کتیبه زخم

عبدالرحیم سعیدی‌راد
شاعر
ای «علی اکبر» که حماسه از نگاه تو پدیدار شد! هنوز هم می‌شود از سنگفرش کوچه «بنی‌هاشم»، صدای گام‌های جوان تو را شنید. می‌گویند از همان روزی که‌زاده شدی، نینوا چشم انتظار شنیدن اذان عاشقی از لب‌های ترک خورده تو بود. تو زیباترین و ماندگارترین قطعه جدا نشدنی از واقعه عاشورایی. می‌دانم! هیچ نقاشی تاکنون نتوانسته است شکوه حماسه تو را در آن ظهر سرخ رنگ، به تصویر بکشد. تو از خانواده گل‌های سرخ هستی. از نسل پر طنین طوفان‌های جوان. از قبیله سرافراز عشق، از سلسله کوه‌های فتح نشده؛ اما حالا وقت آن است تا نقاب از چهره ماهت‌برداری تا همه اسطوره‌های جهان به چشم‌های آسمانی‌ات ایمان بیاورند. تا نگاه معصوم تو در جان پرستوهای عاشق تکثیر شود. تا ردّ نگاهت به سرخ‌ترین خاک جهان برسد. به کربلای زیبایی‌ها. ...و آن روز حماسه، وقتی شانه به شانه پدر قدم برمی‌داشتی؛ عطر پیغمبرانه‌ات در سلول‌های هوای داغ، منتشر شد و همه به اشتباه افتادند و از خود پرسیدند: رسول عشق اینجا چه می‌کند؟
داد جان خود حسین، آن گه که اکبر شد جدا
گر نفس آید هنوزش، از صدای اکبر است