کرمان؛ سرزمین هزار و یک شب

کرمان سرزمین عجیبی است. کوچه به کوچه‌اش، خیابان به خیابانش، محله به محله‌اش، روستا به روستایش و شهر به شهر برای شنیدن حرف‌ها دارد. فقط به حوزه پنج هزار ساله هلیل رود محدود نمی‌شود. تنها شهر تاریخی اش «دقیانوس» بزرگترین شهر اسلامی دوره سلجوقی نیست. شگفت انگیزی تنها در تنوع آب و هوایی اش خلاصه نمی‌شود. از گرمای جیرفت تا سرمای دلفاردش فقط 25 دقیقه فاصله است. خودشان به این فاصله اعجاب انگیز می‌گویند:«از نخل تا یخ.» همزیستی زیبایی دارند درختان گرمسیری و سردسیری‌اش در کنار. کرمانی‌ها در صنایع دستی هم حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. همین چنته پر هم باعث شد تا شهر راور با رشته قالی، قلعه گنج با حصیربافی و شهر بابک با فیروزه در فهرست ملی شهرهای صنایع دستی ایران ثبت شوند. پیشتر زنان دارستانی، گلیم شیرکی پیچ سیرجان را ثبت جهانی کرده‌اند و تازه، همه آنچه گفته شد؛ قطره‌ای است از اقیانوس.  ارگ بم (بزرگترین سازه خشتی جهان)، روستای دست‌کند میمند با چندهزار سال قدمت، باغ زیبای شازده یا شاهزاده ماهان با ویژگی‌های منحصر به فرد باغ و معماری عمارت آن، دشت کویر لوت که قدیمی‌ترین درفش جهان از این کویر در منطقه شهداد به دست آمده و سه قنات «گوهرریز» جوپار در شهرستان کرمان، «اکبرآباد» و «قاسم آباد» در شهرستان بم و نیز روستای دارستان سیرجان و این شهرستان به‌عنوان خاستگاه بافت گلیم شیرکی سیرجان از آثار ثبت جهانی استان کرمان به شمار می‌روند.