گران نشو
فرشته پناهی
ای رفته از فراق تو تاب و توان من
سوزانده است نرخ تو تا استخوان من
دانه بلند و نیمه؛ به هر شکل قانعیم
برگرد بی تو مثل کویر است خوان من
ماهی و مرغ و گوشت که دیگر توهم است!
بالا نرو تو هم ز خیال و گمان من
گرد سبوسهای تو وقت نبودنت
چون سرمه گشته روشنی دیدگان من
یک دم بیا به سفره من چون بدون تو
پایین نمیرود ز گلو تکه نان من
رفتی خوراک خوان ز ما بهتران شدی
یک لقمه هم بیا و بشو نوش جان من
مسئول وقت توصیه کرده گران نشو!!
پس گاز نده ندو! که بُریدی امان من
یک ذره هم به توصیهها گوش کن عزیز!
رویانده مو ز این همه گفتن زبان من
یک شب به خواب سفره من لااقل بیا
دانه بلند خوشمزه، اما گران من!
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7861/30/604681/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه
































