وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی



صداقت جباری
خوشنویس و طراح گرافیک
اگر از دغدغه‌ها و نگرانی‌هایی که بیماری کرونا ایجاد کرد، بگذریم قرنطینه برای هنرمندان فرصتی به وجود آورد تا آن ذهنیت‌ها و مطالبی که نیاز به خلوت و زمان بیشتر دارد به عرصه ظهور برسد. من هم تا حد ممکن در این شرایط تلاش کردم به کارهای مورد علاقه‌ام بپردازم. در حقیقت از یک فضای شلوغ به تنهایی رسیدم و توانستم در حد امکان آثاری از سر کنج خلوت و تنهایی به وجود آورم.
اگر چه اثر هنری در هر شرایطی توسط هنرمند خلق می‌شود با این حال ایجاد اثری مطلوب به ذهنی آرام نیازمند است. اما شرایط قرنطینه برای همه هنرمندانی که در این ایام کار می‌کنند، یک فضای متناقض است. دو حال کاملاً متفاوت بر انسان مستولی می‌شود. از یک طرف هنرمند از قید و بندهای بیرونی رها شده و از جهتی هم ذهن او نگران جامعه است و این نگرانی‌ها خود بخشی از توانایی هنرمند را تحت تأثیر قرار می‌دهد و قطعاً خوشی‌ها و ناخوشی‌های جامعه هم بر او اثر‌گذار است. به طور قطع هنرمندی که دقایق خود را با احساساتش می‌آمیزد تا اثری به وجود آورد، اخباری که می‌شنود و شرایطی را که می‌بیند و از دست رفتن همنوعانش او را آشفته می‌کند. یا باید نسبت به جهان بیرونی بی‌تفاوت شود که در ذات هنر و هنرمندی وجود ندارد یا اگر نگران و پریشان حال باشد لاجرم در احوال و آثار هنری وی متجلی است. طبعاً من هم به‌عنوان یک همنوع از این قاعده مستثنی نیستم.
بی‌شک وقتی آرامش در فضای جامعه حاکم شود مردم می‌توانند فیلم خوب ببینند یا کتاب خوب بخوانند یا سری به یک گالری بزنند و... اکنون با شرایطی که پیش آمده، مردم به‌خاطر دغدغه‌های مختلف منتج از وضعیت موجود همچون مسائل اقتصادی و... طبیعتاً نمی‌توانند هنر را در سبد خانواده بگنجانند. البته این وضعیت در همه جای دنیا به‌هنر خدشه وارد کرده است. شاید این شرایط مقطعی باشد و به مرور زمان به سامان برسد اما رسیدن به یک بستر جدید برای ارائه آثار هنری در قالب فضای مجازی کمی از نگرانی‌های اهالی هنر کاست تا نمایشگاه‌ها و حتی کلاس‌های آموزشی برپا کنند و زندگی ادامه پیدا کند.
من هم با توجه به تغییرات موجود به ناچار درگیر این فضا شده و به جای اصل آثار هنری، به تصاویری از آن بسنده کردم که البته همه این اتفاقات یک تغییر رویه است که امیدوارم به ثبات برسد.
از جمله کارهایی که در این دوران انجام دادم بازنگری در آثارم بود که توانستم آرشیوم را ببینم و با دیدن آن بار دیگر خودم را مرور کنم و نیز بخشی از دغدغه هایم را. در کنارش نیز آثاری به وجود آمد که شاید در زمان خودش تکمیل و عرضه شود.
با معاینه و مرور آثار خود از گذشته تا به حال، خاطرات زیادی از دوران نوجوانی و جوانی در ذهنم تازه شد و اینکه زمان چقدر بسرعت و در یک چشم به هم زدن سپری می‌شود.
با اینکه هنر در طول تاریخ جایگاه والا و متعالی در فرهنگ ایرانی داشته ولی به اندازه‌ای که ما در زمینه هنر عقبه و پیشینه داریم مدت هاست به آن بها داده نمی‌شود. هنرمندان همیشه به تنهایی تلاش می‌کنند، نه کسی به آنها بوم و رنگ می‌دهد و نه مرکب و قلم و کاغذ. این قشر از جامعه که در طول تاریخ با آثار خود بر تارک این مرز و بوم خوش درخشیده‌اند اما گاهی شرایط خوب و مناسب و درخور و شایسته برایشان مهیا نیست. هنرمندان با مشکلات و معضلات بسیاری دست و پنجه نرم می‌کنند و همیشه بدون هیچ چشمداشتی عاشقانه آثار هنری را به وجود می‌آورند. بدون شک اگر نیاز مالی هنرمند نبود عاشقانه‌ترین و ماندگارترین آثار هنری بدون دغدغه شکل می‌گرفت. درست است که در طول تاریخ هنرمندان آثار مختلفی را به وجود آوردند و حتی گاهی امضا و نام و نشانی از خود برجای نگذاشتند ولی ما همیشه به آنها می‌بالیم. ناگفته نماند هر یک از آنان جوانانی بودند که علاوه بر تلاش و کوشش سترگ خویش یقیناً روزی مورد حمایت و توجه فرد یا صاحب منصبی در زمان خود قرار گرفتند و درخشیدند، کاری که امروز نیز ضرورت دارد. چون جوانان با استعداد هم بسیارند و هم در دسترس که باید قدر آنها را بدانیم و امیدوارم که جوانان نیز قدر زمان و عمر خود را بدانند و از هر شرایط و فرصت استفاده کنند و حتی در قرنطینه کرونا از آموختن و فعالیت هنری غافل نشوند.
وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی/ حاصل از حیات ای جان این دم است تا دانی
 





آدرس مطلب http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7435/20/553541/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه ها