کیت وینسلت جادویی


حسام منظور
بازیگر
اگر به‌دنبال سریالی با ضرباهنگ تند و اتفاقات هیجان‌آور هستید قطعاً به شما توصیه نمی‌کنم سریال «میر از ایست‌تاون» را ببینید! ولی اگر درام‌های معمایی پیچیده با ریتم کند ولی سرشار از مناسبات انسانی و گسل‌های روانی، شما را کنجکاو می‌کند یا خلاصه‌تر، اگر سریال «sharp objects» را دوست داشتید حتماً «میر از ایست‌تاون» را ببینید.
فیلمنامه مهندسی شده «برد اینگلزبی» حتی به شما فرصت نمی‌دهد در میانه سریال برای خود از آشپرخانه یک قهوه بریزد و کارگردانی دقیق و جزئی‌نگر «کراگ زوبل» بخوبی این متن فشرده را به تصویر کشیده است. و اما «آس دل» سریال، بدون شک بازی بی‌نقص، بجا و مسحور کننده «کیت وینسلت» است. وینسلت که در اوج پختگی هم به لحاظ سن و سال هم به‌دلیل دست کم دو دهه تجربه سینمایی به سر می‌برد، بخوبی توانسته «میزانسن» افسردگی یک افسر پلیس را که تقریباً در پایان دوران کاری خود به سر می‌برد به تصویر بکشد. رؤیای فروپاشیده امریکایی در یک شهر کوچکِ دور افتاده این بار بر سر «میر» خراب می‌شود؛ خانواده‌های در حال فروپاشی، روابط سرد و در این میان قتل‌هایی که اتفاق می‌افتد.
لذت دیدن درام‌های معمایی، لذت رمزگشایی است. رمزگشایی از روابط پیچیده انسان امروز. انسانی که در جهانی وحشت‌زده به حال خود رها شده یا نظاره‌گر است یا خود دست به جنایت می‌زند، گاهی هم مثل «میر» به آن حمله می‌کند. نامزدی «کیت وینسلت» برای جایزه بازیگری «امی» کاملاً قابل پیش‌بینی است. حتی به قول یکی از دوستانم، برای هر صحنه سریال «میر از ایست‌تاون» باید یک جایزه «امی» به وینسلت بدهند!


آدرس مطلب http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7684/12/582839/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه ها