درست ببینیم

رضا درستکار
منتقد سینما
اگر قرار باشد از فیلم‌های روی پرده اکران، یک اثر را انتخاب کنم به‌عنوان منتقد سینما، پیشنهادم تماشای «قهرمان» اصغر فرهادی است؛ فیلمی که دیدنش در پیدا کردن نقطه دید مناسب نسبت به موجودیت خودمان اثربخش است. «قهرمان» می‌تواند این زمینه را به‌وجود بیاورد به شرط این که درست ببینیم و در حین اینکه از دیدن فیلم لذت می‌بریم به لایه‌های زیرین توجه لازم را معطوف داشته باشیم.
در میان کتاب‌هایی که پیش‌تر مطالعه کرده‌ام خواندن کتاب «دریای ایمان» نوشته دان کیوپیت با ترجمه حسن کامشاد را پیشنهاد می‌کنم؛ کتاب ارزشمند فلسفی که علاوه بر ایجاد و طرح پرسش که ذات معمول این حوزه است به زیبایی به آنها پاسخ می‌دهد. این ویژگی را شاید کمتر در دیگر کتاب‌های فلسفی پیدا کنید.
در میان آثار امروز که موسیقی شیش و هشت زیاد شده و دلیلش احتمالاً دردسرهای بسیار زیادی است که در زندگی با آن مواجه هستیم، به‌جای یک اثر، هنرمندی را پیشنهاد می‌کنم که توانست موسیقی را در حد اعلا نگه دارد. خود من هم برای فرار از تزاحم، موسیقی شیش و هشت گوش می‌کنم اما قبول کنید این نوع موسیقی خیلی به تکرار رسیده و یکنواخت شده است. بنابراین توصیه می‌کنم آثار لئونارد کوهن را گوش کنید تا روحتان بیشتر پرورش پیدا کند. من آدم غرب‌گرایی نیستم اما معتقدم هنرمندان هر جا که برای بشر کار کردند خویشاوندان معنوی ما هستند همان‌طور که عباس کیارستمی، اصغر فرهادی و... خویشاوندان جهانی هستند.
تئاتر را باید همیشه رفت و دید. اثر خاصی توصیه نمی‌کنم، برای دیدن آثار روی صحنه وقت بگذارید. درست است تئاتر امروز کمی فضای محدود و حقیرانه پیدا کرده اما تقلا و تلاش بچه‌های تئاتر برای روشن نگه داشتن چراغ سالن‌های نمایش ارزشمند است، آن هم در شرایط عسر و حرج امروز که هیچ سود مادی نمی‌برند. فضای این سالن‌ها به تلاش‌ بچه‌های تئاتر و نفس تماشاگر زنده است. در حد امکان باید نمایش‌های روی صحنه را تماشا کرد و کمک کرد تا متن‌های خوب به تئاتر برگردند. تئاتر یک اتفاق زنده است و این اتفاق شاید با هیچ چیز دیگری قابل معاوضه نباشد.