زن و آرامش شوهر!

دکتر جعفر رشادتی
رئیس مرکز ارتباطات
مردمی قوه قضائیه

برای آرامش شوهرش در زندگی عادی خود روش‌هایی را به کار بسته که زبانزد اهالی شهر شده است. او برای سه دختر خود که الان هر یک همسرانی وفاداربرای شوهران خود هستند نیز این کردار را به امانت سپرده است. باور کردن رفتار این بانوی با پشتکار شاید سخت باشد ولی واقعیت این است که وجود دارد. نگویید نمی‌شود، البته تعداد چنین بانوانی نمی‌دانم در کشور به چند نفر می‌رسد. نکته جالب اینکه با همه این تلاش‌ها، شوهر این خانم مدعی هم می‌شود که کاری نمی‌کنند وظیفه‌شان است. البته این همسر وفادار تمام این اقدامات را به این دلیل انجام می‌دهد که شوهرش را نان آور خانواده می‌داند که بیرون از منزل کار می‌کند و خرجی زندگی را تأمین می‌کند و زن خانه وظیفه تمهید آرامش او در درون خانه و رفع خستگی بیرونی را دارد و جالب‌تر اینکه حتی در کارهای بیرون خانه و تعمیر لوازم منزل که شغل اصلی شوهر است نیز زن همکاری دارد و حتی دقت او در امور مغازه بیشتر از شوهر است. اینها که کلیات بود ولی حالا مراتبی از شوهرداری این بانوی مهربان و دلسوز را از زبان همسایه‌شان که خود مستقیم از ایشان شنیده یا دیده را بشنوید:
1. از روز دوم عروسی زودتر از خواب بیدار شده و پس از تهیه نان داغ و پنیر و...، سفره صبحانه را برای شوهرش آماده می‌کند. او این شیوه را ادامه داده و حتی یک بار هم به شوهرش اجازه نداده در این کار به او کمک کند. در طول سال‌ها، گرمای تابستان و سرمای زمستان او را خسته از مراجعه برای تهیه نان تنوری داغ نکرده است.
2. از ابتدای تشکیل زندگی به شوهر اعلام کرده برنامه‌ریزی برای روابط با فامیل و بستگان طبق میل شما تنظیم خواهد شد. دید وبازدید، شب نشینی، مراسم جشن وعزا و...هرکدام را که شوهر بخواهد خواهند رفت وگرنه هیچ و در مورد دیدار پدر و مادر یکدیگر، خانواده شوهر را مقدم بر خانواده خود اعلام می‌کند....
3. بعد از تولد نخستین فرزندشان، با رسیدگی بیش از حد به شوهر و بی‌توجهی به بچه با اعتراض بزرگان فامیل روبه‌رو می‌شود، ولی او معتقد بود که زن باید هوای شوهرش را داشته باشد و فرزند اولویت بعدی است. حرف خاصی هم زده ومی گوید: شوهر ذخیره روزهای تنهایی زن است، چون بچه‌ها همه خواهند رفت و تنهایت می‌گذارند.
4. به مرور با بزرگ شدن بچه‌ها به تناسب سن آنها را نیز همراه با منش و رفتار خود در توجه به پدر می‌کند....
5. در طول مدت استراحت عصرگاهی پدر، بچه‌ها اگر در منزل باشند یا باید بخوابند یا باید فقط سکوت کنند. حق بازی با هم را ندارند. استفاده از هر گونه وسایل بازی یا تماشای برنامه‌های تلویزیون در این مدت امکان ندارد ومادر(همسر) نیز بشدت مراقب اوضاع است تا در آرامش شوهر اختلالی ایجاد نشود.
6. اگر به دلیلی امکان تهیه ناهار و شام نباشد فقط برای شوهرغذا خریده می‌شود و او به تنهایی میل می‌کند و اگر چیزی ماند بقیه می‌توانند بخورند. نکته قابل توجه اینکه چون شوهر آبگوشت را خیلی دوست دارد در سر سفره اول باید پدر خانواده کاملاً سیر شود و اگر مرغ بخشی از غذا باشد نصف آن برای شوهر و نصف دیگر برای سایر اعضا خانواده است!!!!
7. پس از هر استحمام روزانه، همسر و دختران آماده می‌شوند تا او را در حوله‌های از قبل آماده پیچانده و روی تختخواب ببرند. تمیز کردن لای انگشتان، کوتاه کردن ناخن‌ها وظیفه دختران و تهیه شربت آبلیمو به عهده مادرشان است. مدت‌ها است هرسه کار را همسر به تنهایی انجام می‌دهد.
8. به‌دلیل اینکه شوهر نمی‌تواند از پله‌ها بالا برود بخشی از مغازه را تبدیل به محل استراحت روزانه او کرده‌اند تا پاهایش اذیت نشود و برای کارهای مورد نیاز به داخل منزل که طبقه بالای مغازه است نرود و متحمل زحمت و درد پا نشود.
و...
قریب به 30 سال است این روش ادامه دارد. وقتی از خانم علت رفتارش را جویا می‌شوند می‌گوید زن وظیفه دارد مراقب نان آور خانواده‌اش باشد. جالب اینکه شوهر گرامی‌اش در مقابل چنین رفتارهای نیک همسرش اخلاق بخصوصی دارد. می‌گوید خیلی بزرگش نکنید کدام خوبی، وظیفه اوست!!!! حالا یک زنی پیدا شده تکالیف خود در مقابل شوهر و بچه‌هایش را درست انجام دهد خوبی تلقی نکنید. همسر یعنی همین. مگر زن خانه غیر از این باید انجام دهد. زن خانه باید صبحانه، ناهار و شام را آماده کند. خانه‌ای همیشه مهیا برای زندگی داشته باشد، زن کارش شوهر داری، مادری وخانه‌داری است. من با زن خانه دار ازدواج کردم تا به خودم برسد، به بچه هایم برسد، کار بیرون با من، کار داخل خانه با او، اگر موفقیتی می‌بینید برای من و اوست، نه فقط او. با تمام این برداشت، هنوز هم زن خانه خود را مدیون خانواده می‌داند. همسایه این خانم می‌گفت در طول سه دهه صدای بلندی از خانه اینها شنیده نشده است. شما هم کمی در خلوت فکر کنید. زن هستید یا شوهر نمی‌دانم، اما تا چه حد خود را مدیون خانواده می‌دانید؟