پدری که مظلومانه رفت

کامران علمدهی / فقط دو هفته مانده بود به روز پدر. طاها و کوثر در تدارک هدیه‌ای بودند تا با کمک مادر و مادربزرگ برای پدرشان جشن کوچکی برگزار کنند. اما به یک باره خبر رسید که پدر رفت. سرهنگ که تا آن روز قهرمان و الگوی شجاعت و ایستادگی در زندگی دو فرزند کوچکش بود حالا یک قهرمان ملی است قهرمانی که از جانش گذشت تا امنیت از جامعه نرود. جان داد تا جانها حفظ شود. از آن شب فقط چشمان طاها و کوثر نیست که در نبود پدر قهرمانشان اشک می‌ریزد بلکه میلیون‌ها چشمی که صحنه شهادت مظلومانه سرهنگ را در قاب کوچک تلفن‌های همراهشان دیده بودند می‌گریند و بر این همه رشادت و از خود گذشتگی آفرین می‌گویند و عجب شهادتی بود که همگان را همصدا کرد تا از دستگاه قضا بخواهند عامل این شهادت را به اشد مجازات محکوم کنند.
در دو روز گذشته کمتر کسی است که ویدیوی تکاندهنده قاتلی بی‌رحم را که با قساوت تمام مأموری وظیفه‌شناس را به شهادت می‌رساند ندیده باشد. تصاویری که با خود هزاران حرف داشت. از یک‌سو مظلومیت، ایثار و جانفشانی یک مأمور جان برکف و از سوی دیگر سنگدلی و بی‌رحمی و گستاخی یک فرد شرور مصادیقی است که در این ویدیوی چند ثانیه‌ای دیده می‌شود.
بی‌شک شهید رنجبر نخستین شهید ناجا نبود و آخرین هم نخواهد بود اما آنچه که موجب واکنش‌های متعدد به این ویدیو شد مظلومیت و از خودگذشتگی مأموری بود که با وجود داشتن اسلحه در دست برای حفظ امنیت و جلوگیری از آسیب رسیدن به افرادی که در آن نزدیکی بودند تمام تلاش خود را به کار گرفت تا بدون استفاده از اسلحه از خود دفاع و متهم را دستگیر کند اما در عین حال فرد خاطی با نهایت بی‌رحمی در تلاش است تا مأمور انتظامی را از پا درآورد.
شاید اگر وی نگران آسیب رسیدن به افراد دیگر نبود یا نگران خلأهای قانونی به‌کارگیری سلاح نبود از سلاحش بهره برده و جانش را نجات می‌داد اما او تا آخرین نفس تلاش کرد تا فقط متهم را دستگیر کند.
به‌طور حتم داستان زندگی و شهادت سرهنگ رنجبر به پایان نرسیده و بسیاری از یاران او در لباس مقدس نیروی انتظامی مسیر ایثار و جانفشانی‌های او را ادامه خواهند داد.