شعر عاشورایی
مهدی سرحدی
شاعر
امشب دوباره هر نفسم با هوای توست
از جان دوباره میشنوم، این نوای توست
سر میزنی به چشم ترم گریه میکنم
چشم تمام گریهکنان زیر پای توست
از روضهات کجا بروم؟ خانه من است
چشم امید من به همین روضههای توست
خیری بجز حسین در عالم ندیدهام
سرمایه من آه کشیدن برای توست
بر سینه میزنم که نماند، کسی در او
این سینه جای عشق دگر نیست، جای توست
من سالهاست از همه دنیا بریدهام
تنها امید زندگیام کربلای توست
امیرعلی سلیمانی
شاعر
من سیه پوشم ولی در فکر ماتم نیستم
من که مَحرم نیستم اهل مُحرم نیستم
باز وقت نوحه شد، در خلق عالم شورش است
من که آرامم شریک اشک عالم نیستم
مرد میخواهد بگرید پا به پای روضهات
من که هستم؟ هر که هستم مرد این غم نیستم
اشرف اولاد آدم شد سرش بر نیزهها
بر دلم این داغ اگر سرد است، آدم نیستم
در دل من هیأتی امروز بر سر میزند
در غم تو یک نفر هستم ولی کم نیستم
چکه چکه شیر آب تکیه امشب اشک ریخت
وای بر من، وای بر من، من که آن هم نیستم
فاطمه ناصریفر
شاعر
آنجا مگر چه حادثهای روی داده است؟
عمه بگو که شمر کجا ایستاده است؟
عمه چرا نشستهای و گریه میکنی؟
روی زمین سکینه چرا اوفتاده است؟
دیگر صدای گریه به گوشم نمیرسد
عمه مگر کسی به علی شیر داده است؟
ای قاصدک برو پی بابا به او بگو
که دخترش به آمدنش دل نهاده است
ای باغبان من به هوای نوازشت
اینجا گلی نشسته و چشمش به جاده است...
الهام کریمی
شاعر
ای اشک مجلس غم تو آبروی من
پر کن ازین شراب طهورا سبوی من
با اشک بر تو کام دلم را گشودهاند
خالی مباد از غم تو گفتوگوی من
از لحظه نخست تولد به هر نفس
شد مرگ در هوای حرم آرزوی من
هر بار در مسیر عزای تو گم شدم
شد لطف مستقیم تو در جست و جوی من
اصلاح دین من بجز از راه اشک نیست
شمشیرهای غم! بشتابید سوی من
امشب قدم به چشمتر من گذاشتی
ای اشک، میهمان بلندآبروی من
شاعر
امشب دوباره هر نفسم با هوای توست
از جان دوباره میشنوم، این نوای توست
سر میزنی به چشم ترم گریه میکنم
چشم تمام گریهکنان زیر پای توست
از روضهات کجا بروم؟ خانه من است
چشم امید من به همین روضههای توست
خیری بجز حسین در عالم ندیدهام
سرمایه من آه کشیدن برای توست
بر سینه میزنم که نماند، کسی در او
این سینه جای عشق دگر نیست، جای توست
من سالهاست از همه دنیا بریدهام
تنها امید زندگیام کربلای توست
امیرعلی سلیمانی
شاعر
من سیه پوشم ولی در فکر ماتم نیستم
من که مَحرم نیستم اهل مُحرم نیستم
باز وقت نوحه شد، در خلق عالم شورش است
من که آرامم شریک اشک عالم نیستم
مرد میخواهد بگرید پا به پای روضهات
من که هستم؟ هر که هستم مرد این غم نیستم
اشرف اولاد آدم شد سرش بر نیزهها
بر دلم این داغ اگر سرد است، آدم نیستم
در دل من هیأتی امروز بر سر میزند
در غم تو یک نفر هستم ولی کم نیستم
چکه چکه شیر آب تکیه امشب اشک ریخت
وای بر من، وای بر من، من که آن هم نیستم
فاطمه ناصریفر
شاعر
آنجا مگر چه حادثهای روی داده است؟
عمه بگو که شمر کجا ایستاده است؟
عمه چرا نشستهای و گریه میکنی؟
روی زمین سکینه چرا اوفتاده است؟
دیگر صدای گریه به گوشم نمیرسد
عمه مگر کسی به علی شیر داده است؟
ای قاصدک برو پی بابا به او بگو
که دخترش به آمدنش دل نهاده است
ای باغبان من به هوای نوازشت
اینجا گلی نشسته و چشمش به جاده است...
الهام کریمی
شاعر
ای اشک مجلس غم تو آبروی من
پر کن ازین شراب طهورا سبوی من
با اشک بر تو کام دلم را گشودهاند
خالی مباد از غم تو گفتوگوی من
از لحظه نخست تولد به هر نفس
شد مرگ در هوای حرم آرزوی من
هر بار در مسیر عزای تو گم شدم
شد لطف مستقیم تو در جست و جوی من
اصلاح دین من بجز از راه اشک نیست
شمشیرهای غم! بشتابید سوی من
امشب قدم به چشمتر من گذاشتی
ای اشک، میهمان بلندآبروی من
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7975/24/622333/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه




























