مرگ‌های مکزیکی با سلاح‌های امریکایی

بلن فرناندز / گزارشگر سیاسی نشریه جاکوبین
مترجم: وصال روحانی
«در ماه دسامبر 2021 من از مکزیک فرار کردم و به ایالت کنتاکی امریکا رفتم زیرا در آنجا امنیت بیشتری داشتم. با این حال بانی ناامنی در مکزیک نه هیچ کس دیگر بلکه خود امریکایی‌ها بوده‌اند.» این را یکی از هزاران هزار مکزیکی می‌گوید که می‌داند روند فروش گسترده سلاح‌ها به گروه‌های معارض مکزیکی و کارتل‌های قاچاق مواد مخدر در آنجا، کمپانی‌های امریکایی هستند. این مرد هراسان ادامه می‌دهد: «کنتاکی جایی است که ابتدا خانواده‌ام در آن ساکن شدند ولی در ایالت اوکاسای مکزیک که من در دوران جولان «کووید19» در آن سکونت داشتم، همه چیز بوی باروت می‌داد و مرگ‌های برخاسته از جنایت بر مرگ‌های کرونایی سایه می‌انداخت. کار به جایی کشیده بود که بیلبوردهای بزرگی در سطح شهر مردم عادی را به خرید سلاح‌های وارداتی امریکایی تشویق می‌کردند و آنها را به شرکت در یک مسابقه تیراندازی فرا می‌خواندند که در اوکاسا برگزار می‌شد.» محصول چنین رویکردهایی تبدیل شدن مکزیک به یک آرامگاه بزرگ از کشته‌هایی است که به ضرب گلوله و با منظور قبلی و یا بی دلیل از پای درآمده‌اند. مکزیک به واقع بین کشورهای دارای بیشترین کشته شده‌های مرتبط با تیراندازی در سطح جهان در جایگاه سوم نشسته است. این در حالی است که در یکی از ژورنال‌های معرفی کننده مکزیک به مردم دنیا در یک جعل عظیم ادعا شده فقط یک کمپانی تولید اسلحه در مکزیکوسیتی فعال است و هر سال فقط 50 قبضه سلاح را به مردم عادی می‌فروشد. واقعیت دیگر این است که در تگزاس که صاحب مرزی مشترک با مکزیک است. بیش از 7 هزار کارگاه تولید و عرضه سلاح‌های گرم که پروانه فعالیت رسمی دارند، کار می‌کنند و بدیهی است که محصولات‌شان ابتدا به دست خلافکاران مکزیکی و توزیع کنندگان مواد مخدر برسد که برای رسیدن به اهداف‌شان دست به هر کاری می‌زنند. حتی وقتی دولت مکزیک با عوض کردن سیاست سکوتش در قبال سلاح فروش‌های امریکایی دادخواستی 10 میلیارد دلاری را در دادگاه فدرال ایالت ماساچوست امریکا در اواسط سال 2021 گشود، دادگاه‌های ارشدتر این کشور این حرکت را متوقف و از ثمر دادن آن جلوگیری کردند. در این دادخواست نام کارخانه‌های امریکایی تولید و فروش سلاح‌ها و به واقع مسببان مرگ‌های گسترده در مکزیک به وضوح آمده است و «اسمیت و وسون»، بره‌تا و گلاک از آن قبیل هستند.
شرکت‌های مذکور می‌گویند روند فروش اجناس‌شان براساس قواعد امریکا است و ناقض هیچ یک از ملاحظات بین‌الملل نیست. به ادعای آنها، اگر پس از انتقال سلاح‌های تولیدی این شرکت‌ها از این وسایل سوء استفاده و در جهات منفی بهره‌گیری می‌شود، مسئولیت آن با استفاده‌کنندگان است و نه با تولیدکنندگان که سلاح‌های گرم‌شان فقط وسیله‌ای دفاعی برای تقابل با خلافکارانی است که امنیت اجتماعی مردم را در امریکا و کشورهای اطراف آن به خطر انداخته‌اند. واقعیت امر این است که تعداد کارگاه‌های تولید سلاح‌های گرم در امریکا به قدری زیاد و اهداف تجاری‌شان چنان وسیع است که برای آنها فرقی نمی‌کند این سلاح‌ها به عراق و افغانستان برای سرکوب مردم (ناراضی از حضور نیروهای خارجی) می‌رود یا به وسیله‌ای در دست کارتل‌های توزیع مواد مخدر و شبکه‌های تبهکاری در امریکای شمالی تبدیل می‌شود. کارخانه‌های تولید سلاح در امریکا با زرنگی خاصی از درج و حک نام و لوگوی خود روی اکثر محموله‌های تسلیحاتی‌شان پرهیز می‌کنند تا در معرض اتهام آدم‌کشی‌های گسترده‌ای قرار نگیرند که با دست آنها و وسایل تولید شده آنان حاصل می‌آید اما حتی دولت جو بایدن هم معترف است که کنترلی بر عملکرد این کارگاه‌ها ندارد و سوء رفتار آنها کاخ سفید را بدنام‌تر و شرمسارتر کرده است. کمتر کسی در امریکا از یاد برده است که یکی از تلخ‌ترین جنایات جمعی در تاریخ حیات مکزیک در سال 2014 و با استفاده از سلاح‌های امریکایی شکل گرفت و بر اثر آن، 43 دانشجوی رشته هنر در ایالت گوئرروی مکزیک جان خود را از دست دادند. بدتر از همه اینکه دولتمردان امریکا هیچ عزمی برای پایان دادن به این بی‌قانونی‌های مرگبار ندارند.
منبع: Al-Jazeera