نفسهای آخر دریاچه ارومیه
صدای پای بحران از خیلی وقت پیش به گوش رسیده بود، موضوع از هشدار و خطر گذشته است و حالا شاهد نفسهای آخر دریاچه ارومیه هستیم. دریاچهای که زمانی عنوان ششمین دریاچه آب شور جهان، بزرگترین دریاچه آبشور خاورمیانه و بزرگترین دریاچه ایران را با خود به یدک میکشید، محل زندگی بسیاری از حیوانات مهاجر و بومی مثل فلامینگو، پلیکان، حواصیل و اردک بود و سالانه هزاران گردشگر را به خود جلب میکرد؛ حالا، تنها یکقدم تا خشکی کامل فاصله دارد و آمار حکایت از خشک شدن ۹۵ درصد این تالاب بینالمللی است. خبری تلخ که نهتنها آذربایجان بلکه کل ایران را متأثر خواهد کرد و حتی گفته میشود که در صورت خشک شدن دریاچه، طوفانهای نمکی به کشورهای همسایه نیز میرسند. دریاچه ارومیه در قالب طرحهای ستاد احیا قرار بود از سال ۱۳۹۴، ظرف مدت ۱۰ سال به تراز اکولوژیک خود برسد؛ اما بعد از گذشت ۷ سال و اجرای طرحهای سازهای متفاوت و هزینه، روند معکوسی را در مقابل احیا نشان میدهد. سؤال اینجاست که چرا بعد از گذشت این همه سال و با وجود صرف هزینههای میلیاردی، دریاچه ارومیه با این وضعیت بحرانی مواجه شده است؟
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7983/17/623350/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه




























