موسوی: تبرهایم را می‌فروشم تا به یخ نوردی برنگردم

فائزه زمانی/ملی پوش یخ‌نوردی بعد از دوری 2 سال و نیمه مجدداً تبرهایش را برای صعود دیواره‌های یخی به دست گرفته است. زینب کبری موسوی حالا در بازگشت به دنیای قهرمانی معتقد است شرایط تغییری نکرده تا جایی که به گفته خودش بعضی اوقات فکر فروختن تبرهایش به سرش می‌زند. او در گفت‌و‌گو با خبرنگار «ایران» از شرایطش بعد از بازگشت به ورزش قهرمانی صحبت کرد: «من بعد از خداحافظی و دوری
2 سال و نیمه از دنیای یخ‌نوردی، به‌خاطر علاقه و عرق ملی به ایران و هم چنین تشویق هموطنانم به‌رغم ناعدالتی‌های فدراسیون کوهنوردی به دنیای قهرمانی برگشتم. ولی در این مدت هیچ چیز عوض نشده و شرایط بدتر هم شده است. من همچنان سالن تمرین ندارم و بعد از 2 سال و نیم دوری فقط با 7 جلسه تمرین در طبیعت در مسابقات قهرمانی کشور با اختلاف یک گیره دوم شدم. بابت رفتار مسئولان فدراسیون با استعدادهایی مثل خودم افسوس می‌خورم. هرکسی که تجربه صعود داشته باشد می‌داند که مقام دومی در مسابقات قهرمانی کشور بعد از 2 سال و نیم دوری و بدون هیچ امکاناتی چه کار بزرگی است. بازگشت من به دنیای یخ‌نوردی برای مسئولان فدراسیون غیرمنتظره بود و آنها منتظر مهاجرت من بودند ولی من با برگشتم محاسباتشان را بهم ریختم.»
ملی‌پوش یخ‌نوردی دلیل غیبتش در مسابقات قهرمانی جهان سوئیس را بهانه‌های فدراسیون می‌داند: «موقع ثبت‌نام مسابقات جهانی سوئیس، از فدراسیون به من زنگ زدند و گفتند باید سریعاً هزینه ثبت نام در مسابقات را به ما برسانی و من هم به زحمت این پول را به دستشان رساندم. برای اعزام به مسابقات قهرمانی جهان به‌خاطر ناهماهنگی و دلایلی که نمی‌دانم، به مشکل خوردم و این مسابقات را از دست دادم. جالب اینجاست که بدون کوچک‌ترین پاسخی فقط 2 نفر از یخ‌نوردان مرد عازم این مسابقات شده و هیچ خانمی به این مسابقات اعزام نشد. باز هم ناعادلانه و این‌بار به بهانه اعزام نفرات اول مسابقات قهرمانی کشور، من را به مسابقات قهرمانی جهان سوئیس نفرستادند. برای اعزام به مسابقات قهرمانی جهان با توجه به نبود دیواره یخی طبیعی در ایران بهتر است که فدراسیون یخ نوردانش را به اردوی روسیه بفرستد اما فدراسیون فقط همان 2 ملی پوش مرد را به این اردوها و مسابقات می‌فرستد. این 2 ملی‌پوش به‌رغم اینکه یک نفرشان باعث حاشیه‌های زیادی در سال 2020 برای یخ نوردی شد سال‌هاست مورد حمایت فدراسیون هستند. این رفتارها باعث خستگی‌ام شده و دوست دارم تمام تجهیزات و تبرهایم را بفروشم تا جلوی چشمانم نباشند که بخواهند من را به یخ نوردی ترغیب کنند.»
موسوی نسبت به رفتار مسئولان فدراسیون گلایه‌های زیادی دارد: «من سال 2017 در دوره بین‌المللی داوری یخ‌نوردی شرکت کردم و به‌خاطر درگیری در مسابقات نتوانستم دوره کارورزی‌ام را بگذرانم، همان سال یکی از مسئولان که مورد تأیید فدراسیون بوده و سابقه ورزشی هم ندارد با بودجه فدراسیون در این دوره شرکت کرد و جالب اینجاست که فدراسیون هم این تأمین بودجه را کتمان می‌کند. در این مدت که از دنیای قهرمانی دور بودم پیگیری‌های زیادی کردم تا بعد از خداحافظی از ورزش قهرمانی حداقل فعالیتم را این بار در داوری ادامه دهم اما امسال اتفاق عجیبی افتاد و مسئولان فدراسیون جهانی به من گفتند سایت باز شده و تو باید یک مسابقه را برای حضور انتخاب کنی و بعد از انجام این مراحل، من منتظر تأیید فدراسیون بودم اما متأسفانه این تأیید از طرف فدراسیون صورت نگرفت! من با هزینه شخصی این دوره را شرکت کردم و حالا با گذشت چندسال و با توجه به اینکه جزو 10 نفر برتر رنکینگ جهانی بوده و 4 قهرمانی جهان و آسیا در کارنامه دارم، فدراسیون باید به‌راحتی من را برای حضور در این مسابقات برای گذراندن کارورزی‌ام تأیید می‌کرد. من می‌دانم که رفتار فدراسیون با من فقط بخاطر مصاحبه‌ها و شفاف‌سازی‌هایم است.» او معتقد است بانوان یخ نورد آینده خوبی در این رشته ندارند: «مسئولان زمانی که ورزشکاری را نخواهند اینقدر او را خسته می‌کنند تا خودش کنار بکشد. من به دنیای قهرمانی برگشتم اما نخواستند. فرق من و امثال من که با وجود سختی‌ها و پیشنهاد‌های کشورهای خارجی در ایران مانده‌ایم با ورزشکارانی که به پیشنهادهای خارجی پاسخ مثبت می‌دهند، چیست؟ بهتر است با حمایت مضاعف از بانوان به دنیا نشان دهند کار کسانی که رفته‌اند اشتباه بوده است. من ایران را دوست دارم و اینجا وطن من است ولی موفقیت در ورزش حرفه‌ای با جیب خالی و بدون هیچ امکاناتی ممکن نیست. در مسابقات قهرمانی جهان سوئیس چند کشور مثل کره جنوبی که از عنوان‌داران این رشته محسوب می‌شوند، غیبت داشتند و از طرفی هم تیم روسیه با ترکیبی تازه و جوانگرایی پا به این مسابقه گذاشته بود. 2 ملی‌پوش طلایی حاضر در این مسابقات، سال هاست نور چشم رئیس فدراسیون هستند و حمایت می‌شوند. وقتی حمایت و امکانات برای ورزشکاری فراهم باشد نتیجه مطلوب هم گرفته می‌شود. با این رفتار فدراسیون، به نظرم آینده خوبی برای بانوان دراین رشته نیست و اگر آینده‌ای برای آقایان باشد، برای نفراتی خاص است و این باعث دلسردی یخ‌نوردان می‌شود. با تغییر وزیر ورزش به بهبود اوضاع امیدوار شدیم. گرچه الان 4 ماه است که با دفتر معاون ورزش بانوان تماس می‌گیرم تا درددل هایم را بشنوند ولی هنوز موفق نشده‌ام.»