که می‌تواند تمام دلمشغولی‌های خودش را با دیگران سهیم شود.  هنر زمانی معنی می‌دهد که آن را با دیگران سهیم شوید و الا یک فیلمساز اگر در تنهایی خودش فیلم بسازد یا شاعری شعری هرچقدر زیبا بگوید ولی زیر خاک مدفون کند به درد نمی‌خورد. هنر باید تجلی پیدا کند. جلوه باید پیدا کند و هرچقدر زیباتر جلوه کند تأثیر بیشتری دارد. من تصور می‌کنم مهدی در این زمینه بسیار موفق است و توانسته نمایشگاهی در کلاس بسیار متشخص و به قول نوشته اول نمایشگاهش باشکوه از طبیعت در معرض دید ما قرار دهد.
من مهدی پاکدل را یک هنرمند و آرتیست می‌بینم. مهدی در رشته گرافیک تحصیل کرده و در دورانی که پوسترهای تئاتر جلوه عرصه هنر نمایش را نمایندگی می‌کردند و ویترین تئاتر بودند در تئاتر شهر پوستر طراحی می‌کرد و در زیبایی شناسی پیش برنده هنر تجسمی تئاتر بسیار نقش داشت. مجموعه پوسترهایی که مهدی با همکاری یحیی پاکدل، برادرزاده اش، کار کرد بسیار درخشان هستند.
جدای از این در کاتالوگ‌هایی که طراحی می‌کردند و مهدی به‌عنوان مدیر هنری حضور داشت بسیار توانست به زیبایی شناسی هنر نمایش کمک کند. ما در هنر اذهان را تربیت می‌کنیم. از طریق چشم و گوش و احساس. هرچقدر بتوانیم مخاطبان خودمان را تربیت کنیم که اصوات خوب بشنوند تربیت می‌شوند آثار درخشان بشنوند و دیگر آثاری که یک شبه خلق می‌شود و کپی و شوخی و خارج از قواعد موسیقایی هستند گوش نمی‌دهند. این در هنر نمایش، عکاسی و پوستر و مظاهر کلان هنر هم صادق است.
وقتی کسی هنرمند باشد با نگاه هنری و ذوق هنری‌اش می‌رود سراغ رشته‌های مختلف. مهدی در موسیقی یک مخاطب است ولی می‌دانم اگر قرار باشد در عرصه موسیقی فعالیت کند سعی می‌کند به قله‌های مختص خودش ورود کند. اگر بخواهد دم دستی باشد اصلاً سراغش نمی‌رود.
شاید مهدی پاکدل را به‌عنوان بازیگر بشناسید اما اکنون می‌بینید که او 15 عکس به نمایش می‌گذارد که اعجاب برانگیز هستند. نه اینکه چون مهدی برادرم است این را بگویم که اگر برادرم هم نبود همین را می‌گفتم. این نگاه آرتیستیک ما را به حیرت می‌اندازد.
در عکس دریا ماهیگیری را می‌بینید که انگار وسط دریا عبادت می‌کند. زیباست واقعاً. خلق یا ثبت این لحظه کار بسیار سختی است و راحت نیست. یک عکس ممکن است در یک کلیک ثبت شود ولی باید عقبه‌ای داشته باشد. باید تاریخی بر هنرمند گذشته باشد تا این عکس به این شکل ثبت شود.

کنسرت زمستانی میلاد درخشانی در تالار اندیشه حوزه هنری روی صحنه می‌رود.
برزو  ارجمند روز جمعه میهمان برنامه «چهل تیکه» می‌شود.
هنرمندان رشته‌های مختلف هنری به همراه هادی مظفری مدیرکل هنرهای تجسمی و احسان آقایی رئیس موزه هنرهای معاصر تهران از مراحل مرمت و نوسازی موزه هنرهای معاصر تهران بازدید کردند.
سازندگان فیلم اوج ۱۱۰ به‌کارگردانی سیاوش سرمدی تلاش دارند تا این فیلم را برای نمایش در سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر آماده کنند.
آیین رونمایی از دو ساز تلفیقی مجید آذری‌پور، در ویژه‌برنامه «ساز نو» با حضور اهالی و استادان موسیقی جمعه 6 دی‎ماه ساعت 15 در فرهنگسرای سرو برگزار می‌شود.
کنسرت پیانو آواز علیرضا قرایی منش و مهدی یغمایی ششم دی ماه ساعت 21:30 دقیقه در تالار وحدت اجرا می‌شود.
مدیرعامل شرکت پخش «نمایش گستران» به‌عنوان پخش‌کننده فیلم سینمایی «جهان با من برقص» به کارگردانی سروش صحت از نمایش قطعی این فیلم از چهارشنبه هفته آینده خبر داد.
نسخه‌ای از فیلم «دوزیست» به کارگردانی برزو نیک‌نژاد برای شرکت در جشنواره فیلم فجر به دبیرخانه تحویل داده شد.
با گذشت یک‌ هفته از انتشار ویژه‌‌برنامه اینترنتی «کلاسیکو» در پلتفرم‌های ویدئویی، میزان تماشاگران این برنامه به بیش از دو میلیون و ۷۲۶ هزار بیننده رسید.
کنسرت گروه لیلی‎یان به سرپرستی پیمان سلطانی و خوانندگی میثم کشاورز ملکی و محمود صالحی 5 و 6 دی در فرهنگسرای نیاوران روی صحنه می‎رود.
شهرام زرگر، بهرام جلالی‌پور و آرش رادی به‌عنوان اعضای گروه داوری بخش مسابقه مقالات رادی‌شناسی دومین جشنواره تئاتر اکبر رادی انتخاب و معرفی شدند.

مریم سادات گوشه
خبرنگار
برای اولین بار سه اثر فاخر از آثار استاد جلیل رسولی که مزین به‌نام حضرت زهرا(س) است، شامگاه سه‌شنبه با حضور احمد مسجدجامعی، عضو شورای شهر تهران، مقداد صالحی، رئیس هیأت مدیره مؤسسه فرهنگی هنری یاس یاسین و اهالی رسانه در خانه این هنرمند رونمایی شد. «سیده نساءالعالمین»، «ایتها الصدیقه الشهیده» و «بضعه منی» عنوان این سه اثر نفیس هستند که برای نخستین بار تذهیب شده‌اند. به گفته این هنرمند، این برای نخستین مرتبه است که رونمایی آثارش را در خانه انجام می‌دهد: «رونمایی آثار من عموماً در نمایشگاه‌ها برگزار می‌شود، اما این بار به‌دلیل اینکه آثار به‌نام بانوی اسلام حضرت زهرا(س) مزین شده است، رونمایی متفاوتی درنظر گرفته‌ام.» مؤسسه فرهنگی هنری یاس یاسین با حمایت مسجدجامعی، وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی جریان جدیدی را در عرصه هنر اهل بیت(س) آغاز کرده و آن هم گردآوری مجموعه‌ای از نفایس خوشنویسی خطبه‌های بانوی اسلام است. مدیران این مؤسسه معتقدند در ساحت اهل بیت آثار هنری ارزشمند و فاخری خلق شده است اما در خصوص حضرت زهرا(س) خلأ جدی‌ای وجود داشته و همین موضوع بهانه‌ای شد تا این جریان ایجاد شود. رونمایی از سه اثر نفیس یکی از طراحی‌های این جریان است و ایده ایجاد موزه نفایس خوشنویسی و نیز برگزاری جایزه بین‌المللی یاس یاسین ادامه این طرح است. مسجدجامعی در این مراسم ضمن تجلیل از آثار استاد رسولی با اشاره به اینکه هنر خوشنویسی با دین و آیین در طول تاریخ پیوند خورده است، تأکید کرد:«هیچ موزه‌ای در دنیا نیست که در آن قرآن نباشد. در جایی با عثمان طاها که سرمایه‌گذاری بسیاری برایش شد تا خطش جهانی شود، صحبت کردم. او معتقد بود «عثمانی‌ها منشأ و اوج تبلور خط در دنیا بودند و در مورد تذهیب و ارائه‌ این سنت به ایران بازمی‌گردد. اما اکنون باید جایگاه خـــــط را در ایــــــــــران جست‌وجو کرد.» به همین خاطر بسیاری از خوشنویسان مطرح دنیا علاقه‌مندند آثارشان در ایران چاپ شود. در بین خوشنویسان ایران میرخانی‌ها و برقانی این سنت را ادامه دادند و در دوره‌های جدید که صنعت چاپ هم به روز شد، برخی استادان ترکیبی از خط به وجود آوردند و آن را به‌روز کردند. یکی از کسانی‌ که قدم درستی در این زمینه برداشت و به ارزش خوشنویسی افزود، استاد جلیل رسولی است.»  در ادامه این نشست، جلیل رسولی در مورد مراسمی که در منزلش برگزار کرده است، تصریح کرد: «عیار این آثار در حد آثار موزه‌ای است. ما خوشنویسان خوبی داریم. من هشدار دادم که مقام حضرت زهرا(س) والاست و متأسفانه در مورد آثار حضرت کم کار شده است. باید این هنر را طوری برای اهل بیت خرج کنیم که در جهان دیده شود.   نگویند هنر شیعی سطحی است. من دست بدون وضو به قلم نبردم چون این کار خیلی مقدس است و حتی برای قاب کردن آنها نیز بی‌وضو دست به تابلوها نزده‌ام. قرآن‌های موزه را همین‌طور کار کرده‌اند. طوری که هر بیننده‌ای که در مقابلش می‌ایستد و به آن می‌نگرد، حال خاصی به او دست می‌دهد. ذات هنر خوشنویسی نیاز دارد که به معنای واقعی انسان باشیم. هیچ کاری را خلق نکرده‌ام که به آنها اعتقاد نداشته باشم. ممکن است در هنر برخی بابت دریافت مبلغی اثری را خلق کنند اما بنده بدون اعتقاد به هیچ کاری آن را خوشنویسی نکرده‌ام.» او که خوشنویس عنوان فیلم سینمایی محمد رسول‌الله(ص) بوده است در ادامه تصریح کرد:«تلاش کردم این سه تابلو را کاملاً فاخر و فارغ از کارهای بازاری یا نمایشگاهی تولید کنم. اعتقاد دارم کار هنر درجه یکش خوب است.»

نمایش روز
دیدار با «جان و جو» در عمارت نوفل لوشاتو

مریم شهبازی
خبرنگار
آگوتا کریستف را از مهم‌ترین نویسندگان اثرگذار موج نوی داستان‌نویسی اروپا می‌دانند؛ هر چند که در طول عمر حرفه‌ای‌اش فقط به داستان‌نویسی مشغول نبود و از او به عنوان نمایشنامه‌نویس و شاعر شاخص هم یاد می‌شود.
آثار او تا به امروز به چهل زبان ترجمه شده‌اند و مخاطبانی از سراسر دنیا با آثار او ارتباط برقرار کرده‌اند.
یکی از ویژگی‌هــــــــــای منحصربه‌فرد نوشته‌های کریستف که باعث محبوبیت گسترده‌اش شده است؛ لحن صریح، طنزآلود و بی‌پرده‌ای است که در آثارش به کار می‌برد. او خالق آثاری است که در جغرافیا و زمان نمی‌گنجند. این روزها سالن شماره یک عمارت نوفل‌لوشاتو میزبان اجراهای نمایش «جان و جو» از نمایشنامه‌های کریستف است.
کارگردانی این اثر را محمدرضا چرخ‌تاب انجام داده است. «جان و جو» دو کاراکتر اصلی این نمایش هستند که شخصیت آنها به نوعی تداعی‌کننده لورل و هاردی است، دو شخصیت فقیر که در یک تکرار هر روزه به کافه می‌روند و...
حمید رحیمی، محمدرضا چرخ‌تاب، ژیلا آل‌رشاد، سعید طاهرخانی، سجاد مژدهی، میترا مسائلی، مجید مظفری و ترانه هنرور بازیگرانی هستند که در این تئاتر به ایفای نقش می‌پردازند.
جان و جو
نویسنده: آگوتا کریستوف
کارگردان: محمدرضا چرخ‌تاب
زمان اجرا: ۰۱ دی تا ۰۷ بهمن- ۱۹:۳۰

مجله روز
شاملو در جدال با خاموشی

محسن بوالحسنی
خبرنگار
شماره‌ چهارم مجله‌ «وزن دنیا»، رسانه‌ شعر ایران، با تیتر یک «در جدال با خاموشی» درباره کارنامه شعری احمد شاملو و همچنین پرونده‌ای تحلیلی در خصوص رفرم در غزل معاصر ایران منتشر شد. در این شماره‌ وزن دنیا می‌توانیم از شاعران  یازده استان شعر بخوانیم. دو بخش «آن‌سوی مرزها» و «هم‌زبانان» بازتاب‌دهنده شعرِ شاعران ایرانی خارج از کشور و بخش دوم، منعکس‌کننده شعرهای شاعران کشورهای فارسی‌زبانی همچون افغانستان و تاجیکستان است. در بخش «تعریف و تبصره» این شماره وزن دنیا، پرونده‌ای می‌خوانید درباره احمد شاملو و کارنامه شعری‌اش، دو دهه پس از مرگِ شاعر. بیست شاعر و منتقد، هر کدام ده شعر از دیوان شاملو برگزیده‌اند و از این میان، ده نفر، تک‌نگاری‌هایی درباره یک شعر مهم شاملو نگاشته‌اند. از نویسندگان این پرونده می‌توان به منصور اوجی، سیدعلی صالحی، هرمز علیپور، کامیار عابدی، شهریار وقفی‌پور، ضیاءالدین خالقی، بهاره رضایی، بهزاد خواجات، علیرضا آبیز، کیوان نریمانی، گروس عبدالملکیان، محمد آزرم، مهدی صمدانی، قاسم آهنین‌جان، تقی پورنامداریان، روجا چمنکار، شهاب مقربین، علی باباچاهی، علیرضا بهنام، کامران بزرگ‌نیا، محمود معتقدی، مریم حسین‌زاده و مهدی صمدانی اشاره کرد.
مجله وزن دنیا
شماره چهارم
سردبیر:علی مسعودی‌نیا
272 صفحه
40 هزار تومان

فیلم روز
یک تیر و دو نشان

نرگس عاشوری
خبرنگار
چند وقتی است که به‌همت انجمن عکاسان ایران برنامه «دوشنبه‌های عکاسی» در خانه هنرمندان برگزار می‌شود. ششمین نشست از این سلسله نشست‌ها در تاریخ دوشنبه ۱۶ دی ماه به نمایش عکس‌های مریم زندی و بررسی کتاب‌های «انقلاب ۵۷» و «حکومت ۵۷» اختصاص دارد. علاقه‌مندان آثار این عکاس پیشکسوت برای دیدار از این نمایشگاه می‌توانند در ساعت 18 این روز در سالن استاد امیرخانی حضور یابند. اما «دوشنبه‌های عکاسی» در این روز یک پیشنهاد ویژه هم دارد.
ساعت 16 این روز قرار است مستند «زمستان است» به کارگردانی مهرداد زاهدیان و تهیه‌کنندگی پیروز حناچی (شهردار تهران) در سالن شهناز روی پرده برود. این فیلم که یکی از آثار راه یافته به جشنواره فیلم فجر امسال است حدود یک ماه پیش در جشنواره سینما حقیقت هم حضور داشت و در بیست و یکمین دوره جشن سینمای ایران تندیس بهترین فیلم‌ مستند را از آن خود کرد. «زمستان است» روایتگر تاریخچه خیابان لاله زار از عصر قاجار تا امروز است و با استناد به عکس، نامه‌ها و اسناد تاریخی و نقشه‌های شهری اتفاقات تاریخی و فرهنگی آن مرور می‌شود.
دوشنبه‌های عکاسی
مستند «زمستان است»
کارگردان: مهرداد زاهدیان
مکان: خانه هنرمندان
زمان: دوشنبه 16 دی
 ساعت 18

آلبوم روز
روایتی از «چهارگون» موسیقی ایرانی

ندا اخوان
خبرنگار
آلبوم موسیقی «چهارگون» از سوی نشر سازآواز منتشر شد و آلبومی هیجان‌انگیز برای علاقه‌مندان به موسیقی کلاسیک ایرانی است. آهنگ‌سازی و نوازندگی تار این اثر برعهده امیر شریفی است و احمد مستنبط و سهیل الله‌دادیان نوازندگان تمبک آن هستند.
یکی از ویژگی‌های جذاب این آلبوم موسیقی، استفاده از ساز مهجور دایره است که شایان میرزایی نوازندگی آن را عهده‌دار شده است.
این آلبوم شامل چهار کنسرت تک‌نوازی تصویری است و عنوان اثر، دربرگیرنده این چهار اجرا است که به نوعی تداعی‌کننده فضاهای موسیقایی متفاوت و گاه نمودی از گرایش‌های متنوع اجرای موسیقی کلاسیک ایرانی است که سه اجرای ابتدایی آن شامل «مرکب‌نوازی»، «آواز شوشتری» و «الهام از فرم نشید و مندرج در رسالات قدیم موسیقی ایران» است. بخش سوم در حقیقت توالی چهارگانه موسیقی آشنای ایرانی را یادآوری می‌کند که در ماهور، بیات ترک، اصفهان و چهارگاه استفاده می‌شود.
اجرای چهارم این مجموعه نیز برگرفته از ردیف دوره عالی، ساخته استاد علی‌اکبر شهنازی است که به یاد این هنرمند موسیقی در آواز ابوعطا و دستگاه همایون اجرا شده است.
چهارگون
موسیقی ایرانی: تار، تمبک و دایره
 انتشارات: سازآواز
سال: 1398