خطر دوقطبی آزادی و آزادگی
چهار
نگاه نوینی به مقوله وفاق و وحدت در جامعه ایرانی باید شکل بگیرد که خط وفاق را نه در محدوده مناقشات سیاسی و جناحی بلکه در مواجهه با تعارضات فرهنگی و بحرانهای اجتماعی تعریف و تعقیب کند. بدون شک، چنین رویکردی اگر بر سازوکارهای روشن و راهگشا در مناسبات اجتماعی استوار شود، میتوان به گذاری کم هزینه از بحرانها و گسلهای اجتماعی امید بست که دغدغه و نگرانی بخش عمدهای از سیاستورزان و اندیشهورزان امروز ایران است. در حقیقت این نگاه نوین معطوف به تقویت راههای همگرایی و ناظر بر پیشگیری از بروز تنش و دوقطبیسازیهاست. چه وقتی جامعه در اثر همین تغافلها دچار التهاب و تنش شد و آسیبها بر دوش مردم آوار شد، دیگر تفاوت چندانی نمیکند که چه کسی مسئول و بانی آن بوده است. تنوع دیدگاهها و قرائتها را در جامعه بپذیریم. تجربه تلاشها برای یکرنگ کردن جوامع با هر هدف و انگیزهای و به هر روشی تجربه قابل دفاعی برای بشر نبوده است. قطبی کردن جامعه با منطق خود حقپنداری و تأکید بر غیریت سازیهای مستمر یعنی اینکه هر روز جماعتی و دستهای از هموطنان را به بهانهای مختلف راندن. این هر چه باشد قاعدتاً امر به معروف نیست و حتماً منکر هم هست. مراقب جامعه باشیم. اینجا همه ما مسئول هستیم.
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7180/2/524103/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه









































































































































