جای خالی آدم‌ها

یگانه خدامی
 خبرنگار
آدم‌هایی که از زندگی‌مان می‌روند یک جای خالی بزرگ به جا می‌گذارند که گاهی هیچ‌وقت پر نمی‌شود. روزها و حتی سال‌ها بعد ممکن است یادشان بیفتیم و حس کنیم همان حال بدی را داریم که روز رفتن‌شان داشتیم. کتاب «روزی مثل امروز» درباره همین فقدان‌هاست. درباره رفتن آدم‌ها و جای خالی‌شان در قالب داستانی پرکشش و جذاب. «پتر اشتام» نویسنده سوئیسی قصه را از زندگی «آندرآس» روایت می‌کند. معلمی مجرد که تازه 40 ساله شده و تنها زندگی می‌کند. شاید وقتی سرسری به زندگی‌اش نگاه بیندازید فکر کنید زندگی شلوغی دارد اما در واقع او تنهاست و هنوز به دختری فکر می‌کند که زمانی دوستش داشت و نتوانست او را به دست بیاورد. آندرآس در مسافرت‌هایش و در لحظه‌های خوب و بدش به یاد اوست و هر چیزی آن دختر را در ذهنش تداعی می‌کند.
شخصیت‌های کتاب حتی اگر حضوری کوتاه در بخشی از داستان داشته باشند به خوبی پرداخته شده‌اند و به همین دلیل اصلاً احساس نمی‌کنید از شما دورند و نمی‌توانید درکشان کنید. شاید به همین دلیل وقتی در سال 2006 منتشر شد، مدت‌ها موضوع بحث بود و خوانندگان زیادی داشت. در همان سال در فهرست بهترین کتاب‌های روزنامه سوئیسی «نویه سوریشر تسایتونگ» رتبه دوم را گرفت و به‌عنوان یکی از کتاب‌های نامزد دریافت جایزه کتاب آلمان هم مطرح شد. اشتام به گفته خودش نوشتن درباره آدم‌های معمولی را بیشتر از هرچیز دیگری دوست دارد و این را در کتاب «روزی مثل امروز» به خوبی حس می‌کنید. نه آندرآس و نه فابین و نه ژان مارک و بقیه آدم‌های قصه عجیب و غریب نیستند. معمولی‌اند با فکرهای معمولی و درگیری‌هایی که شاید خیلی‌ها در زندگی امروز داشته باشند و تجربه کنند و شاید هم به همین دلیل این داستان جذاب و گیراست و وادارتان می‌کند یک نفس آن را بخوانید تا بفهمید آندرآس چطور قرار است با فقدان‌هایش کنار بیاید. با آدم‌هایی که از دست داده و دیگر نقشی که او می‌خواهد ندارند و باید بدون آنها سر کند.

روزی مثل امروز
نویسنده: پتر اشتام
مترجم: مریم مؤید پور
نشر: افق