لژ خانوادگی در ورزشگاه
صنم یاوری
مدیر: امروز یک روز باشکوه برای همه ماست. بخصوص برای بانوان سرزمینمان که پس از سالها به حق خود دست پیدا کردند. ما امروز باهم شاهد این اتفاق مبارک خواهیم بود...
بانوی شماره ۱: آقای مدیر یعنی مرخصیهای مادرانه مون رو زیاد کردن؟
مدیر: نه از اون مهم تر
بانوی ۲: حقوقمون زیاد شده، یا اینکه دورکاری بهمون دادن؟
مدیر: به مسائل مهمتر فکر کنید چرا ذهنتون از این اداره بالاتر نمیره؟
بانوی ۳: ساعت کاری مون کمتر شده پس.
مدیر: خیلی ذهن بستهای دارید...بیشتر فکر کنید. اولش با «و» شروع میشه
بانوی ۱: وقت استراحت بهمون دادن...
مدیر: نه اتفاقاً؛ مربوط به حرکت و تلاش و بدو بدو میشه
بانوی ۲: برای ارتقای درجه دیگه نیاز نیست خیلی بدوییم؟
مدیر: نه این بدو بدو. تلاش و تکاپو تو یک محیط زیبا... روحیه گرفتن و شاداب شدن!
بانوی 2: یعنی فضای کاری رو متناسب با روحیه خانمها درست کردن؟
مدیر: نه، مربوط به یک مکان بزرگ برای تفریح میشه.
بانوی 3: برامون یه باشگاه ورزشی اجاره کردید با همه امکانات... یا اینکه یه ساعت زنگ ورزش گذاشتید تا از کار فرسوده نشیم... وای این عالیه!
مدیر: خب مثل اینکه شما خانمها اصلاً از حقوق اصلی تون در این جامعه اطلاعی ندارید و همش سراغ مسائل حاشیهای رفتید. درهای ورزشگاه رو باز کردن تا شما هم بتونید از نزدیک فوتبال ببینید... هورراااا! ما هم تصمیم گرفتیم امروز شما رو ورزشگاه ببریم تا از دیدن فوتبال لذت ببرید!
بانوی ۱: من که فوتبال دوست ندارم میشه اون ساعت رو بهم مرخصی بدید؟
مدیر: مگه شما چند ساعت کار میکنید که مرخصی هم میخواید؟ مرخصی فقط برای فوتبال!
بانوی 2: لژ خانوادگی هم داره؟ آخه تو این چند مدت نتونستیم با خانواده جایی بریم. گفتم بچهها رو هم بیارم.
مدیر: جای بچه مچه نیست. فقط بانوان!
بانوی سه: اضافه کاری هم میدید؟
مدیر: برای چی؟
بانوی ۳: برای پول اضافه مهد دیگه. آخه من باید برم با مربی مهد صحبت کنم یه پول اضافه بدم بهش وقتی میرم ورزشگاه هم بچه مو نگه داره.
مدیر: ما همین که تونستیم با تلاش و پیگیری شرایط حضورتون در ورزشگاه رو فراهم کنیم، خیلی کار بزرگی بود.
بانوی ۱: واقعاً دستتون درد نکنه اینقدر زحمت میکشید! میشه پیگیری کنید این حقوقها رو هم سروقت بدن که خوشحالیمون کامل بشه؟
مدیر: اون که دست من نیست. بودجه نداریم! عوضش امروز تو ورزشگاه تا میتونید داد بزنید و عصبانیت تون رو تخلیه کنید.
بانوی ۲: ما عصبانی نیستیم؛ خیلی هم خوشحالیم! بالاخره بعد از مدتها کار زیاد و خسته کننده و کم شدن مزایا و ترس از تعدیل نیرو و ندیدن حقوق ما خانمها، درِ ورزشگاهها رو باز کردن! معلومه که خوشحالیم.
مدیر: از این همه خوشحالی و خوشبختی بانوان سرزمینم اشک در چشمانم جمع شد. در ضمن هزینه ایاب و ذهاب و بلیت از حقوق آخر ماه کسر میشه. پس نگران چیزی نباشید!
مدیر: امروز یک روز باشکوه برای همه ماست. بخصوص برای بانوان سرزمینمان که پس از سالها به حق خود دست پیدا کردند. ما امروز باهم شاهد این اتفاق مبارک خواهیم بود...
بانوی شماره ۱: آقای مدیر یعنی مرخصیهای مادرانه مون رو زیاد کردن؟
مدیر: نه از اون مهم تر
بانوی ۲: حقوقمون زیاد شده، یا اینکه دورکاری بهمون دادن؟
مدیر: به مسائل مهمتر فکر کنید چرا ذهنتون از این اداره بالاتر نمیره؟
بانوی ۳: ساعت کاری مون کمتر شده پس.
مدیر: خیلی ذهن بستهای دارید...بیشتر فکر کنید. اولش با «و» شروع میشه
بانوی ۱: وقت استراحت بهمون دادن...
مدیر: نه اتفاقاً؛ مربوط به حرکت و تلاش و بدو بدو میشه
بانوی ۲: برای ارتقای درجه دیگه نیاز نیست خیلی بدوییم؟
مدیر: نه این بدو بدو. تلاش و تکاپو تو یک محیط زیبا... روحیه گرفتن و شاداب شدن!
بانوی 2: یعنی فضای کاری رو متناسب با روحیه خانمها درست کردن؟
مدیر: نه، مربوط به یک مکان بزرگ برای تفریح میشه.
بانوی 3: برامون یه باشگاه ورزشی اجاره کردید با همه امکانات... یا اینکه یه ساعت زنگ ورزش گذاشتید تا از کار فرسوده نشیم... وای این عالیه!
مدیر: خب مثل اینکه شما خانمها اصلاً از حقوق اصلی تون در این جامعه اطلاعی ندارید و همش سراغ مسائل حاشیهای رفتید. درهای ورزشگاه رو باز کردن تا شما هم بتونید از نزدیک فوتبال ببینید... هورراااا! ما هم تصمیم گرفتیم امروز شما رو ورزشگاه ببریم تا از دیدن فوتبال لذت ببرید!
بانوی ۱: من که فوتبال دوست ندارم میشه اون ساعت رو بهم مرخصی بدید؟
مدیر: مگه شما چند ساعت کار میکنید که مرخصی هم میخواید؟ مرخصی فقط برای فوتبال!
بانوی 2: لژ خانوادگی هم داره؟ آخه تو این چند مدت نتونستیم با خانواده جایی بریم. گفتم بچهها رو هم بیارم.
مدیر: جای بچه مچه نیست. فقط بانوان!
بانوی سه: اضافه کاری هم میدید؟
مدیر: برای چی؟
بانوی ۳: برای پول اضافه مهد دیگه. آخه من باید برم با مربی مهد صحبت کنم یه پول اضافه بدم بهش وقتی میرم ورزشگاه هم بچه مو نگه داره.
مدیر: ما همین که تونستیم با تلاش و پیگیری شرایط حضورتون در ورزشگاه رو فراهم کنیم، خیلی کار بزرگی بود.
بانوی ۱: واقعاً دستتون درد نکنه اینقدر زحمت میکشید! میشه پیگیری کنید این حقوقها رو هم سروقت بدن که خوشحالیمون کامل بشه؟
مدیر: اون که دست من نیست. بودجه نداریم! عوضش امروز تو ورزشگاه تا میتونید داد بزنید و عصبانیت تون رو تخلیه کنید.
بانوی ۲: ما عصبانی نیستیم؛ خیلی هم خوشحالیم! بالاخره بعد از مدتها کار زیاد و خسته کننده و کم شدن مزایا و ترس از تعدیل نیرو و ندیدن حقوق ما خانمها، درِ ورزشگاهها رو باز کردن! معلومه که خوشحالیم.
مدیر: از این همه خوشحالی و خوشبختی بانوان سرزمینم اشک در چشمانم جمع شد. در ضمن هزینه ایاب و ذهاب و بلیت از حقوق آخر ماه کسر میشه. پس نگران چیزی نباشید!
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7838/11/600653/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه






























